Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
چې ښکاره په آرايش کې شگفته شي
چې ښکاره په آرايش کې شگفته شي
چې ادب لري سړی، سړی هاله شي
چې ادب لري سړی، سړی هاله شي
څوک چې له خلکه شورو غوغا کا
څوک چې له خلکه شورو غوغا کا
چې ړانده وته اسمان ښييې، يا ستوري
چې ړانده وته اسمان ښييې، يا ستوري
چې وربل دې په سپين مخ آسفته کېږي
چې وربل دې په سپين مخ آسفته کېږي
چې دخولې ويل يې نور دزړه يې نور وي
چې دخولې ويل يې نور دزړه يې نور وي
څيز چې کمياب شي عزت پيدا کا
څيز چې کمياب شي عزت پيدا کا
چې دا هسې سحر گرې سترگې ستا دي
چې دا هسې سحر گرې سترگې ستا دي
چې د بخت د طالو سپين دی، تور به نه شي
چې د بخت د طالو سپين دی، تور به نه شي
خاص به له عامه اختلاط کم کا
خاص به له عامه اختلاط کم کا
چې اميد په دا ايام لي
چې اميد په دا ايام لي
چې سړی تر عقله تېر شي محبط شي
چې سړی تر عقله تېر شي محبط شي
خوشال چې تشه مينه په بل کا
خوشال چې تشه مينه په بل کا
چې د لويو کتابونو دانشمند وي
چې د لويو کتابونو دانشمند وي
زما مرگ هغه زما دی چې رښتيا ديار هجران شي
زما مرگ هغه زما دی چې رښتيا ديار هجران شي
زما زويه د ننگ نه دي نمړيټار دي
زما زويه د ننگ نه دي نمړيټار دي
دا پند دې هر څوک سره سند کا
دا پند دې هر څوک سره سند کا
خلقې واړه د شاه دخولې په غم دي
خلقې واړه د شاه دخولې په غم دي
د باغ گلونه عجب نای کا
د باغ گلونه عجب نای کا
خلق ناديه دي په خبرو پسې ځغلي
خلق ناديه دي په خبرو پسې ځغلي
خندني هسې لر بر گرځي برسېري
خندني هسې لر بر گرځي برسېري
خسته زړه مې چې نگار هورې هورې وي
خسته زړه مې چې نگار هورې هورې وي
د اورد تېغ سره دې سړی بازي نه کا
د اورد تېغ سره دې سړی بازي نه کا
خټکی له خټکي نه خوند اخلي
خټکی له خټکي نه خوند اخلي
خوږې شونډې دې شکرې نه دي څه دي
خوږې شونډې دې شکرې نه دي څه دي
خبر ور څخه نه وم په څه خيال راغله پيري
خبر ور څخه نه وم په څه خيال راغله پيري
ډېر دي چې تاته خپل ځان ملک کا
ډېر دي چې تاته خپل ځان ملک کا
دواړه شونډې دې خوږې شکر پارې دي
دواړه شونډې دې خوږې شکر پارې دي
د دنيا خاني، ميري په زور و زر شي
د دنيا خاني، ميري په زور و زر شي
ډېر فکرونه چې ادم زاد کا
ډېر فکرونه چې ادم زاد کا
درياب څه د جالې د پاره نه ځي که څوک وايي
درياب څه د جالې د پاره نه ځي که څوک وايي
د چا به څه لره ماڼه له بله شي
د چا به څه لره ماڼه له بله شي
زر دي چې زېرمه د ننگ وشرم کا
زر دي چې زېرمه د ننگ وشرم کا
دا نه زهد، پارساييې دي چې کېږي
دا نه زهد، پارساييې دي چې کېږي
د عاشق په زړه د باندې بار د يار وي
د عاشق په زړه د باندې بار د يار وي
زه خوشال د يار ديدن وته تلوار کړم
زه خوشال د يار ديدن وته تلوار کړم
زر دي چې هر چاته اعجاز معلوم کا
زر دي چې هر چاته اعجاز معلوم کا
د نادان په يارۍ څه لره څوک وياړي
د نادان په يارۍ څه لره څوک وياړي
د يار غم کله اغيار وته ولاړ وي
د يار غم کله اغيار وته ولاړ وي
ژاړه خوشاله که تل دا دود کا
ژاړه خوشاله که تل دا دود کا
د هغو چې گرځېدنه ستا په تل شي
د هغو چې گرځېدنه ستا په تل شي
دواړه شونډې دې شراب پرتگالي دي
دواړه شونډې دې شراب پرتگالي دي
ژوندي که هر څو ژړا غوغا کا
ژوندي که هر څو ژړا غوغا کا
هره چار يې قبلوه، که پرې مين يې
هره چار يې قبلوه، که پرې مين يې
دا دنيا ده چې په دا کې څه موجود دي
دا دنيا ده چې په دا کې څه موجود دي
د هوښيار غلطي نه وي او که وي خو د خندا شي
د هوښيار غلطي نه وي او که وي خو د خندا شي
سړی آزاد وي، آز يې بنده کا
سړی آزاد وي، آز يې بنده کا
دنيا بده بلا ده چې و ما وته ښکارېږي
دنيا بده بلا ده چې و ما وته ښکارېږي