Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

څلوريزه

لويي له خدايه ده، نه له همايه ده

لويي له خدايه ده، نه له همايه ده

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه زلفې د هغو چې سودا ستا وي

لکه زلفې د هغو چې سودا ستا وي

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ يې را څرگند کړ وي يې هسې رنگ افتاب وي

مخ يې را څرگند کړ وي يې هسې رنگ افتاب وي؟

Khushal Khan Khattak
غزل

ما خو توبه وکړه، که زړه هم راسره مل شي

ما خو توبه وکړه، که زړه هم راسره مل شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د هغې غوښې کباب په خوله مه کړه

د هغې غوښې کباب په خوله مه کړه

Khushal Khan Khattak
غزل

ملاحت چې صباحت سره آمېز شي

ملاحت چې صباحت سره آمېز شي

Khushal Khan Khattak
غزل

مزري کله پرهېزگار دي

مزري کله پرهېزگار دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې نتلي د دوو يک دي

ځينې نتلي د دوو يک دي

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ دې آيينه دی، باندې نه دي تر سېري

مخ دې آيينه دی، باندې نه دي تر سېري

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ دی په پلو کې که څراغ دی چې بلېږي

مخ دی په پلو کې که څراغ دی چې بلېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سنگين مې بخت و چې درسته شپه يې

سنگين مې بخت و چې درسته شپه يې

Khushal Khan Khattak
غزل

ما څه شونډې، غاښ د هغه يار نه دي ستايلي

ما څه شونډې، غاښ د هغه يار نه دي ستايلي

Khushal Khan Khattak
غزل

ما فراق د حبيبانو ژړوي

ما فراق د حبيبانو ژړوي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مخ هم هغه گڼه چې پسول يې نه وي

مخ هم هغه گڼه چې پسول يې نه وي

Khushal Khan Khattak
غزل

مار که هر څو پېچ و خم ځي

مار که هر څو پېچ و خم ځي

Khushal Khan Khattak
غزل

نفس، شيطان دواړه بلا دي

نفس، شيطان دواړه بلا دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو يې ژړا وي هومره خندا وي

څو يې ژړا وي هومره خندا وي

Khushal Khan Khattak
غزل

نادانان په خپلې چارې ښه پوهېږي

نادانان په خپلې چارې ښه پوهېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

ورځ په ورځ د باغ غونچې دي چې غوړېږي

ورځ په ورځ د باغ غونچې دي چې غوړېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

همېشه مې تر پرهار وينې پرېږي

همېشه مې تر پرهار وينې پرېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مردان هغه دي چې شرم ننگ لري

مردان هغه دي چې شرم ننگ لري

Khushal Khan Khattak
غزل

همېشه مې له ښه مخه گفتگوی شي

همېشه مې له ښه مخه گفتگوی شي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر گناه چې په توبه، په استغفار ځي

هر گناه چې په توبه، په استغفار ځي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خواږه ترخه يې بقا هيڅ نه لري

خواږه ترخه يې بقا هيڅ نه لري

Khushal Khan Khattak
غزل

هره مينه چې په خال، په زخه کېږي

هره مينه چې په خال، په زخه کېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر زمان چې د فلک مهر بنياد شي

هر زمان چې د فلک مهر بنياد شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په رنځ کې ومره هغه دارو مه خوره

په رنځ کې ومره هغه دارو مه خوره

Khushal Khan Khattak
غزل

هر سړی که رښتيا گوی وي

هر سړی که رښتيا گوی وي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر ناپوه زلموټي څه زده، چې څه ده د عشق بازي

هر ناپوه زلموټي څه زده، چې څه ده د عشق بازي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

توتي توتي سره موانست کا

توتي توتي سره موانست کا

Khushal Khan Khattak
غزل

هغه مخ چې ښايسته د نندارو وي

هغه مخ چې ښايسته د نندارو وي

Khushal Khan Khattak
غزل

کاتبان به يې په کومو گوتو کښينه

کاتبان به يې په کومو گوتو کښينه

Khushal Khan Khattak
غزل

هر سړی چې د اخلاص په لارې درومي

هر سړی چې د اخلاص په لارې درومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې له ازله خدای څوک نمنځلی دی

چې له ازله خدای څوک نمنځلی دی

Khushal Khan Khattak
غزل

هر خاطر چې ناقرار شي

هر خاطر چې ناقرار شي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر چېرته چې کښېنې هغه ځای د گلو باغ شي

هر چېرته چې کښېنې هغه ځای د گلو باغ شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې لکه سه وه بيا هسې سمه شي

چې لکه سه وه بيا هسې سمه شي

Khushal Khan Khattak
غزل

يا مازده، يا مې سترگو چې نن شپه راباندې تېر دي

يا مازده، يا مې سترگو چې نن شپه راباندې تېر دي

Khushal Khan Khattak
غزل

يا خو مه کړه! لېوني سره ياري

يا خو مه کړه! لېوني سره ياري

Khushal Khan Khattak
غزل

يو قدم چې په خلاف د نفس روان شي

يو قدم چې په خلاف د نفس روان شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ورونه که زويه دخپل غرض دي

ورونه که زويه دخپل غرض دي

Khushal Khan Khattak
غزل

هر جوگي چې د دوهې په لوگي تور شي

هر جوگي چې د دوهې په لوگي تور شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې ارام گټي د نېکو نام گټي

څوک چې ارام گټي د نېکو نام گټي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د سمې ملکان دي

چې د سمې ملکان دي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په نام د مير افغان دي

چې په نام د مير افغان دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د بزرگانو همت بلند بويه

د بزرگانو همت بلند بويه

Khushal Khan Khattak
غزل

د ژوندون رگونه تار ستا د اوربل دي

د ژوندون رگونه تار ستا د اوربل دي

Khushal Khan Khattak
غزل

تورې سترگې ستا دي ای زېبا نگارې مستې

تورې سترگې ستا دي ای زېبا نگارې مستې

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography