معاصر · غزل
امیر حمزه شینواری
Hamza Shinwari
د پښتو د غزل بابا؛ شاعر، ډرامهلیکونکی او صوفي چې کلاسیک غزل یې معاصر پښتني احساس ته راوړ.
ژوند او اثر
پېژندنه
امیر حمزه خان شینواری، چې حمزه بابا بلل کېږي، شاعر، لیکوال، ډرامهلیکونکی او صوفي و. هغه د پښتو کلاسیک او معاصر ادب تر منځ د پله په توګه پېژندل کېږي.
حمزه بابا د غزل فارسي او اردو دودونه د پښتو له ژبې، پښتونولۍ او خیبري تجربې سره یوځای کړل. د ده ادبي کار لسګونه کتابونه او د راډیو سلګونه ډرامې رانغاړي.
د «پښتو غزل بابا»؛ هغه شاعر چې پښتو غزل ته یې نوی معاصر بیان ورکړ.
ثبت شوي اثار
شعرونه
ماته خو معلوم شو چې کوم خوند دی په توبه کې
ماته خو معلوم شو چې کوم خوند دی په توبه کې
تا د عقبی سره دنيا کړه خوښه
تا د عقبی سره دنيا کړه خوښه
چې سپرلی دې د ښايستت راغی شباب ته
چې سپرلی دې د ښايستت راغی شباب ته
څوک چې د عقل انتها ته رسي
څوک چې د عقل انتها ته رسي
ساقي په سترگو سترگو کې چې جنگ دی غوره کړی
ساقي په سترگو سترگو کې چې جنگ دی غوره کړی
د عالم په رنگينو کې دغه برخه د سړي ده
د عالم په رنگينو کې دغه برخه د سړي ده
په الفت کې زما رشکه چې سوا شو د حسد نه
په الفت کې زما رشکه چې سوا شو د حسد نه
واپس جوړ ويده بخت د پښتنو راغلی دی
واپس جوړ ويده بخت د پښتنو راغلی دی
زه د ځان په ننداره کې د ځان حد يم
زه د ځان په ننداره کې د ځان حد يم
ښه شوه چې زما ښکلې ځواني لاړه
ښه شوه چې زما ښکلې ځواني لاړه
عشقه چې شو خپل درنه صفات غلط
عشقه چې شو خپل درنه صفات غلط
روږدی نه وم ستا د موسېدو سره
روږدی نه وم ستا د موسېدو سره
ستا مخ مې ستا د مخ په پلوشو کې لټاوه
ستا مخ مې ستا د مخ په پلوشو کې لټاوه
بېلتون مې چې د عمر ملگرتيا وکړه وصلت شو
بېلتون مې چې د عمر ملگرتيا وکړه وصلت شو
نازونه دې ځواني مومي د زړونو په هدف کې
نازونه دې ځواني مومي د زړونو په هدف کې
ځکه په ښکليو کې وفا نشته
ځکه په ښکليو کې وفا نشته
عقلمند چې د خپل عقل په لمسون ځي
عقلمند چې د خپل عقل په لمسون ځي
ماته زاهد که کړي دنيا پېغور
ماته زاهد که کړي دنيا پېغور
گوره مه نغوېږه د اغيار خبرې
گوره مه نغوېږه د اغيار خبرې
څو څو ځله چې مړ شو بيا ژوندی هله شيدا شو
څو څو ځله چې مړ شو بيا ژوندی هله شيدا شو
دا يوه پياله زما د وينو بهانه ده
دا يوه پياله زما د وينو بهانه ده
حيران يم په اشنا کې مې پندار ولې راته
حيران يم په اشنا کې مې پندار ولې راته
د هستۍ زړه په درزا دی څه خبر دی خبر نه يم
د هستۍ زړه په درزا دی څه خبر دی خبر نه يم
لا ژوند د خپل خر د مې په احساس کې پاتې دی
لا ژوند د خپل خر د مې په احساس کې پاتې دی
فطرت چې منفعل د هر انسان پاتې کېده
فطرت چې منفعل د هر انسان پاتې کېده
ای عشقه! لوړ مقام ته دې انسان ورساوه
ای عشقه! لوړ مقام ته دې انسان ورساوه
اشنا د نيمې ورځې نمر وختو
اشنا د نيمې ورځې نمر وختو
هوښيار ووې چې گل هسې خندان ولې راته
هوښيار ووې چې گل هسې خندان ولې راته
دا منم چې بې له ياره ژوندون گران دی
دا منم چې بې له ياره ژوندون گران دی
عقله چې څو دې سلسلې پاتې دي
عقله چې څو دې سلسلې پاتې دي
ژوندونه تقاضې دې پرېشانۍ نه دي نور څه دي
ژوندونه تقاضې دې پرېشانۍ نه دي نور څه دي
چې نظر باز و بې نظر پاتې دی
چې نظر باز و بې نظر پاتې دی
تا حسن ته چې غوره سر کوزي کړله رسوا شوې
تا حسن ته چې غوره سر کوزي کړله رسوا شوې
په طلب دےد حباب غوندےچشمان يم
ستا د مینيسيند اخستیيم روان يم
دادچا دتخیل څیری ګریوان دې
دپښتو ادب سحر خنده افشان دې
پــــــام چـــــــه تمنا دې بې نشې نـــــــه شۍ
لنډې مرحلې چـــــــــــه دې اوږدې نـــــه شۍ
ژوند ي پا تی پهتریاقودمذهب شې
یود روح دپاره روګدي ،روګ به وې
ماچه دمینې ابتدا ا وکړه
تا په ستم کې انتها ا وکړه
یا ره چه اسمان ته دې باڼه ګورې
ستر ګې دې زما په مخ کښې څه ګورې
تا چې سبـــا وكــــــــړو سبا نــــــه راځـــي
راشي په هر چا خو په مــــــا نــــــــه راځي
یا ره چه اسمان ته دې باڼه ګورې
ستر ګې دې زما په مخ کښې څه ګورې
په پردۍ ژبه خبرې پښتون نه کا
بې ليلا بله سودا خو مجنون نه کا
پيرنګي درنه پښتو ده هېره کړې
چې کيسه يې راپه خوله کړم اجازت دی؟
د هغه سترګو پښتنو خبرې
څنګه درنې وې د درنو خبرې
ټينګه په وعده نه شوې دا څه چل دی
کلکه پښتنه نه شوې دا څه چل دی
پرېږده چې لوظونه د دروغو دې رښتيا کړم
ته راته سبا سبا کوه زه به بېګا کړم
نورې کيسې وايه چې اسانې دي
پرېږده د الفت خبرې ګرانې دي
لا څو تڼۍ د ګرېوانه پاتې دي
وحشته ستا په زړه کې څه پاتې دي
کتابونه او نسخې