Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
زړه مې يوړلو خورد سالې
زړه مې يوړلو خورد سالې
چې په خيال په زر زري جامو کې درومې
چې په خيال په زر زري جامو کې درومې
غافل خوږ عمر په ځان گنډېر کړ
غافل خوږ عمر په ځان گنډېر کړ
ادم خېلې اپريدۍ دي سرې او سپينې
ادم خېلې اپريدۍ دي سرې او سپينې
دايم راغلم په دا عمر چې مې وينې
دايم راغلم په دا عمر چې مې وينې
ماچې دا هسې درپسې ځان کړ
ماچې دا هسې درپسې ځان کړ
بيا له کومه لوريه هسې را پيدا شوې
بيا له کومه لوريه هسې را پيدا شوې
زما خرابه دله! ته يو څه رنگه خراب شوې
زما خرابه دله! ته يو څه رنگه خراب شوې
مخ دې له ورايه راته عيان کړ
مخ دې له ورايه راته عيان کړ
پيري لري خوشاله، د اسمان ننداره وکړه
پيري لري خوشاله، د اسمان ننداره وکړه!
دواړه سترگې مې چې ستا په لوردوخته شوې
دواړه سترگې مې چې ستا په لوردوخته شوې
اشنايي دې را ښکاره شوې بې وفا يې
اشنايي دې را ښکاره شوې بې وفا يې
نادان پخپله دځان غم ډېر کړ
نادان پخپله دځان غم ډېر کړ
مسلمان به درته څوک وايي خوشاله
مسلمان به درته څوک وايي خوشاله!
برايه مې زړه خبرې ستا د ناز وی
برايه مې زړه خبرې ستا د ناز وی
رب و ماته دولت اقبال راکړ
رب و ماته دولت اقبال راکړ
بې ياريه دې دا خوار مري، يار وه يې
بې ياريه دې دا خوار مري، يار وه يې
بيا يې واغوست سور کميس پټې پټې
بيا يې واغوست سور کميس پټې پټې
په زړه سخت بې مهره يار يې
په زړه سخت بې مهره يار يې
و خدای ته خوار دی بهتر د خلق
و خدای ته خوار دی بهتر د خلق
په ښه مخ به څو تابان يې
په ښه مخ به څو تابان يې
په نيکۍ به له بدانو نه خلاص نه شي
په نيکۍ به له بدانو نه خلاص نه شي
چې د ليدلو وو هغه مې وليدل
چې د ليدلو وو هغه مې وليدل
په ورو ورو څه خو خبر شوم ستا له مينې
په ورو ورو څه خو خبر شوم ستا له مينې
په هرکسب کې چې يې حبيب الله يې
په هرکسب کې چې يې حبيب الله يې
خانان يې واړه تلاوت خوان کړل
خانان يې واړه تلاوت خوان کړل
تا په دوه سترگو مکحولې
تا په دوه سترگو مکحولې
تورې سترگې ستا دي بيا په تورو رنجو کړې
تورې سترگې ستا دي بيا په تورو رنجو کړې
دځان مې وليدل، اخوان مې وليدل
دځان مې وليدل، اخوان مې وليدل
تا ياري له مانه پرې کړه که پښېمان يې
تا ياري له مانه پرې کړه که پښېمان يې
تا په دا ناسازو چارې دي راکړې
تا په دا ناسازو چارې دي راکړې
تورو زلفو دې په غوږو دي خولې يښې
تورو زلفو دې په غوږو دي خولې يښې
راشه که گورې اهل نا اهل
راشه که گورې اهل نا اهل
ته چې دا دماغ لرې
ته چې دا دماغ لرې
ته دې تل اوسې په دا شهر يارۍ کې
ته دې تل اوسې په دا شهر يارۍ کې
چې تا گورم حيران شم چې ته څه رنگه بشر يې
چې تا گورم حيران شم چې ته څه رنگه بشر يې
که لوی ملا شې په لوستل لوستل
که لوی ملا شې په لوستل لوستل
چې دانا نه کړې گردش د زمانې
چې دانا نه کړې گردش د زمانې
اوس زه په خپلې چارې خورسند يم
اوس زه په خپلې چارې خورسند يم
چې يوه مې ده نيولې
چې يوه مې ده نيولې
چېدلرره، دلربا ده، هغه ته يې
چېدلرره، دلربا ده، هغه ته يې
چې په زلفو عنبرسا ده هغه ته يې
چې په زلفو عنبرسا ده هغه ته يې
اولاد مې ډېر دی منت دخدای لرم
اولاد مې ډېر دی منت دخدای لرم
چې ښېرې و ماته وکړې ژوندې مې
چې ښېرې و ماته وکړې ژوندې مې
چا به راکړه په پالنگ دا هسې کښلې
چا به راکړه په پالنگ دا هسې کښلې
بل ته شړلی، لېږلی تا يم
بل ته شړلی، لېږلی تا يم
چې گلرنگه معشوقه لري په کور کې
چې گلرنگه معشوقه لري په کور کې
چې په زړه يې گرځوې وړې وړې
چې په زړه يې گرځوې وړې وړې