پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
څلوريځې
د يوه آسوده ژوند کښې شرم و عار وي
څلوريځې
که مادي ژوند چا بدل کړ په معنا
خپلواکي
د ملي ژوند اساس خپلواکي ده
که پيدا شي
د صورت ښکلا به شي معنوي حسن
په داسې حال کښې
حقوق دانان وي نوکران د خان
ښځه
پوهېږئ ! ښځه څوک ده؟ ضامنه د بقا ده
دلبر او ستمگر
عناد په زړه کښې توره لاس کښې کبر سر کښې لري
په غلا غلا کتل
پخوا د زلفو په تيارو کښې مينې غلا کوله
زما کار
چې تور اور بل په سپين مخ ووينم غزل جوړوم
د ژوند مرثيه
نشاط مړ شو په وجود کښې آرزو مړه شوه
زړه او ضمير
بل وخت بيا راباندې ښکل کړي
زر
هر صورت قبلوي زر
د ژوند د ستور
د يوه مرگ د بل ژوند دی
حسن او نظر
حسن که دې که ډېره تجلی لري
اولو االبصار ( خواجه عبدالله انصار په ياد)
عارفان د زړه په سترگو گوري يار
خبر نه و
يوه بل نه يې په ډېر لياز او امتنان
اقتدار
چې يې ځان د خلکو کړ علمبر دار
مزدورې سترگې
په خان گرو شوې سترگې ارزانه
ملی قدرت
په رښتيا هغه ملت وي بختور
محمد (ص)
محمد بې اوره د خدای هغه انوار وليده
پاکه مينه
د مومن په زړه کښې مينه وي د الله اکبر
رسم او رواج
د واده او خوښۍ کور کښې
بابا
خپل نيکه ته لمسو وويل بابا
ښامار
وايي چې يو وخت په کوم لرې ځای کښې
د غريب گيلې
خوځېږي زمکه بيا بيا هر چېرته زلزلې دي
حاضر جوابي
څو اديبان او شاعران په يوه لارو روان
څوک څه پوهېږی؟
څوک څه پوهېږي سبا څه راوړي له ځانه سره
د محمد (ص) تعليم
توره تياره وه انسان ورک خپل وهمونو کښې و
د محمد (ص) عرفان
جهان بدل شو چې جهان کښې محمد(ص) شو عيان
اوسنی او پخوانی مسلمان
زمکه دمکې وه بې اوبو او بې حاصله
په ځان مينه!
په ځان مينه! په جانان شه مين
محيط او انسان
سوزوي مو اوبه هم چې په جوش راشي
عمل او عکس العمل
ډېر فشار کله شي ډېر دوام کولی
سوټي
د سوټي او سياست خود قديمه آشنايي ده
خپل او پردي
لري بېل بېل رنگونه د يو چمن گلان
د شاعر ترنم
په موجونو سپور ټيټېږي او جگېږي
اميدونه را ژوندی کړه
اميدونه را ژوندي کړه خاورو لاندې مايوسی کړه
د عصر دلبره !
ته منظور د هر نظر يې
جوي انقلاب
دا هوا د طوفانو هيولی ده
نوی گل
د حاکم نوم چې ولسوال شو تحول دي کنه
آزادي
باداري د زور او زرو چې کړي ورکه
زما وصيت
غواړمه چې مرگ مې وي په شان د يو فقير
خوب مې که هر څو له خراباته شي
خوب مې که هر څو له خراباته شي
ډېر چې په کوم زړه کې اميدونه پيدا کېږي
ډېر چې په کوم زړه کې اميدونه پيدا کېږي
نن دې ښکليه عجيبه غوندې نظر دی
نن دې ښکليه عجيبه غوندې نظر دی
هم دا يو صفت مې بس دی چې فياض يم
هم دا يو صفت مې بس دی چې فياض يم
هغه ښکلي به وانه وړي له پښتو نه
هغه ښکلي به وانه وړي له پښتو نه
باده ده چې را اوري که حجرې وې ميخانې شوې
باده ده چې را اوري که حجرې وې ميخانې شوې