Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

برايه مې زړه خبرې ستا د ناز وی

برايه مې زړه خبرې ستا د ناز وی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

رب و ماته دولت اقبال راکړ

رب و ماته دولت اقبال راکړ

Khushal Khan Khattak
غزل

بې ياريه دې دا خوار مري، يار وه يې

بې ياريه دې دا خوار مري، يار وه يې

Khushal Khan Khattak
غزل

بيا يې واغوست سور کميس پټې پټې

بيا يې واغوست سور کميس پټې پټې

Khushal Khan Khattak
غزل

په زړه سخت بې مهره يار يې

په زړه سخت بې مهره يار يې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

و خدای ته خوار دی بهتر د خلق

و خدای ته خوار دی بهتر د خلق

Khushal Khan Khattak
غزل

په ښه مخ به څو تابان يې

په ښه مخ به څو تابان يې

Khushal Khan Khattak
غزل

په نيکۍ به له بدانو نه خلاص نه شي

په نيکۍ به له بدانو نه خلاص نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې د ليدلو وو هغه مې وليدل

چې د ليدلو وو هغه مې وليدل

Khushal Khan Khattak
غزل

په ورو ورو څه خو خبر شوم ستا له مينې

په ورو ورو څه خو خبر شوم ستا له مينې

Khushal Khan Khattak
غزل

په هرکسب کې چې يې حبيب الله يې

په هرکسب کې چې يې حبيب الله يې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خانان يې واړه تلاوت خوان کړل

خانان يې واړه تلاوت خوان کړل

Khushal Khan Khattak
غزل

تا په دوه سترگو مکحولې

تا په دوه سترگو مکحولې

Khushal Khan Khattak
غزل

تورې سترگې ستا دي بيا په تورو رنجو کړې

تورې سترگې ستا دي بيا په تورو رنجو کړې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دځان مې وليدل، اخوان مې وليدل

دځان مې وليدل، اخوان مې وليدل

Khushal Khan Khattak
غزل

تا ياري له مانه پرې کړه که پښېمان يې

تا ياري له مانه پرې کړه که پښېمان يې

Khushal Khan Khattak
غزل

تا په دا ناسازو چارې دي راکړې

تا په دا ناسازو چارې دي راکړې

Khushal Khan Khattak
غزل

تورو زلفو دې په غوږو دي خولې يښې

تورو زلفو دې په غوږو دي خولې يښې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

راشه که گورې اهل نا اهل

راشه که گورې اهل نا اهل

Khushal Khan Khattak
غزل

ته چې دا دماغ لرې

ته چې دا دماغ لرې

Khushal Khan Khattak
غزل

ته دې تل اوسې په دا شهر يارۍ کې

ته دې تل اوسې په دا شهر يارۍ کې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې تا گورم حيران شم چې ته څه رنگه بشر يې

چې تا گورم حيران شم چې ته څه رنگه بشر يې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

که لوی ملا شې په لوستل لوستل

که لوی ملا شې په لوستل لوستل

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دانا نه کړې گردش د زمانې

چې دانا نه کړې گردش د زمانې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اوس زه په خپلې چارې خورسند يم

اوس زه په خپلې چارې خورسند يم

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يوه مې ده نيولې

چې يوه مې ده نيولې

Khushal Khan Khattak
غزل

چېدلرره، دلربا ده، هغه ته يې

چېدلرره، دلربا ده، هغه ته يې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په زلفو عنبرسا ده هغه ته يې

چې په زلفو عنبرسا ده هغه ته يې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اولاد مې ډېر دی منت دخدای لرم

اولاد مې ډېر دی منت دخدای لرم

Khushal Khan Khattak
غزل

چې ښېرې و ماته وکړې ژوندې مې

چې ښېرې و ماته وکړې ژوندې مې

Khushal Khan Khattak
غزل

چا به راکړه په پالنگ دا هسې کښلې

چا به راکړه په پالنگ دا هسې کښلې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بل ته شړلی، لېږلی تا يم

بل ته شړلی، لېږلی تا يم

Khushal Khan Khattak
غزل

چې گلرنگه معشوقه لري په کور کې

چې گلرنگه معشوقه لري په کور کې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په زړه يې گرځوې وړې وړې

چې په زړه يې گرځوې وړې وړې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پرېشان په ځان کې په ډېر حيرت يم

پرېشان په ځان کې په ډېر حيرت يم

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په حسن، په ښايست دي زورورې

چې په حسن، په ښايست دي زورورې

Khushal Khan Khattak
غزل

چې پخوا مې په خاطر نه وې ليدلې

چې پخوا مې په خاطر نه وې ليدلې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په خوب کې هر کله بوی د دنيا وينم

په خوب کې هر کله بوی د دنيا وينم

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د خلکو نېکخواهي لري په زړه کې

چې د خلکو نېکخواهي لري په زړه کې

Khushal Khan Khattak
غزل

څو چې مينه د دنيا پرېوځي په زړه کې

څو چې مينه د دنيا پرېوځي په زړه کې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په زړه کې ستا د کوڅې غبار لرم

په زړه کې ستا د کوڅې غبار لرم

Khushal Khan Khattak
غزل

زما مينه ياره! چې نن ناست زما په کټ يې

زما مينه ياره! چې نن ناست زما په کټ يې

Khushal Khan Khattak
غزل

خوله دې غونچه ده تورگيسو د سنبل پاڼې

خوله دې غونچه ده تورگيسو د سنبل پاڼې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په سردارۍ چې پوهېدلی يم

په سردارۍ چې پوهېدلی يم

Khushal Khan Khattak
غزل

دا يم ، له تا لاړم، که په ناسته مې ملال يې

دا يم ، له تا لاړم، که په ناسته مې ملال يې

Khushal Khan Khattak
غزل

رنگ دې ورک شه بدې روې

رنگ دې ورک شه بدې روې

Khushal Khan Khattak
غزل

زه چې ستا د مخ گلزار گورم په کور کې

زه چې ستا د مخ گلزار گورم په کور کې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په غم دې سوی لوغړن زه يم

په غم دې سوی لوغړن زه يم

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography