پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
ښکلا
چي په زړه د طبيعت کي
مرګ
د سکون په ورکه غېږ کي
زما شعر
د زمان په هېرو شپو کي
پښېمانه به سې
ګوره ښايستې نجلۍ پښېمانه به سې
بغاوت
سوځوئ د ميني نښي
بيده خيالونه
هېر که ناآشنا بيده خيالونه هېر که
زما خزان
ښکلو! منم د زړونو ښکار ته ځی
د سيند لور
يه د سيند لوري غنم رنګي نجلۍ
هېره مستي
مه يادوه تېري پخوانۍ کيسې
زما کندهاره
زما کندهاره د زمرو وطنه
د هستۍ قبر
دا دي راغلل د خزان بادونه ورو ورو
پردی انګړ
ساقي نن مي په پياله کي جوهر نسته
ايږ سالاري
ډېر پخوا دي واقع سوي دا نکلونه
لېونتوب
راسه مات کړه لېونتوبه دا د عقل تدبيرونه
تنکۍ غوټۍ
ښايستې نجلۍ د سرو ګلونو ګېډۍ
بېګانه
د نااشنا سترګي ګونګۍ اوښکه يم
مه پوښته نسيمه
مه پوښته نسيمه زما د غرونو څوکي مه پوښته
مه پوښته نسيمه
ورو ځه په کراره ځه د غرونو په لمنو کي
مه پوښته نسيمه
نه د دنګو پېغلو پر نرۍ غاړو لاړونه سته
نذرانه
هر څه درپرېږدمه د جانان خبري مه کوه
نذرانه
تا چي د جنون په نامه جوړي زولنې کړلې
ګيله من اشنا ته
زړه ته راتېره ګيله منه اشنا
سُرابي هيله
يه زما لېونی خوبه
هسکه پاميره
هسکه پاميره د غرونو ميره
جنون
پرېږدئ چي دا توري توپاني ورېځي
انجام
زه په هر نن کي د پرون د مرګي نخښه وينم
خوب وينم عالمه
خوب وينم عالمه که يې څوک راکي مانه
تهمت
يوه ورځ سوی وارخطا په تاخت روان وو
بوډۍ مينه
ساقي مينه کي بلي پټي لمبې دي
ګاونډي ته
ګوره اشنا زما ګاونډيه اشنا
دعوه
کندهار مي د بابا په قباله دئ
دروغجنه مينه
درته يادېږي هغه سره ګلونه
رسوا رازونه
هېري به مي نه سي چي دي غټي سترګي پورته کړلې
آرزو
کشکي چي نه وای زما او ستا تر منځ
زرغونه کالي
رنګ که کالي مي د شنو پاڼو په شان
د پښتانه مېنه
چيري چي کور د پښتانه وي هلته
دا کونړ دئ
دا نړېدلی وطن، دا سوځېدلي خوني
مات بتان
ښه سو چي غټ بتان راپرځېدل
هـ
چې بلېږي يکې اور زما د آه
متفرقات (ترکيب بند)
نن به شپه زما د يار په کوم مکان وي
مخمس
د هجران له لاسه ناست يمه ويرژلی
څلوريزې
کله به راشي په هند براته
نيرنگ عشق
پس له حمده له دروده وايي دا
وصف د پنجاب د ملک چې وطن دشاهد دلستان و او بيان د تولد او تربيت د حسن دده
د اسلا به که صلاح فکر سليم
بيانول د عشق د عزيز په شاهد دلستان باندې و همزولو ته ويل د خپلې مينې
يوه شپه چې يې سياهي د سترگو نور وه
بيانول د عشق د عزيز په شاهد دلستان باندې و همزولو ته ويل د خپلې مينې
تل دده دمستو سترگو له گايله
اجتناب د محتسب په شاهد او په ليدل دده، مين کېدل او خبرېدل د قاضي په دا حال او ويستل دشاهد
چې ظاهر پکې د حسن طمطراق شي
مجلس کول د عزيز له شاهد سره او وصف د شاهد د حسن
بله شپه چې ځای په ځای د سپوږمۍ شمعې