کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
په اختر په جمعه څه عرض دما
په اختر په جمعه څه عرض دما
تا وی چې غم مه کړه نور زه ستا يم ته زما
تا وی چې غم مه کړه نور زه ستا يم ته زما
تل کا دا وي د خوبيه طمطراق ستا
تل کا دا وي د خوبيه طمطراق ستا
تلم په خپله لاره را سره مله شوه نگارا
تلم په خپله لاره را سره مله شوه نگارا
عجايب سينگار يې وکړ بيا بلا کا
عجايب سينگار يې وکړ بيا بلا کا
څه عجب د لخواه دی دا صهبا
څه عجب د لخواه دی دا صهبا
د هر چا په يوه څيز خاطر تړلی
د هر چا په يوه څيز خاطر تړلی
چې په ما باندې يې زړه سيځي تپاک کا
چې په ما باندې يې زړه سيځي تپاک کا
چې د پلار سره دروغ نفاق خلاف کا
چې د پلار سره دروغ نفاق خلاف کا
چې دنيا ورته ښکاره شوه بې وفا
چې دنيا ورته ښکاره شوه بې وفا
څوک چې مخ کا په مذهب د خپل مولا
څوک چې مخ کا په مذهب د خپل مولا
چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا
چې خپل خوی شي په جهان بدخوا د چا
ځار تر هغه مخ شم چې به ما په ځان مين کا
ځار تر هغه مخ شم چې به ما په ځان مين کا
چې مې وليدې دا تورې سترگې ستا
چې مې وليدې دا تورې سترگې ستا
حقيقت راته معلوم شو د هر چا
حقيقت راته معلوم شو د هر چا
خدای دې مخ د هيڅ غافل راښکاره نه کا
خدای دې مخ د هيڅ غافل راښکاره نه کا
خدای چې تار په تار ياران بيا سره ټول کا
خدای چې تار په تار ياران بيا سره ټول کا
خپل عمل چې سړی سپک کا
خپل عمل چې سړی سپک کا
د دنيا ياران په خوی دي د دنيا
د دنيا ياران په خوی دي د دنيا
د مرغۍ که وزر شته الواته کا
د مرغۍ که وزر شته الواته کا
د عشق په باد به کې مه ږده گام د تمنا
د عشق په باد به کې مه ږده گام د تمنا
دنيايي ياران چې طمع د دنيا کا
دنيايي ياران چې طمع د دنيا کا
دروغ دروغ وعده چې دلسنگين سره پيوند کا
دروغ دروغ وعده چې دلسنگين سره پيوند کا
دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا
دوې دې تورې سترگې لکه دوې تورې بلا
د خوبيه نوم دې ولاړ د بد خو هم لا
د خوبيه نوم دې ولاړ د بد خو هم لا
دوه زړونه چې يو شي غر به هم پاره پاره کا
دوه زړونه چې يو شي غر به هم پاره پاره کا
گل و سړي ور کړه چې خوشال په يوه گل شي
گل و سړي ور کړه چې خوشال په يوه گل شي
راته څه وايې چې يار در سره څه کا
راته څه وايې چې يار در سره څه کا
راشه وگوره نن دا طراز زما
راشه وگوره نن دا طراز زما
زړه چې نه وي مبتلا
زړه چې نه وي مبتلا
زه تا پېژنم هوا
زه تا پېژنم هوا
زاهدان چې د رندانو تل پېغور کا
زاهدان چې د رندانو تل پېغور کا
سور پېزوان دې په زرگر نوی سنواريا
سور پېزوان دې په زرگر نوی سنواريا
ښه سړي د چا په بدو نظر نه کا
ښه سړي د چا په بدو نظر نه کا
که بې نمازه د قيامت په ورځ ممتاز کا
که بې نمازه د قيامت په ورځ ممتاز کا
که يو ځل دې د وصاله بهره مند کا
که يو ځل دې د وصاله بهره مند کا
که د زړه لرې بها
که د زړه لرې بها
له دلبرې نه مې خوله غوښته اما
له دلبرې نه مې خوله غوښته اما
نوبهار شو، بيا نرگش په باغ مستي کا
نوبهار شو، بيا نرگش په باغ مستي کا
واړه مست شو بد ويل کا
واړه مست شو بد ويل کا
هر بيمار چې د طبيب سره شدت کا
هر بيمار چې د طبيب سره شدت کا
يار په څه بې وفايې کا
يار په څه بې وفايې کا
يار مې مرور دی که څوک وي چې يې پخلا کا
يار مې مرور دی که څوک وي چې يې پخلا کا
يار چې تل هسې جفا کا
يار چې تل هسې جفا کا
په سپين جمال چې تار په تار دوې زلفې عنبر فام کا
په سپين جمال چې تار په تار دوې زلفې عنبر فام کا
نشته په دا شهر څوک چې نه دی خريدار ستا
نشته په دا شهر څوک چې نه دی خريدار ستا
عقل سل د مصلحت بندونه جوړ کا
عقل سل د مصلحت بندونه جوړ کا
چې مې ښکته پورته اوښکې تگ و پوکا
چې مې ښکته پورته اوښکې تگ و پوکا
کتابونه او نسخې