پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
سترگې دې شوې ښکته، ښکته پاتې د پيغامه پس
سترگې دې شوې ښکته، ښکته پاتې د پيغامه پس
بس نو هغه سم له امتحانه وواته
بس نو هغه سم له امتحانه وواته
تاته د هستۍ ښکاري مکان په آيينه کې
تاته د هستۍ ښکاري مکان په آيينه کې
لوړې ژورې مې په سترگو کې دي
لوړې ژورې مې په سترگو کې دي
د سکون له گله تللی د نگهت هغه چپه شوم
د سکون له گله تللی د نگهت هغه چپه شوم
تاته به ښه نه ښکاري چې زه وايم
تاته به ښه نه ښکاري چې زه وايم
نېغ يې تل گوزار وي څوک ترې څه ساتي
نېغ يې تل گوزار وي څوک ترې څه ساتي
نورو ته هغه لېونی ښکاريف
نورو ته هغه لېونی ښکاريف
که و درک د انسان گران چرته و
که و درک د انسان گران چرته و
اسو ايله دمينې ابتدا ته رسېدلی يم
اسو ايله دمينې ابتدا ته رسېدلی يم
عشقه واخله د هنر ځپلي راغله
عشقه واخله د هنر ځپلي راغله
نشته که هر څو د عشق تورزن ولټوې
نشته که هر څو د عشق تورزن ولټوې
گوټ د سرو شرابو دتوبې سره ضرور دی
گوټ د سرو شرابو دتوبې سره ضرور دی
مخ دې راڅرگند کړي سبا کېږي نه
مخ دې راڅرگند کړي سبا کېږي نه
دا د چا د مخ رڼا ده، مخامخ په آيينه کې
دا د چا د مخ رڼا ده، مخامخ په آيينه کې
دی ناز د هغه ښکلي په تکل د رنگينو
دی ناز د هغه ښکلي په تکل د رنگينو
نن چې رادرومي په موسېدو کې
نن چې رادرومي په موسېدو کې
بس بې له خپل ځان د بلې مرستې نه منکرې دي
بس بې له خپل ځان د بلې مرستې نه منکرې دي
هېڅ د مېن زړه نه بهر نشته چې به نه وي
هېڅ د مېن زړه نه بهر نشته چې به نه وي
بېرته نه ستنېږمه وران يم نارينه يم
بېرته نه ستنېږمه وران يم نارينه يم
وليکه قلمه يوغزل ښه جانانه
وليکه قلمه يوغزل ښه جانانه
چې په مزه غوندې خبرې کوم
چې په مزه غوندې خبرې کوم
د مېړنو غوندې خبرې کوم
د مېړنو غوندې خبرې کوم
چې ستا په لوري يې پرواز وکړو
چې ستا په لوري يې پرواز وکړو
ولې ښکلي سترگې داسې مړې پورته کوې
ولې ښکلي سترگې داسې مړې پورته کوې
کله چې اشنا کړې د کرم دروازه بېرته
کله چې اشنا کړې د کرم دروازه بېرته
چې د مستۍ نه دې په سترگو کې پړکېږي ډيوې
چې د مستۍ نه دې په سترگو کې پړکېږي ډيوې
شپه خو ده لا ډېره چې د ستوريو نه دي مړې ډيوې
شپه خو ده لا ډېره چې د ستوريو نه دي مړې ډيوې
هېڅ په دې خبر نه يم چې څه يمه
هېڅ په دې خبر نه يم چې څه يمه
سيند د مينې چړ دی خو واپس ولې راتلې
سيند د مينې چړ دی خو واپس ولې راتلې
ياد يې راپيښ چې نن زما په زړه شو
ياد يې راپيښ چې نن زما په زړه شو
سترگې دې ست راته کوي داشارو په ژبه
سترگې دې ست راته کوي داشارو په ژبه
احساس دناکامۍ که راته دام وغوړاوه
احساس دناکامۍ که راته دام وغوړاوه
چې هېڅ نه دی مقدر مآل زما
چې هېڅ نه دی مقدر مآل زما
خپل ځان چې په الفت کې راته تا غوندې ښکاره شو
خپل ځان چې په الفت کې راته تا غوندې ښکاره شو
چې سلگۍ کړې د روغن په غم چراغه
چې سلگۍ کړې د روغن په غم چراغه
هېڅ له يو او بل نه خبرېده سره
هېڅ له يو او بل نه خبرېده سره
ختم چې دا پاتې لږ ضمير هم د انسان شي
ختم چې دا پاتې لږ ضمير هم د انسان شي
اوس خو مې داسې يقين راغی چې ما هېڅ ونه وې
اوس خو مې داسې يقين راغی چې ما هېڅ ونه وې
تښتم د سړي نه د انسان سره کښېنم
تښتم د سړي نه د انسان سره کښېنم
پښو کې د احساس مې بېلتانه بل کړه اورونه
پښو کې د احساس مې بېلتانه بل کړه اورونه
اوس څه قصور زما که چا څه ووې
اوس څه قصور زما که چا څه ووې
نه له نوادرو بوخڅکۍ مې د فن تشه ده
نه له نوادرو بوخڅکۍ مې د فن تشه ده
ښکليه عظمتونه که ټول خم وي د تا ستوري ته
ښکليه عظمتونه که ټول خم وي د تا ستوري ته
سترگو ته راغلې مې چې ستا په خبر اوښکه ده
سترگو ته راغلې مې چې ستا په خبر اوښکه ده
يو کرت خو بې نيازه د کتو دي
يو کرت خو بې نيازه د کتو دي
ستا و راتگ چې د اضدادو نه ميرڅۍ لاړې
ستا و راتگ چې د اضدادو نه ميرڅۍ لاړې
هستۍ! که ستا له دامه ډېر په گرانه وواته
هستۍ! که ستا له دامه ډېر په گرانه وواته