پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
د بهار هر کلی
هر کله راشې تازه بهاره
د گلزار ننداره
بيا وطن ښکاري تازه نوی بهار دی
د غرو پسرلی
غرونه رغونه له گلو ډک دی
د کال ځوانی
دا زوړ جهان چې بېرته ځوان شوی
دهقان ته خطاب
ای دهقانه وخت د کار او ستا د زيار دی
د بهار ښايست
هغه ښکلو چې پخپل خسن سينگار
ستا دپاره
ای زما د زړگي سرد سترگو توره
بېديا او دبهار وږمه
يوه ورځ له کور او کلی شوم بهر
بلبل او نسيم
سبا يي چې غوټی باغ کې وخندل
پسرلی او د ژوندانه راز
يوه ورځ د سيند په غاړه شين سحر ؤ
د کايناتو تحول
يوه ورځ وو ماليدلی دا باغونه
د باغ عمر
يوه ورځ په يوه باغ کې گرځېدمه
د اسمان لور
چې د هر سړی د تورې شپې رڼا ده
که نه وی
حق او باطل نه معلومېږي حق بيان که نه وي
غلط فکر
وران کار به ودان گڼې دلته که اوسېږې ته
څه قبلوم
يم شمع د تورتم په سر اورونه قبلوم
څه لرمه
نه وايم دا چې نوی نوی لباسونه لرم
مه راکوه
غنا دزړه او سترگو راکړه دنيا مه راکوه
فضيلت
فضيلت انسان علم اوعمل دی
په کار نه ده
په مذهب او دين خندا څه په کار نه ده
حقيقت
حقيقت په دنيا هومره دی نايابه
وگوره
زه درته نه وايم کتاب د افلاطون وگوره
حق نشي ويلی چې په خق باندې شيدا نه وي
څه کړم هغه سترگې چې کتاب لره بينانه وي
بد حاکم
هر څه کولی شي حاکم د چا پروا نلري
کوټوال
هر څه کوي پخپله خوښه د چا کله مني
د سبا فکر
پس له څو ورځو به نه ستا ډول و سينگار پاتې شي
د پښتون حال
باغ و بڼ يې بې بلبل بې عندليبه
محمد ظاهر شاه ته
بهار سم در سره راغی شهرياره
څه غواړم
نه سره او سپين نه ښې ماڼۍ نه مهرويان غواړمه
پښتنواله وايي
د خيبر غرونه رغونه ما په سرو وينو لړلی
وطن وايي
واوره ای پښتونه ! زه ميراث ستا د نيکو يمه
پښتانه وايي
سرورکوو د خپل غرونو جگ سرونه ساتو
له خدايه سره
خاونده تا په انسانانو کې قومونه کړه جوړ
د پښتنولۍ نغمه
لباسي به درته وايمه جانانه
آزادی
شهرت د عقل له نامه د افلاطونه نه ي
دوطن شهيد
څوک چې شهيد شي دخپل دين او د وطن د پاره
مونږ څه ليدلی
مونږ د انسان په صورت زښت ډېر شرمښان ليدلی
د پښتون سندره
تېره توره مې ده خوښه غړۍ
د نظرخاوندانو
که ديد نه وي نه تياره او نه رڼا شته
دزمانې سندره
را سره دي لباسونه رنگ په رنگ
ورځ او شپه
اضداد:
غنا او فقر
غنا : راسره شته دی ډېر نعمتونه
خوشحالی او غم
خوشحالی: زه يم هلته چې نه غم نه مصيبت وي
تناسخ
کله فکر د يوه بل کې حلول کړي
مسخ کېده
ښه سړی چې له بدانو سره مل شي
د روح اطمينان
هغه ځای کې وي د ژوندون واړه خوندونه
عيب پټونی
په دنيا کې که عزت که اعتبار دی
د سوز ژړا
شمع وايي ما پتنگ له رڼا راوړه