Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

راشه مه کوره ډېر جور

راشه مه کوره ډېر جور

Khushal Khan Khattak
غزل

شپه يې وينځه بي بي نور

شپه يې وينځه بي بي نور

Khushal Khan Khattak
غزل

عشق تر ځوانه نه زوړ لا کا زر نسکور

عشق تر ځوانه نه زوړ لا کا زر نسکور

Khushal Khan Khattak
غزل

که دې زلفې نه وای تار تار

که دې زلفې نه وای تار تار

Khushal Khan Khattak
غزل

که په خوله راسره جنگ کا هغه يار

که په خوله راسره جنگ کا هغه يار

Khushal Khan Khattak
غزل

که مسجد گورې، که دير

که مسجد گورې، که دير

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه کار لري نظر

لکه کار لري نظر

Khushal Khan Khattak
غزل

لېوني سره به څه کړې نور تدبير

لېوني سره به څه کړې نور تدبير

Khushal Khan Khattak
غزل

مرد به نه شي په گفتار

مرد به نه شي په گفتار

Khushal Khan Khattak
غزل

نه مې لاس رسي په يار

نه مې لاس رسي په يار

Khushal Khan Khattak
غزل

ننگيالي قبلوي گور

ننگيالي قبلوي گور

Khushal Khan Khattak
غزل

نه د ما د هنر شته څوک طلبگار

نه د ما د هنر شته څوک طلبگار

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د سوات د سيمې خاورې خوشال بوی کړې

چې د سوات د سيمې خاورې خوشال بوی کړې

Khushal Khan Khattak
غزل

ولې په کوڅه د هغه يار تکړې گذر

ولې په کوڅه د هغه يار تکړې گذر

Khushal Khan Khattak
غزل

هر ساعت چې په چا ځي هسې بېکار

هر ساعت چې په چا ځي هسې بېکار

Khushal Khan Khattak
غزل

يو دا هسې ښه بهار

يو دا هسې ښه بهار

Khushal Khan Khattak
غزل

په سرو شونډو دې بازار د شکر مات کړ

په سرو شونډو دې بازار د شکر مات کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

په دا شکر چې يې بوی ښکاره آتش کړ

په دا شکر چې يې بوی ښکاره آتش کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ

چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې ښه تروېت د خپلې چارې ځير کړ

چې مې ښه تروېت د خپلې چارې ځير کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

څو يې بوی په هر طرف بهير ونه کړ

څو يې بوی په هر طرف بهير ونه کړ

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه خدای چې د يار حسن بې نظير کړ

لکه خدای چې د يار حسن بې نظير کړ

Khushal Khan Khattak
نظم

دا د خان کلان قصيده ده، په احوال دجنگ جدل، چې د مغول له مخالفته وه

په دا کار کې چې چا ووهلې تورې

Khushal Khan Khattak
غزل

مخ يې فکر د نسرين را څخه يووړ

مخ يې فکر د نسرين را څخه يووړ

Khushal Khan Khattak
غزل

پر د قاز شته، پر د باز

پر د قاز شته، پر د باز

Khushal Khan Khattak
غزل

چې هر يار ته مې تر خولې وويست آواز

چې هر يار ته مې تر خولې وويست آواز

Khushal Khan Khattak
غزل

لکه غشي لره بويه تير انداز

لکه غشي لره بويه تير انداز

Khushal Khan Khattak
غزل

په رموز د عاشقانو عاشقان پوهېږي بس

په رموز د عاشقانو عاشقان پوهېږي بس

Khushal Khan Khattak
غزل

په درست کلي کې مې يار دی هغه کس

په درست کلي کې مې يار دی هغه کس

Khushal Khan Khattak
غزل

په لحد کې به هوا نه وي هوس

په لحد کې به هوا نه وي هوس

Khushal Khan Khattak
غزل

ته څه زړه لرې، څه لاس

ته څه زړه لرې، څه لاس

Khushal Khan Khattak
غزل

چې غم لري د مخ همدا وصال بس

چې غم لري د مخ همدا وصال بس

Khushal Khan Khattak
غزل

خدايه! که زه تاته نژدې کېږم په افلاس

خدايه! که زه تاته نژدې کېږم په افلاس

Khushal Khan Khattak
غزل

زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس

زه هغه سړی يم چې قلم واخلم په لاس

Khushal Khan Khattak
غزل

سړی ښه دی حق شناس

سړی ښه دی حق شناس

Khushal Khan Khattak
غزل

کله باز کا و مردارې ته هوس

کله باز کا و مردارې ته هوس

Khushal Khan Khattak
غزل

توراني خو د جنجال دي،د پرخاش

توراني خو د جنجال دي،د پرخاش

Khushal Khan Khattak
غزل

له تا به ستا له تېغه عاشق چېرې کا اعراض

له تا به ستا له تېغه عاشق چېرې کا اعراض

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د کښليو په ليدل نه وي محظوظ

چې د کښليو په ليدل نه وي محظوظ

Khushal Khan Khattak
غزل

زړه مې بې له عشقه په بل کار نه وي محظوظ

زړه مې بې له عشقه په بل کار نه وي محظوظ

Khushal Khan Khattak
غزل

سخت ساعت دی د وداع

سخت ساعت دی د وداع

Khushal Khan Khattak
غزل

خلقې سره ياري کا په دروغ

خلقې سره ياري کا په دروغ

Khushal Khan Khattak
غزل

که يو گل و ماته راکړې دخپل باغ

که يو گل و ماته راکړې دخپل باغ

Khushal Khan Khattak
غزل

رامعلوم شو د اورنگ عدل و انصاف

رامعلوم شو د اورنگ عدل و انصاف

Khushal Khan Khattak
غزل

چې بنياد يې پيدا شوی په نفاق

چې بنياد يې پيدا شوی په نفاق

Khushal Khan Khattak
غزل

خر د سرو زرور د زين نه دی لايق

خر د سرو زرور د زين نه دی لايق

Khushal Khan Khattak
غزل

ډېر د خيال سواره ترې لاړل معلق

ډېر د خيال سواره ترې لاړل معلق

Khushal Khan Khattak
غزل

درېغه سره تش کړای دا ډک زړونه د فراق

درېغه سره تش کړای دا ډک زړونه د فراق

Khushal Khan Khattak