معاصر · شعر او نثر
ګل پاچا الفت
Gul Pacha Ulfat
د پښتو نامتو شاعر، لیکوال، ژورنالېست او د ژبې او ادب د بنسټونو فعال مشر.
ژوند او اثر
پېژندنه
ګل پاچا الفت په ۱۹۰۹ کال د لغمان د قرغیو په عزیز خان کڅ کې زېږېدلی و. هغه دیني او عربي علوم ولوستل او په ۱۹۳۵ کال یې له انیس ورځپاڼې سره رسمي ادبي او ژورنالېستي کار پیل کړ.
الفت د ولس اوونیزه جوړه کړه، د پښتو ټولنې مشري یې وکړه، په کابل پوهنتون کې یې تدریس وکړ او د شعر، نثر او ټولنیز فکر ګڼ اثار یې ولیکل. هغه په ۱۹۷۷ کال وفات شو.
د شلمې پېړۍ د پښتو روښانفکره، اخلاقي او ټولنیز ادب یو بنسټیز شخصیت.
سرچینې
د پېژندنې سرچینې
ثبت شوي اثار
شعرونه
دهقانه
ستا د لاس گل ته بلبله خوشحالېږي
شعر
چې په جهان کښې نوراني روښانه لمر پيدا شو
مات کودړی
د گودر په غاړه پروت و مات کودړی
خوشحالي
کور و کلي کښې سکوت او قراري وه
صحيح فکر
که مې سر شي دهاتي له پښو لاندې
حکمت او شعر
په رڼاکښې د لمر څومره لوی حکمت دی
سپين او تور ديوان
چې څه کړی په جهان کښې سلېمان دی
حقيقت
کبان وايي ژوند پيدا دی له دريابه
ثواب
د بډای ثواب د وږی مړول دی
دشاعر شعار
په سر کښې فکر د وطن په زړه کښې مينه ديار
دباغ ونې
يوه باغ کښې وې ولاړې ډېرې ونې
پښتون ته خطاب
پرون سالاروې نن د نورو صوبه دار پښتونه
د پښتون ژړا
پښتونه! خدای ږو ستا په حال باندې ژړا راځي
د پښتون ژړا
د مغلگۍ بمونو ويښ له دغه خوبه کړمه
د پښتون ژړا
څو پيسې مه گټه عزت او اعتبار کړه حاصل
توره، پښتو، پښتنواله
چې په توره مري شهيد دی هغه نه بې پردې کېږي
توره، پښتو، پښتنواله
تورياليو په حضور کښې سرټيټ کړی افلاطون دی
توره، پښتو، پښتنواله
عبادت په توره خدای ته زيات له هر راز عبادت دی
توره، پښتو، پښتنواله
با شرفه ژوندون وکاندی چې له مرگه نه بېرېږي
د الفت خبرې
د زړه خبرې د الفت خبرې
د حق رڼا
له وهم وخياله او د عقل تصور نه بهر
پروردگاره!
پيدا دې کړه پسونه هم لېوان پروردگاره!
خير البشره!
رحمت العلمين خير البشره!
رحمت للعلمين
رب العلمين دې د رخـمت للعلمين گڼي
د حج الهام
مختلف اومخالف بېل بېل قومونه
د زړه مضمون
اندېښنې چې په زړه کښې لکه لال په جگرخون شي
دکربلا الهام
کله کله توره شپه کښې فضا ډېره ظلماني شي
سترگه د سبا يمه
نه يمه خبر چې څه وايم او چا ته وايمه
قهرمانه پېغله
په ښايست کښې درخانۍ سره وه سياله
پير
که حرام خوري که روژه خوري که ريا کړي
ملي حماسه
پخوا به په وطن خلکو سرونه ورکول
وطنه!
وطنه! ښه دې آب و هوا ده
تلوسه
بيا نا څاپه زړه ته راغله تلوسه د شعر ويلو
مړي ژوندي
ډېر ژوندي دې شي هغه مړي نه ځار
دمور مينه
څو چې زمکه، اسمان او دنيا شته
مورې !
مورې چې خدای له تا پيدا کړمه
قدر او مقدار
د چا فخر د سيسۍ، زرکې په ښکار
صاحب
خپل تور مخ نه ويني خود بين نه دی
سپک نظر
د رانه پېټي په مايه اوښانو بار و
مساوات ( منظومه ترجمه)
حيوانات د غرو رغو او د ځنگلونو
ماڼيجن
سر کښې د لښکر خو روان يم مگر افسونه يم
نن او پرون
د نن فخر د پرون ورځې پېغور دی
د زړه دنيا
لاس به هېچا ته کله اوږد نکړې
څه کېږو؟
اسرې هيلې اميدونه لرو زړه کښې
سياست
سياست د عقل، فکر زرنگي ده
سرنوشت
سرنوشت گوره چې څوک څنگه څه شان ورکوي
بې جلبه زور
چې بې قيده بې جلبه زور د هر چا لاس ته ورشي
ملي شوری (13 دوره)
نه پوهېږم چېرته به داسې شوری وي
کتابونه او نسخې