Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

که په کار دې ده د خدای پېژندگلي

که په کار دې ده د خدای پېژندگلي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

وايي چې زوی مې هوښيار قابل شي

وايي چې زوی مې هوښيار قابل شي

Khushal Khan Khattak
غزل

که چرگان قرقره دار دي

که چرگان قرقره دار دي

Khushal Khan Khattak
غزل

که په کور کې دې سردې د بدخشان وي

که په کور کې دې سردې د بدخشان وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په ښه صورت سره، په ښه نگهت سره

په ښه صورت سره، په ښه نگهت سره

Khushal Khan Khattak
غزل

که اشنا که نا اشنا دي

که اشنا که نا اشنا دي

Khushal Khan Khattak
غزل

که يې ځان کړم، يا يې زړه کړم

که يې ځان کړم، يا يې زړه کړم

Khushal Khan Khattak
غزل

که د يار د پاره غم شدت څوک مومي

که د يار د پاره غم شدت څوک مومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بنده ترکاڼي مه شه خوشاله

بنده ترکاڼي مه شه خوشاله

Khushal Khan Khattak
غزل

که سړی په مصلحت کې لر بر نه شي

که سړی په مصلحت کې لر بر نه شي

Khushal Khan Khattak
غزل

که تا وته حيران ديد ليلا حکايت کړوني

که تا وته حيران ديد ليلا حکايت کړوني

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

تقوی په دواړه کونه نوی کار لري

تقوی په دواړه کونه نوی کار لري

Khushal Khan Khattak
غزل

گل کرم اغزي ترې زېږي

گل کرم اغزي ترې زېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه بځن چې حلوا خوري

لکه بځن چې حلوا خوري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

لويي له خدايه ده، نه له همايه ده

لويي له خدايه ده، نه له همايه ده

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه زلفې د هغو چې سودا ستا وي

لکه زلفې د هغو چې سودا ستا وي

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ يې را څرگند کړ وي يې هسې رنگ افتاب وي

مخ يې را څرگند کړ وي يې هسې رنگ افتاب وي؟

Khushal Khan Khattak
غزل

ما خو توبه وکړه، که زړه هم راسره مل شي

ما خو توبه وکړه، که زړه هم راسره مل شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د هغې غوښې کباب په خوله مه کړه

د هغې غوښې کباب په خوله مه کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

ملاحت چې صباحت سره آمېز شي

ملاحت چې صباحت سره آمېز شي

Khushal Khan Khattak
غزل

مزري کله پرهېزگار دي

مزري کله پرهېزگار دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې نتلي د دوو يک دي

ځينې نتلي د دوو يک دي

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ دې آيينه دی، باندې نه دي تر سېري

مخ دې آيينه دی، باندې نه دي تر سېري

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ دی په پلو کې که څراغ دی چې بلېږي

مخ دی په پلو کې که څراغ دی چې بلېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سنگين مې بخت و چې درسته شپه يې

سنگين مې بخت و چې درسته شپه يې

Khushal Khan Khattak
غزل

ما څه شونډې، غاښ د هغه يار نه دي ستايلي

ما څه شونډې، غاښ د هغه يار نه دي ستايلي

Khushal Khan Khattak
غزل

ما فراق د حبيبانو ژړوي

ما فراق د حبيبانو ژړوي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مخ هم هغه گڼه چې پسول يې نه وي

مخ هم هغه گڼه چې پسول يې نه وي

Khushal Khan Khattak
غزل

مار که هر څو پېچ و خم ځي

مار که هر څو پېچ و خم ځي

Khushal Khan Khattak
غزل

نفس، شيطان دواړه بلا دي

نفس، شيطان دواړه بلا دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو يې ژړا وي هومره خندا وي

څو يې ژړا وي هومره خندا وي

Khushal Khan Khattak
غزل

نادانان په خپلې چارې ښه پوهېږي

نادانان په خپلې چارې ښه پوهېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

ورځ په ورځ د باغ غونچې دي چې غوړېږي

ورځ په ورځ د باغ غونچې دي چې غوړېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

همېشه مې تر پرهار وينې پرېږي

همېشه مې تر پرهار وينې پرېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مردان هغه دي چې شرم ننگ لري

مردان هغه دي چې شرم ننگ لري

Khushal Khan Khattak
غزل

همېشه مې له ښه مخه گفتگوی شي

همېشه مې له ښه مخه گفتگوی شي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر گناه چې په توبه، په استغفار ځي

هر گناه چې په توبه، په استغفار ځي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خواږه ترخه يې بقا هيڅ نه لري

خواږه ترخه يې بقا هيڅ نه لري

Khushal Khan Khattak
غزل

هره مينه چې په خال، په زخه کېږي

هره مينه چې په خال، په زخه کېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر زمان چې د فلک مهر بنياد شي

هر زمان چې د فلک مهر بنياد شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په رنځ کې ومره هغه دارو مه خوره

په رنځ کې ومره هغه دارو مه خوره

Khushal Khan Khattak
غزل

هر سړی که رښتيا گوی وي

هر سړی که رښتيا گوی وي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر ناپوه زلموټي څه زده، چې څه ده د عشق بازي

هر ناپوه زلموټي څه زده، چې څه ده د عشق بازي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

توتي توتي سره موانست کا

توتي توتي سره موانست کا

Khushal Khan Khattak
غزل

هغه مخ چې ښايسته د نندارو وي

هغه مخ چې ښايسته د نندارو وي

Khushal Khan Khattak
غزل

کاتبان به يې په کومو گوتو کښينه

کاتبان به يې په کومو گوتو کښينه

Khushal Khan Khattak
غزل

هر سړی چې د اخلاص په لارې درومي

هر سړی چې د اخلاص په لارې درومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې له ازله خدای څوک نمنځلی دی

چې له ازله خدای څوک نمنځلی دی

Khushal Khan Khattak