پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
معشر
نورڅه نه غواړم له تا
ذوالقافيتين ترکيب بند
هند ته يې روان کړم بدرقه مې مستجاب
کسب و کار
هم واجب وي هم مباح وي
د سجده سهو فصل
اوس بيان د سجده سهو کړم و تاته
د نمانځه د سنتونو فصل
په نمانځه کې سنتونه واړه شل دي
فصل د رکعتونو چې سنت دي
عالمانو دي ويلي بې شبهته
د روژې د نيت فصل
درته وايم د روژې له حقيقته
صورتگر چې ښه صورت په دېوال ساز کا
صورتگر چې ښه صورت په دېوال ساز کا
اورنگزيب چې آرايش د تخت و تاج کا
اورنگزيب چې آرايش د تخت و تاج کا
بازيگر چې د باز يو صندوق واکا
بازيگر چې د باز يو صندوق واکا
بيا رباب د مغنې ښه سرايت کا
بيا رباب د مغنې ښه سرايت کا
دا د ما د بخت اثر نه دی نو څه دی
دا د ما د بخت اثر نه دی نو څه دی
په هر ځای چې طمع خپل هنر څرگند کا
په هر ځای چې طمع خپل هنر څرگند کا
په عاشق باندې غوغا غماز پدول کا
په عاشق باندې غوغا غماز پدول کا
په اختر په جمعه څه عرض دما
په اختر په جمعه څه عرض دما
تا وی چې غم مه کړه نور زه ستا يم ته زما
تا وی چې غم مه کړه نور زه ستا يم ته زما
تل کا دا وي د خوبيه طمطراق ستا
تل کا دا وي د خوبيه طمطراق ستا
تلم په خپله لاره را سره مله شوه نگارا
تلم په خپله لاره را سره مله شوه نگارا
عجايب سينگار يې وکړ بيا بلا کا
عجايب سينگار يې وکړ بيا بلا کا
څه عجب د لخواه دی دا صهبا
څه عجب د لخواه دی دا صهبا
د هر چا په يوه څيز خاطر تړلی
د هر چا په يوه څيز خاطر تړلی
چې په ما باندې يې زړه سيځي تپاک کا
چې په ما باندې يې زړه سيځي تپاک کا
چې د پلار سره دروغ نفاق خلاف کا
چې د پلار سره دروغ نفاق خلاف کا
چې دنيا ورته ښکاره شوه بې وفا
چې دنيا ورته ښکاره شوه بې وفا
څوک چې مخ کا په مذهب د خپل مولا
څوک چې مخ کا په مذهب د خپل مولا
چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا
چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا
ځار تر هغه مخ شم چې به ما په ځان مين کا
ځار تر هغه مخ شم چې به ما په ځان مين کا
چې مې وليدې دا تورې سترگې ستا
چې مې وليدې دا تورې سترگې ستا
حقيقت راته معلوم شو د هر چا
حقيقت راته معلوم شو د هر چا
خدای دې مخ د هيڅ غافل راښکاره نه کا
خدای دې مخ د هيڅ غافل راښکاره نه کا
خدای چې تار په تار ياران بيا سره ټول کا
خدای چې تار په تار ياران بيا سره ټول کا
خپل عمل چې سړی سپک کا
خپل عمل چې سړی سپک کا
د دنيا ياران په خوی دي د دنيا
د دنيا ياران په خوی دي د دنيا
د مرغۍ که وزر شته الواته کا
د مرغۍ که وزر شته الواته کا
د عشق په باد به کې مه ږده گام د تمنا
د عشق په باد به کې مه ږده گام د تمنا
دنيايي ياران چې طمع د دنيا کا
دنيايي ياران چې طمع د دنيا کا
دروغ دروغ وعده چې دلسنگين سره پيوند کا
دروغ دروغ وعده چې دلسنگين سره پيوند کا
دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا
دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا
د خوبيه نوم دې ولاړ د بد خو هم لا
د خوبيه نوم دې ولاړ د بد خو هم لا
دوه زړونه چې يو شي غر به هم پاره پاره کا
دوه زړونه چې يو شي غر به هم پاره پاره کا
گل و سړي ور کړه چې خوشال په يوه گل شي
گل و سړي ور کړه چې خوشال په يوه گل شي
راته څه وايې چې يار در سره څه کا
راته څه وايې چې يار در سره څه کا
راشه وگوره نن دا طراز زما
راشه وگوره نن دا طراز زما
زړه چې نه وي مبتلا
زړه چې نه وي مبتلا
زه تا پېژنم هوا
زه تا پېژنم هوا
زاهدان چې د رندانو تل پېغور کا
زاهدان چې د رندانو تل پېغور کا
سور پېزوان دې په زرگر نوی سنواريا
سور پېزوان دې په زرگر نوی سنواريا
ښه سړي د چا په بدو نظر نه کا
ښه سړي د چا په بدو نظر نه کا