Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

دا دروغ دي چې په ستوريو سود و زيان شي

دا دروغ دي چې په ستوريو سود و زيان شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مړی د نېکو عمل ارشد کا

مړی د نېکو عمل ارشد کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د باطن په تجلی ظاهر صفا وي

د باطن په تجلی ظاهر صفا وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ډېر مين په تازه مينه سره تېر شي

ډېر مين په تازه مينه سره تېر شي

Khushal Khan Khattak
غزل

راښکاره شول ددې دور لنډ لستوڼي

راښکاره شول ددې دور لنډ لستوڼي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سفله پخپله خپل ځان رسوا کا

سفله پخپله خپل ځان رسوا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه گوره نامردان بلا وهلي

راشه گوره نامردان بلا وهلي

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه گوره! څه کارونه درنگ په درنگ شي

راشه گوره! څه کارونه درنگ په درنگ شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سېلاب په څو څاڅکي غړ پړ پيدا کا

سېلاب په څو څاڅکي غړ پړ پيدا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه لېونی شه! چې دې نور خلق غم خور شي

راشه لېونی شه! چې دې نور خلق غم خور شي

Khushal Khan Khattak
غزل

را ښکاره چې د دلبرې د مخ خال شي

را ښکاره چې د دلبرې د مخ خال شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

شوده چې رغاندي ثنا د دوغ کا

شوده چې رغاندي ثنا د دوغ کا

Khushal Khan Khattak
غزل

که قدم دې د وفا په لارې ټينگ کړ

که قدم دې د وفا په لارې ټينگ کړ

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

شېخان چې هسې اوږده نمونځونه کا

شېخان چې هسې اوږده نمونځونه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

زلفې د دلدارې چې زنار فرمايي

زلفې د دلدارې چې زنار فرمايي

Khushal Khan Khattak
غزل

زه او عشق بې قراري

زه او عشق بې قراري

Khushal Khan Khattak
غزل

زړه به ستا له جوره، ظلمه په څو ځان وړي

زړه به ستا له جوره، ظلمه په څو ځان وړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

شېخان چې هومره بندگي طاعت کا

شېخان چې هومره بندگي طاعت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

زر زما تر لاسه نه راځي، وېرېږي

زر زما تر لاسه نه راځي، وېرېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي ! گل شگفته کېږي

ساقي ! گل شگفته کېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

طمع بلا ده اصيل بنده کا

طمع بلا ده اصيل بنده کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ستمگر به همېشه په دنيا نه وي

ستمگر به همېشه په دنيا نه وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا په غم کې لکه زه يم بل به نه وي

ستا په غم کې لکه زه يم بل به نه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

عاشق دې هېڅوک ملامت نه کا

عاشق دې هېڅوک ملامت نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

سړی هومره، څو يې نيت وي

سړی هومره، څو يې نيت وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي! تل به دې د ست وي، که به نه وي

ساقي! تل به دې د ست وي، که به نه وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا په تور مې مال تالا، ماڼۍ نړېږي

ستا په تور مې مال تالا، ماڼۍ نړېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

غني که هر څو د زرو وېش کا

غني که هر څو د زرو وېش کا

Khushal Khan Khattak
غزل

سخ د آيينې دی چې دې مخ وته تل گوري

سخ د آيينې دی چې دې مخ وته تل گوري

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي چې مهربان شي په پياله کې می زياتېږي

ساقي چې مهربان شي په پياله کې می زياتېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

شين مزري چې گينډی داړي

شين مزري چې گينډی داړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

فلک کج رو دی کارونه کج کا

فلک کج رو دی کارونه کج کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه سر راست ټوپک دی چې نظر ځنې لر بر شي

ښه سر راست ټوپک دی چې نظر ځنې لر بر شي

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه هغه سړی گڼه چې په زړه صاف وي

ښه هغه سړی گڼه چې په زړه صاف وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

قابل که تښتي دولت ته شا کا

قابل که تښتي دولت ته شا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ښارونۍ دې غواشييې پسې غواړي

ښارونۍ دې غواشييې پسې غواړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

غلط غلط لولي خطا خطا وايي

غلط غلط لولي خطا خطا وايي

Khushal Khan Khattak
غزل

عاشقان له بېش و کمه آسوده دي

عاشقان له بېش و کمه آسوده دي

Khushal Khan Khattak
غزل

ورځ و شپه باندې تېرېږي په ښادۍ کې

ورځ و شپه باندې تېرېږي په ښادۍ کې

Khushal Khan Khattak
غزل

عاشقان چې د معشوقې دلداده دي

عاشقان چې د معشوقې دلداده دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشاله غم د ښېرو هيڅ مه کړه

خوشاله غم د ښېرو هيڅ مه کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

غم ، ښادي چې په چا وير شي

غم ، ښادي چې په چا وير شي

Khushal Khan Khattak
غزل

که په باغ کې رنگا رنگ گلونه ډېر وي

که په باغ کې رنگا رنگ گلونه ډېر وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې مقرب دی عرض يې لگېږي

چې مقرب دی عرض يې لگېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

مگر هيڅ يې دزړه حال ورښکاره نه دی

مگر هيڅ يې دزړه حال ورښکاره نه دی

Khushal Khan Khattak
غزل

که په عشق کې زړه د نورو په ليده ځي

که په عشق کې زړه د نورو په ليده ځي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ثنا يې ډېره ده تر حساب تېره ده

ثنا يې ډېره ده تر حساب تېره ده

Khushal Khan Khattak
غزل

که په حسن د کشمير خوبان اوڅار دي

که په حسن د کشمير خوبان اوڅار دي

Khushal Khan Khattak