Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
پرېشان په ځان کې په ډېر حيرت يم
پرېشان په ځان کې په ډېر حيرت يم
چې په حسن، په ښايست دي زورورې
چې په حسن، په ښايست دي زورورې
چې پخوا مې په خاطر نه وې ليدلې
چې پخوا مې په خاطر نه وې ليدلې
په خوب کې هر کله بوی د دنيا وينم
په خوب کې هر کله بوی د دنيا وينم
چې د خلکو نېکخواهي لري په زړه کې
چې د خلکو نېکخواهي لري په زړه کې
څو چې مينه د دنيا پرېوځي په زړه کې
څو چې مينه د دنيا پرېوځي په زړه کې
په زړه کې ستا د کوڅې غبار لرم
په زړه کې ستا د کوڅې غبار لرم
زما مينه ياره! چې نن ناست زما په کټ يې
زما مينه ياره! چې نن ناست زما په کټ يې
خوله دې غونچه ده تورگيسو د سنبل پاڼې
خوله دې غونچه ده تورگيسو د سنبل پاڼې
په سردارۍ چې پوهېدلی يم
په سردارۍ چې پوهېدلی يم
دا يم ، له تا لاړم، که په ناسته مې ملال يې
دا يم ، له تا لاړم، که په ناسته مې ملال يې
رنگ دې ورک شه بدې روې
رنگ دې ورک شه بدې روې
زه چې ستا د مخ گلزار گورم په کور کې
زه چې ستا د مخ گلزار گورم په کور کې
په غم دې سوی لوغړن زه يم
په غم دې سوی لوغړن زه يم
زه اول در خبر نه وم چې دا هسې بې وفا يې
زه اول در خبر نه وم چې دا هسې بې وفا يې
ستا په زړه د دنيا څلې
ستا په زړه د دنيا څلې
ښې ښې شپې شي، ځينې پېښې
ښې ښې شپې شي، ځينې پېښې
په غم غمجن وم په خوب کړمن وم
په غم غمجن وم په خوب کړمن وم
ارتينې په عقل کمې
ارتينې په عقل کمې
پيري په ما راغله زه يې تاراج کړم
پيري په ما راغله زه يې تاراج کړم
غنيمت گڼه گلونه، ميخوري کړه په چمن کې
غنيمت گڼه گلونه، ميخوري کړه په چمن کې
که يو دم د يار په غم فراغت کښېنې
که يو دم د يار په غم فراغت کښېنې
که صورت وته دې گورم، په صورت کې يو حيوان يې
که صورت وته دې گورم، په صورت کې يو حيوان يې
که راضي مې په وفا او په جفا يې
که راضي مې په وفا او په جفا يې
استسقاء
استسقاء د چا ومشه
پيري په ما راغله زه يې خراب کړم
پيري په ما راغله زه يې خراب کړم
کله خپل بش د گل غوندې نما يې
کله خپل بش د گل غوندې نما يې
که هر څو په خپله پوهه کې سقيم يې
که هر څو په خپله پوهه کې سقيم يې
که هزار ځله هنر کا هيلې بيلې
که هزار ځله هنر کا هيلې بيلې
تر عين تېر شوم داهسې زه وينم
تر عين تېر شوم داهسې زه وينم
که رويت يې نا ممکن وای په دنيا کې
که رويت يې نا ممکن وای په دنيا کې
که هر څو په سر د خيال دستار زرين ږدې
که هر څو په سر د خيال دستار زرين ږدې
توبه مې وکړه له ميو پير شوم
توبه مې وکړه له ميو پير شوم
که منصور غوندې کافر د محبت شې
که منصور غوندې کافر د محبت شې
چې جدا شوي ياران ترزړه کړم
چې جدا شوي ياران ترزړه کړم
که په مخ باندې خالونه عنبرين ږدې
که په مخ باندې خالونه عنبرين ږدې
گله ! ته چې زېبا يې ددې چمن يې
گله ! ته چې زېبا يې ددې چمن يې
لکه زه په يار مېن يم بل به نه وي مېن هسې
لکه زه په يار مېن يم بل به نه وي مېن هسې
چې ځان ته گورم لا هسې زوړ نه يم
چې ځان ته گورم لا هسې زوړ نه يم
چې خوشال خټک يې وايي په پښتو ژبه خبرې
چې خوشال خټک يې وايي په پښتو ژبه خبرې
ما چې ستا په جمال سترگې کړې رڼې
ما چې ستا په جمال سترگې کړې رڼې
چې خپل عمل ياد کړم خاورې په سر لرم
چې خپل عمل ياد کړم خاورې په سر لرم
مشک افشانه په کاکل يې
مشک افشانه په کاکل يې
مگر رسم، دين ، آيين هسې لرې
مگر رسم، دين ، آيين هسې لرې
چې سردې خوږ شي ارمان ارمان کړم
چې سردې خوږ شي ارمان ارمان کړم
هيڅ صفت يې نه ځايېږي په تحرير کې
هيڅ صفت يې نه ځايېږي په تحرير کې
که هوا ده که سودا ده په کې ستا ده
که هوا ده که سودا ده په کې ستا ده
چې د زلفو زنځيرونه ښکاروې
چې د زلفو زنځيرونه ښکاروې