پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
شانۍ
شانۍ د گلو لښته ده وړوکی ښاپېرۍ ده
د گلونو ښاپېرۍ
دا اصل کښې زمونږ د دې گلونو ښاپېرۍ ده
د زرينې په کېدو
اوه يوه ذره د نور وه
زرېنه
توره شپه وه او تياره وه اودۀ جهان اودۀ وۀ
شاندانه (زما لور)
اوه يوه ذره د نور وه شوه درياب کښې دښېست ډوبه
امير محمد خان لالا ته
تا ړندو ته مشال بل کړے دے
دامير محمد خان د خط جواب د جېل نه
چې سُرونه غم کښې روک شی
اشنا غلام عباسه
دا ټول دې مبارک شه
زما محترم رور سردار علی خان (اميرجماعت اسلامی ته)
دا چې تۀ په سجده پريوځې اؤ زۀ ډک د ميو جام کړم
بېنوا ته خط
بېنوا په هشنغر
روره قلندره
روره قلندره
بابا ته
دا منم کم عقل ډېر دے
په مردان مارچ د باچا خان
راشه اے خوشحال بابا
مور
زۀ د هغې لال، زۀ د هغې د سترگو تور ومه
مورې
گرچې خاؤرو کښې دې پټ وجود ستا موې!
کۀ
کۀ مې سر د زړۀ صلا وے اورېدلے
کور کښې
وخت خو تا جوړ کړے دے نو وخت به تاته څه ووئ
کاروان
يو نيم ژوند ډک دمستۍ وی، يو سرور وی چې شنرگيږی
کيميا گر
راته ښکاری جوړې ناست
بله لار
رحم فقير له روا، بادشاه له حرام دے
بې وفا
حسن حسن لټومه
بوډا
بوډا په برېتو لاس راښکۀ وې هئی تتۍ تتۍ
بند
نن چې څومره بند کړې حرص او هوا بند
تسلی
د تهمت نه به جهان کښې څوک خلاص نۀ شی
ميلاد ادم ( ترجمه د اقبال)
عشق کړه چغه چې پېدا شو، لېونے ځيگر پيدا شو
مدرسه
څۀ سبق راته ښائې ربه!
مسافر
د ژوند مقصد دے يوکمال د مينې
ماښام
وريځه راغله په ماښامی کښې
مرگ
لږ مونږه هم خبر که کنه يار چې په ارام شو
مرگے
مرگے دې راشی چې کله ئې وس وی
تلے مرگ
کۀ په اور شی کۀ په دارشی
صنوبر
لاس مې بند، ژبه مې بنده
عجبه فلسفه
زړۀ مې واچوۀ په تال کښې
عجبه فلسفه (2)
فلسفی د ملک ولاړ وۀ
عجبه فلسفه (3)
ما خپل زړۀ لاس کښې راغونډ کۀ
بچيه چې لوئې شې
بچيه چې لوئې شې
بې غېرته پښتون
تورښامار پروت دے دخُمار په خزانو
اسره
بنده څۀ دے؟ بې هوشه ځناور دے
صحرا
کۀ په شگو کښې ژوندون وی
چې دمستۍ نه هستی جوړيږی
پوره سپوږمۍ چې رو رور کميږی
تاريخ
د خوبانو سره مينه
جدائی
جدائی راغله بيا تکه توره
جلال
چې زۀ غواړم د ايرو نه مستی، سرۀ گلونه جوړ کړم
چې ادم خاؤرو کښې کښينی
سړيتوب چې لوړ اوچت شی لېونتوب شی
څۀ وو چې هېڅ نۀ وو
څۀ وو چې هېڅ نۀ وو نۀ سبا وۀ نۀ ماښام وه
جانان زما
نۀ په تا څه احسان مې د مينې شته
ځوانی
دا بسم الله خدايه
څۀ د پاره؟
چا د ځانه جوړ جهان کړۀ د عالمو