Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

غزل

زما مرگ هغه زما دی چې رښتيا ديار هجران شي

زما مرگ هغه زما دی چې رښتيا ديار هجران شي

Khushal Khan Khattak
غزل

زما زويه د ننگ نه دي نمړيټار دي

زما زويه د ننگ نه دي نمړيټار دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دا پند دې هر څوک سره سند کا

دا پند دې هر څوک سره سند کا

Khushal Khan Khattak
غزل

خلقې واړه د شاه دخولې په غم دي

خلقې واړه د شاه دخولې په غم دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د باغ گلونه عجب نای کا

د باغ گلونه عجب نای کا

Khushal Khan Khattak
غزل

خلق ناديه دي په خبرو پسې ځغلي

خلق ناديه دي په خبرو پسې ځغلي

Khushal Khan Khattak
غزل

خندني هسې لر بر گرځي برسېري

خندني هسې لر بر گرځي برسېري

Khushal Khan Khattak
غزل

خسته زړه مې چې نگار هورې هورې وي

خسته زړه مې چې نگار هورې هورې وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د اورد تېغ سره دې سړی بازي نه کا

د اورد تېغ سره دې سړی بازي نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

خټکی له خټکي نه خوند اخلي

خټکی له خټکي نه خوند اخلي

Khushal Khan Khattak
غزل

خوږې شونډې دې شکرې نه دي څه دي

خوږې شونډې دې شکرې نه دي څه دي

Khushal Khan Khattak
غزل

خبر ور څخه نه وم په څه خيال راغله پيري

خبر ور څخه نه وم په څه خيال راغله پيري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ډېر دي چې تاته خپل ځان ملک کا

ډېر دي چې تاته خپل ځان ملک کا

Khushal Khan Khattak
غزل

دواړه شونډې دې خوږې شکر پارې دي

دواړه شونډې دې خوږې شکر پارې دي

Khushal Khan Khattak
غزل

د دنيا خاني، ميري په زور و زر شي

د دنيا خاني، ميري په زور و زر شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ډېر فکرونه چې ادم زاد کا

ډېر فکرونه چې ادم زاد کا

Khushal Khan Khattak
غزل

درياب څه د جالې د پاره نه ځي که څوک وايي

درياب څه د جالې د پاره نه ځي که څوک وايي

Khushal Khan Khattak
غزل

د چا به څه لره ماڼه له بله شي

د چا به څه لره ماڼه له بله شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

زر دي چې زېرمه د ننگ وشرم کا

زر دي چې زېرمه د ننگ وشرم کا

Khushal Khan Khattak
غزل

دا نه زهد، پارساييې دي چې کېږي

دا نه زهد، پارساييې دي چې کېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

د عاشق په زړه د باندې بار د يار وي

د عاشق په زړه د باندې بار د يار وي

Khushal Khan Khattak
غزل

زه خوشال د يار ديدن وته تلوار کړم

زه خوشال د يار ديدن وته تلوار کړم

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

زر دي چې هر چاته اعجاز معلوم کا

زر دي چې هر چاته اعجاز معلوم کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د نادان په يارۍ څه لره څوک وياړي

د نادان په يارۍ څه لره څوک وياړي

Khushal Khan Khattak
غزل

د يار غم کله اغيار وته ولاړ وي

د يار غم کله اغيار وته ولاړ وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ژاړه خوشاله که تل دا دود کا

ژاړه خوشاله که تل دا دود کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د هغو چې گرځېدنه ستا په تل شي

د هغو چې گرځېدنه ستا په تل شي

Khushal Khan Khattak
غزل

دواړه شونډې دې شراب پرتگالي دي

دواړه شونډې دې شراب پرتگالي دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ژوندي که هر څو ژړا غوغا کا

ژوندي که هر څو ژړا غوغا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

هره چار يې قبلوه، که پرې مين يې

هره چار يې قبلوه، که پرې مين يې

Khushal Khan Khattak
غزل

دا دنيا ده چې په دا کې څه موجود دي

دا دنيا ده چې په دا کې څه موجود دي

Khushal Khan Khattak
غزل

د هوښيار غلطي نه وي او که وي خو د خندا شي

د هوښيار غلطي نه وي او که وي خو د خندا شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سړی آزاد وي، آز يې بنده کا

سړی آزاد وي، آز يې بنده کا

Khushal Khan Khattak
غزل

دنيا بده بلا ده چې و ما وته ښکارېږي

دنيا بده بلا ده چې و ما وته ښکارېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

دا دروغ دي چې په ستوريو سود و زيان شي

دا دروغ دي چې په ستوريو سود و زيان شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مړی د نېکو عمل ارشد کا

مړی د نېکو عمل ارشد کا

Khushal Khan Khattak
غزل

د باطن په تجلی ظاهر صفا وي

د باطن په تجلی ظاهر صفا وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ډېر مين په تازه مينه سره تېر شي

ډېر مين په تازه مينه سره تېر شي

Khushal Khan Khattak
غزل

راښکاره شول ددې دور لنډ لستوڼي

راښکاره شول ددې دور لنډ لستوڼي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سفله پخپله خپل ځان رسوا کا

سفله پخپله خپل ځان رسوا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه گوره نامردان بلا وهلي

راشه گوره نامردان بلا وهلي

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه گوره! څه کارونه درنگ په درنگ شي

راشه گوره! څه کارونه درنگ په درنگ شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

سېلاب په څو څاڅکي غړ پړ پيدا کا

سېلاب په څو څاڅکي غړ پړ پيدا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

راشه لېونی شه! چې دې نور خلق غم خور شي

راشه لېونی شه! چې دې نور خلق غم خور شي

Khushal Khan Khattak
غزل

را ښکاره چې د دلبرې د مخ خال شي

را ښکاره چې د دلبرې د مخ خال شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

شوده چې رغاندي ثنا د دوغ کا

شوده چې رغاندي ثنا د دوغ کا

Khushal Khan Khattak
غزل

که قدم دې د وفا په لارې ټينگ کړ

که قدم دې د وفا په لارې ټينگ کړ

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

شېخان چې هسې اوږده نمونځونه کا

شېخان چې هسې اوږده نمونځونه کا

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography