پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
چرته يې چې ستا نه جدا يو وړمه
چرته يې چې ستا نه جدا يو وړمه
اوس له ډېرو ډېرو يوه پاتې ده چې زړه غواړي
اوس له ډېرو ډېرو يوه پاتې ده چې زړه غواړي
حسنه چې ته نه اوړې د عشق له احتسابه
حسنه چې ته نه اوړې د عشق له احتسابه
تله ده برخه د آدم په نادانۍ کې
تله ده برخه د آدم په نادانۍ کې
غلبه د ماسوی که ښه په زور وي
غلبه د ماسوی که ښه په زور وي
ماته خو ټول ته ښکارې او ما پوښتنې چې څه يمه
ماته خو ټول ته ښکارې او ما پوښتنې چې څه يمه
ورا مې راغلی دی خو وار کومه
ورا مې راغلی دی خو وار کومه
لږ د نورو ښکليو له اندازه جدا تېروځه
لږ د نورو ښکليو له اندازه جدا تېروځه
چل څه دی پخوا به د هوسۍ شوې د تا سترگې
چل څه دی پخوا به د هوسۍ شوې د تا سترگې
هجر کې زما په وطن کې وطن پاتې شي
هجر کې زما په وطن کې وطن پاتې شي
گوره چې کړي د پښتنو خبرې
گوره چې کړي د پښتنو خبرې
بلې مې په زړه کې شي ډيوې قاصده ښه راځې
بلې مې په زړه کې شي ډيوې قاصده ښه راځې
اوښکې هم به مې گونگۍ شي، نن مې داسې يقين راغی
اوښکې هم به مې گونگۍ شي، نن مې داسې يقين راغی
بړبوکۍ مې کړو الفت سر و سامان خپل
بړبوکۍ مې کړو الفت سر و سامان خپل
که يې ونه بللم ياد يې کړمه
که يې ونه بللم ياد يې کړمه
لويېږي بې طرفه، چې بېواکه مې گامونه دي
لويېږي بې طرفه، چې بېواکه مې گامونه دي
ښه ده منم چې موږ ته څه ښکاري
ښه ده منم چې موږ ته څه ښکاري
زه دې مېلمه شم، ته کوربنه شې
زه دې مېلمه شم، ته کوربنه شې
په اشارو خبرې مه زده کوه
په اشارو خبرې مه زده کوه
ستا د نظر دتجلۍ سره چې تللی نظر
ستا د نظر دتجلۍ سره چې تللی نظر
که د انسان د پاره نه وايمه
که د انسان د پاره نه وايمه
دمؤمن گفت و کردار واړه معلوم دی
دمؤمن گفت و کردار واړه معلوم دی
لاجهانونه لا روان دي جهانونه تېر شو
لاجهانونه لا روان دي جهانونه تېر شو
ښکليه چې ما څومره خطا وکړه
ښکليه چې ما څومره خطا وکړه
خيال د تا د زلفو پښتنې و نور څه نه وو
خيال د تا د زلفو پښتنې و نور څه نه وو
دا ستا د يو ديدن په ارمانو راغلي دي
دا ستا د يو ديدن په ارمانو راغلي دي
نن ديار له ښاره سترگې سرې څيرې گرېوان ځمه
نن ديار له ښاره سترگې سرې څيرې گرېوان ځمه
بس داسې بې عنوانه افسانې مه جوړوه
بس داسې بې عنوانه افسانې مه جوړوه
اوس چې ورشو دتصور نه مې اشنا تښتي
اوس چې ورشو دتصور نه مې اشنا تښتي
ستا نظر مې کړلو مات که زه فنا يم
ستا نظر مې کړلو مات که زه فنا يم
که رسېدم نه رسېدمه تلمه
که رسېدم نه رسېدمه تلمه
څه شي که خبرې په پښتو د پښتنو کړې
څه شي که خبرې په پښتو د پښتنو کړې
پاتې نه شو سوز د محبت په پروانه کې
پاتې نه شو سوز د محبت په پروانه کې
کوم يو ظالم کار د حکومت نه چې محروم شي
کوم يو ظالم کار د حکومت نه چې محروم شي
د زولنو په پرانستو راضي کېدی نه شمه
د زولنو په پرانستو راضي کېدی نه شمه
بېلتانه کړه په ما تل تر تله شپه
بېلتانه کړه په ما تل تر تله شپه
که په صهبا کې او په جام کې غيريت نشته
که په صهبا کې او په جام کې غيريت نشته
چې اطمينان وي دنيا ښکلې ښکاري
چې اطمينان وي دنيا ښکلې ښکاري
نه ولولې نه وسوسې پاتې دي
نه ولولې نه وسوسې پاتې دي
عالم کې د عدم مې شو مضطر شباب بيا
عالم کې د عدم مې شو مضطر شباب بيا
دا اوښکې چې د زړه نه زما سترگو ته تکل کا
دا اوښکې چې د زړه نه زما سترگو ته تکل کا
نن دې پوښتنه چې اشنا زما د زړه کا
نن دې پوښتنه چې اشنا زما د زړه کا
اوښکې مې له ډېره ضبطه ډېره رواني کا
اوښکې مې له ډېره ضبطه ډېره رواني کا
سر و مال مې له تا ځار کړو ايمان لا
سر و مال مې له تا ځار کړو ايمان لا
شته په هر طرف کې زمونږ پام د بېنوا
شته په هر طرف کې زمونږ پام د بېنوا
که دې غوږ کړو د مکرۍ دنيا په ست
که دې غوږ کړو د مکرۍ دنيا په ست
د گلشن له زلميتوبه بهار ووت
د گلشن له زلميتوبه بهار ووت
څه که په عشق کې لاجوابه ووت
څه که په عشق کې لاجوابه ووت