Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

زلفې د دلدارې چې زنار فرمايي

زلفې د دلدارې چې زنار فرمايي

Khushal Khan Khattak
غزل

زه او عشق بې قراري

زه او عشق بې قراري

Khushal Khan Khattak
غزل

زړه به ستا له جوره، ظلمه په څو ځان وړي

زړه به ستا له جوره، ظلمه په څو ځان وړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

شېخان چې هومره بندگي طاعت کا

شېخان چې هومره بندگي طاعت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

زر زما تر لاسه نه راځي، وېرېږي

زر زما تر لاسه نه راځي، وېرېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي ! گل شگفته کېږي

ساقي ! گل شگفته کېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

طمع بلا ده اصيل بنده کا

طمع بلا ده اصيل بنده کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ستمگر به همېشه په دنيا نه وي

ستمگر به همېشه په دنيا نه وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا په غم کې لکه زه يم بل به نه وي

ستا په غم کې لکه زه يم بل به نه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

عاشق دې هېڅوک ملامت نه کا

عاشق دې هېڅوک ملامت نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

سړی هومره، څو يې نيت وي

سړی هومره، څو يې نيت وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي! تل به دې د ست وي، که به نه وي

ساقي! تل به دې د ست وي، که به نه وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا په تور مې مال تالا، ماڼۍ نړېږي

ستا په تور مې مال تالا، ماڼۍ نړېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

غني که هر څو د زرو وېش کا

غني که هر څو د زرو وېش کا

Khushal Khan Khattak
غزل

سخ د آيينې دی چې دې مخ وته تل گوري

سخ د آيينې دی چې دې مخ وته تل گوري

Khushal Khan Khattak
غزل

ساقي چې مهربان شي په پياله کې می زياتېږي

ساقي چې مهربان شي په پياله کې می زياتېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

شين مزري چې گينډی داړي

شين مزري چې گينډی داړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

فلک کج رو دی کارونه کج کا

فلک کج رو دی کارونه کج کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه سر راست ټوپک دی چې نظر ځنې لر بر شي

ښه سر راست ټوپک دی چې نظر ځنې لر بر شي

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه هغه سړی گڼه چې په زړه صاف وي

ښه هغه سړی گڼه چې په زړه صاف وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

قابل که تښتي دولت ته شا کا

قابل که تښتي دولت ته شا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

ښارونۍ دې غواشييې پسې غواړي

ښارونۍ دې غواشييې پسې غواړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

غلط غلط لولي خطا خطا وايي

غلط غلط لولي خطا خطا وايي

Khushal Khan Khattak
غزل

عاشقان له بېش و کمه آسوده دي

عاشقان له بېش و کمه آسوده دي

Khushal Khan Khattak
غزل

ورځ و شپه باندې تېرېږي په ښادۍ کې

ورځ و شپه باندې تېرېږي په ښادۍ کې

Khushal Khan Khattak
غزل

عاشقان چې د معشوقې دلداده دي

عاشقان چې د معشوقې دلداده دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشاله غم د ښېرو هيڅ مه کړه

خوشاله غم د ښېرو هيڅ مه کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

غم ، ښادي چې په چا وير شي

غم ، ښادي چې په چا وير شي

Khushal Khan Khattak
غزل

که په باغ کې رنگا رنگ گلونه ډېر وي

که په باغ کې رنگا رنگ گلونه ډېر وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې مقرب دی عرض يې لگېږي

چې مقرب دی عرض يې لگېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

مگر هيڅ يې دزړه حال ورښکاره نه دی

مگر هيڅ يې دزړه حال ورښکاره نه دی

Khushal Khan Khattak
غزل

که په عشق کې زړه د نورو په ليده ځي

که په عشق کې زړه د نورو په ليده ځي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ثنا يې ډېره ده تر حساب تېره ده

ثنا يې ډېره ده تر حساب تېره ده

Khushal Khan Khattak
غزل

که په حسن د کشمير خوبان اوڅار دي

که په حسن د کشمير خوبان اوڅار دي

Khushal Khan Khattak
غزل

که په کار دې ده د خدای پېژندگلي

که په کار دې ده د خدای پېژندگلي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

وايي چې زوی مې هوښيار قابل شي

وايي چې زوی مې هوښيار قابل شي

Khushal Khan Khattak
غزل

که چرگان قرقره دار دي

که چرگان قرقره دار دي

Khushal Khan Khattak
غزل

که په کور کې دې سردې د بدخشان وي

که په کور کې دې سردې د بدخشان وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په ښه صورت سره، په ښه نگهت سره

په ښه صورت سره، په ښه نگهت سره

Khushal Khan Khattak
غزل

که اشنا که نا اشنا دي

که اشنا که نا اشنا دي

Khushal Khan Khattak
غزل

که يې ځان کړم، يا يې زړه کړم

که يې ځان کړم، يا يې زړه کړم

Khushal Khan Khattak
غزل

که د يار د پاره غم شدت څوک مومي

که د يار د پاره غم شدت څوک مومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بنده ترکاڼي مه شه خوشاله

بنده ترکاڼي مه شه خوشاله

Khushal Khan Khattak
غزل

که سړی په مصلحت کې لر بر نه شي

که سړی په مصلحت کې لر بر نه شي

Khushal Khan Khattak
غزل

که تا وته حيران ديد ليلا حکايت کړوني

که تا وته حيران ديد ليلا حکايت کړوني

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

تقوی په دواړه کونه نوی کار لري

تقوی په دواړه کونه نوی کار لري

Khushal Khan Khattak
غزل

گل کرم اغزي ترې زېږي

گل کرم اغزي ترې زېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه بځن چې حلوا خوري

لکه بځن چې حلوا خوري

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography