پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
راشه مه کوره ډېر جور
راشه مه کوره ډېر جور
شپه يې وينځه بي بي نور
شپه يې وينځه بي بي نور
عشق تر ځوانه نه زوړ لا کا زر نسکور
عشق تر ځوانه نه زوړ لا کا زر نسکور
که دې زلفې نه وای تار تار
که دې زلفې نه وای تار تار
که په خوله راسره جنگ کا هغه يار
که په خوله راسره جنگ کا هغه يار
که مسجد گورې، که دير
که مسجد گورې، که دير
لکه کار لري نظر
لکه کار لري نظر
لېوني سره به څه کړې نور تدبير
لېوني سره به څه کړې نور تدبير
مرد به نه شي په گفتار
مرد به نه شي په گفتار
نه مې لاس رسي په يار
نه مې لاس رسي په يار
ننگيالي قبلوي گور
ننگيالي قبلوي گور
نه د ما د هنر شته څوک طلبگار
نه د ما د هنر شته څوک طلبگار
چې د سوات د سيمې خاورې خوشال بوی کړې
چې د سوات د سيمې خاورې خوشال بوی کړې
ولې په کوڅه د هغه يار تکړې گذر
ولې په کوڅه د هغه يار تکړې گذر
هر ساعت چې په چا ځي هسې بېکار
هر ساعت چې په چا ځي هسې بېکار
يو دا هسې ښه بهار
يو دا هسې ښه بهار
په سرو شونډو دې بازار د شکر مات کړ
په سرو شونډو دې بازار د شکر مات کړ
په دا شکر چې يې بوی ښکاره آتش کړ
په دا شکر چې يې بوی ښکاره آتش کړ
چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ
چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ
چې مې ښه تروېت د خپلې چارې ځير کړ
چې مې ښه تروېت د خپلې چارې ځير کړ
څو يې بوی په هر طرف بهير ونه کړ
څو يې بوی په هر طرف بهير ونه کړ
لکه خدای چې د يار حسن بې نظير کړ
لکه خدای چې د يار حسن بې نظير کړ
دا د خان کلان قصيده ده، په احوال دجنگ جدل، چې د مغول له مخالفته وه
په دا کار کې چې چا ووهلې تورې
مخ يې فکر د نسرين را څخه يووړ
مخ يې فکر د نسرين را څخه يووړ
پر د قاز شته، پر د باز
پر د قاز شته، پر د باز
چې هر يار ته مې تر خولې وويست آواز
چې هر يار ته مې تر خولې وويست آواز
لکه غشي لره بويه تير انداز
لکه غشي لره بويه تير انداز
په رموز د عاشقانو عاشقان پوهېږي بس
په رموز د عاشقانو عاشقان پوهېږي بس
په درست کلي کې مې يار دی هغه کس
په درست کلي کې مې يار دی هغه کس
په لحد کې به هوا نه وي هوس
په لحد کې به هوا نه وي هوس
ته څه زړه لرې، څه لاس
ته څه زړه لرې، څه لاس
چې غم لري د مخ همدا وصال بس
چې غم لري د مخ همدا وصال بس
خدايه! که زه تاته نژدې کېږم په افلاس
خدايه! که زه تاته نژدې کېږم په افلاس
زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس
زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس
سړی ښه دی حق شناس
سړی ښه دی حق شناس
کله باز کا و مردارې ته هوس
کله باز کا و مردارې ته هوس
توراني خو د جنجال دي،د پرخاش
توراني خو د جنجال دي،د پرخاش
له تا به ستا له تېغه عاشق چېرې کا اعراض
له تا به ستا له تېغه عاشق چېرې کا اعراض
چې د کښليو په ليدل نه وي محظوظ
چې د کښليو په ليدل نه وي محظوظ
زړه مې بې له عشقه په بل کار نه وي محظوظ
زړه مې بې له عشقه په بل کار نه وي محظوظ
سخت ساعت دی د وداع
سخت ساعت دی د وداع
خلقې سره ياري کا په دروغ
خلقې سره ياري کا په دروغ
که يو گل و ماته راکړې دخپل باغ
که يو گل و ماته راکړې دخپل باغ
رامعلوم شو د اورنگ عدل و انصاف
رامعلوم شو د اورنگ عدل و انصاف
چې بنياد يې پيدا شوی په نفاق
چې بنياد يې پيدا شوی په نفاق
خر د سرو زرور د زين نه دی لايق
خر د سرو زرور د زين نه دی لايق
ډېر د خيال سواره ترې لاړل معلق
ډېر د خيال سواره ترې لاړل معلق
درېغه سره تش کړای دا ډک زړونه د فراق
درېغه سره تش کړای دا ډک زړونه د فراق