معاصر · شعر او نثر
ګل پاچا الفت
Gul Pacha Ulfat
د پښتو نامتو شاعر، لیکوال، ژورنالېست او د ژبې او ادب د بنسټونو فعال مشر.
ژوند او اثر
پېژندنه
ګل پاچا الفت په ۱۹۰۹ کال د لغمان د قرغیو په عزیز خان کڅ کې زېږېدلی و. هغه دیني او عربي علوم ولوستل او په ۱۹۳۵ کال یې له انیس ورځپاڼې سره رسمي ادبي او ژورنالېستي کار پیل کړ.
الفت د ولس اوونیزه جوړه کړه، د پښتو ټولنې مشري یې وکړه، په کابل پوهنتون کې یې تدریس وکړ او د شعر، نثر او ټولنیز فکر ګڼ اثار یې ولیکل. هغه په ۱۹۷۷ کال وفات شو.
د شلمې پېړۍ د پښتو روښانفکره، اخلاقي او ټولنیز ادب یو بنسټیز شخصیت.
سرچینې
د پېژندنې سرچینې
ثبت شوي اثار
شعرونه
دخان مهرباني
خان ته سر ښکته کول سرگرداني ده
پالېسي
د غنا د تن جامه که مفلسي ده
زه او دی
ما وې په زړه کښې به ځای در کړم ده وې بر ښه دی
ترقي او تمدن
په دې لاره غوايی هم اوس په موټرو کښې تېرېږي
څه جوړوي ؟
چې لوی کار دار ځانته مکان جوړوي
بې چله اوناچله
دلته کله څوک چلېږي بې څه چله
رڼا
د هغو له مخې هر کله رڼا وي
قبيله پرستي
بادار دی خو ازاد نه دی قبيله کښې دی اسير
د شوری فضا 13 دوره
څه طوفانو نه د شوری خړه فضا کښې وينم
په چا پسې ځي؟
نن په يوه پسې روان سبا په بل پسې ځي
نه گورم
چې کرلی استعماروي هغو گلو ته نه گورم
دروغ او رښتيا
په رښتيا ويلو ډېر زړونه بدېږي
د درگاه سپي
د صاحب د درگاه سپی
زندان
لاړم دارالمجانين ته
د محيط تاثير
سوزوي مو اوبه هم چې په جوش راشي
د دهقان درس
وايي چېرته په کوم ځای کښې يو دهقان و
چا څه راوړه او چا څه
چا جهان ته تش کدوغوندې سر راووړ
په ښکلا مين
څوک مين په ښکلا څوک مين په ښکلو
څلوريځې
فکر کښې خيال په خيال کښې فکر نيول
څلوريځې
په خوراک کښې وي د خولې برخه خوندونه
څلوريځې
څوک خپل فکر ته ملگری لټوي
څلوريځې
بايد شعر شعور خلاص کړي له قيدونو
څلوريځې
د يوه آسوده ژوند کښې شرم و عار وي
څلوريځې
که مادي ژوند چا بدل کړ په معنا
خپلواکي
د ملي ژوند اساس خپلواکي ده
که پيدا شي
د صورت ښکلا به شي معنوي حسن
په داسې حال کښې
حقوق دانان وي نوکران د خان
ښځه
پوهېږئ ! ښځه څوک ده؟ ضامنه د بقا ده
دلبر او ستمگر
عناد په زړه کښې توره لاس کښې کبر سر کښې لري
په غلا غلا کتل
پخوا د زلفو په تيارو کښې مينې غلا کوله
زما کار
چې تور اور بل په سپين مخ ووينم غزل جوړوم
د ژوند مرثيه
نشاط مړ شو په وجود کښې آرزو مړه شوه
زړه او ضمير
بل وخت بيا راباندې ښکل کړي
زر
هر صورت قبلوي زر
د ژوند د ستور
د يوه مرگ د بل ژوند دی
حسن او نظر
حسن که دې که ډېره تجلی لري
اولو االبصار ( خواجه عبدالله انصار په ياد)
عارفان د زړه په سترگو گوري يار
خبر نه و
يوه بل نه يې په ډېر لياز او امتنان
اقتدار
چې يې ځان د خلکو کړ علمبر دار
مزدورې سترگې
په خان گرو شوې سترگې ارزانه
ملی قدرت
په رښتيا هغه ملت وي بختور
محمد (ص)
محمد بې اوره د خدای هغه انوار وليده
پاکه مينه
د مومن په زړه کښې مينه وي د الله اکبر
رسم او رواج
د واده او خوښۍ کور کښې
بابا
خپل نيکه ته لمسو وويل بابا
ښامار
وايي چې يو وخت په کوم لرې ځای کښې
د غريب گيلې
خوځېږي زمکه بيا بيا هر چېرته زلزلې دي
حاضر جوابي
څو اديبان او شاعران په يوه لارو روان
کتابونه او نسخې