Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

چې اشنا يې ستمګر شي نو به څه کا

چې اشنا يې ستمګر شي نو به څه کا

Khatir Afridi
غزل

چې عاشق د معشوقۍ په لور کاتۀ کا

چې عاشق د معشوقۍ په لور کاتۀ کا

Khatir Afridi
غزل

چې له تاسره په سر کاندي سودا

چې له تاسره په سر کاندي سودا

Rahman Baba
غزل

چې مې وليده په مخ ددل ارام خط

چې مې وليده په مخ ددل ارام خط

Abdul Hamid Momand
غزل

چې مې وليدې دا تورې سترګې ستا

چې مې وليدې دا تورې سترګې ستا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې هر چا لیدلی نه وي، یار زما

چې هر چا لیدلی نه وي، یار زما

Rahman Baba
غزل

چې يي عمر د څارويو سره تېر وي

چې يي عمر د څارويو سره تېر وي

Khushal Khan Khattak
غزل

ښه شوله ډېره چې انکار دې وکړو

ښه شوله ډېره چې انکار دې وکړو

Khatir Afridi
غزل

ښکلي مخ ته دې د موم په شان اوبه يم

ښکلي مخ ته دې د موم په شان اوبه يم

Khatir Afridi
غزل

کاڼي بوټي دي ديار د مُحمدﷺ

کاڼي بوټي دي ديار د مُحمدﷺ

Khatir Afridi
غزل

که خپل زړه غواړې له چا

که خپل زړه غواړې له چا

Rahman Baba
غزل

که دا ستا د خاطر مينه په اغيار وي

که دا ستا د خاطر مينه په اغيار وي

Rahman Baba
غزل

که زه نه وای عشق به تالره بلل څوک

که زه نه وای عشق به تالره بلل څوک

Khushal Khan Khattak
غزل

که صورت د محمد نه وی پيدا

که صورت د محمد نه وی پيدا

Rahman Baba
غزل

که ظاهر يم تر تا مشر

که ظاهر يم تر تا مشر

Ahmad Shah Durrani
غزل

که مسجد ګورې که دیر

که مسجد ګورې که دیر

Khushal Khan Khattak
غزل

که مې څوک په فقیرۍ شمیري فقیر یم

که مې څوک په فقیرۍ شمیري فقیر یم

Rahman Baba
غزل

که نظر په ماتو ګوډو د روزګار کړې

که نظر په ماتو ګوډو د روزګار کړې

Rahman Baba
غزل

ګل فامې خومې ووې نېک فرجامې درته ستايم

ګل فامې خومې ووې نېک فرجامې درته ستايم

Khushal Khan Khattak
غزل

یو بیان به درته وایم که یې اورې

یو بیان به درته وایم که یې اورې

Khushal Khan Khattak
غزل

اتفاق

هره چار د پښتانه تر مغل ښه ده

Khushal Khan Khattak
شعر

احمق چې وپوښتې خپل زړه زبان که

احمق چې وپوښتې خپل زړه زبان که

Khushal Khan Khattak
غزل

احمقان

چې مې ښه په زړه کې فهم فکر وکړو

Khushal Khan Khattak
غزل

اخر خزان به دې بهار شي ياره زما

تېر به د ستا د حسن وار شي ياره زما

Khatir Afridi
غزل

ارغنداو د غرو لمنې

ارغنداو د غرو لمنې

Ahmad Shah Durrani
غزل

اشنا که تا ته په کتو پوه شوم

اشنا که تا ته په کتو پوه شوم

Khatir Afridi
غزل

الْهي د محبـت په اورکـښي تـوان را

الْهي د محبـت په اورکـښي تـوان را

Khatir Afridi
غزل

اول مې سترګې ستا په تلو پسې تلې

اول مې سترګې ستا په تلو پسې تلې

Khatir Afridi
شعر

اولاد چې ښه شي راحت د زړه که

اولاد چې ښه شي راحت د زړه که

Khushal Khan Khattak
غزل

ای ګله! چې ستا ډکې د خندا نه سترګې لاړې

ای ګله! چې ستا ډکې د خندا نه سترګې لاړې

Khatir Afridi
غزل

بادشاهي لري هر یو غلام دا ستا

بادشاهي لري هر یو غلام دا ستا

Rahman Baba
غزل

بست به شي اباد له سره

بست به شي اباد له سره

Ahmad Shah Durrani
غزل

بندوبست د کاينات شي په خبرو

بندوبست د کاينات شي په خبرو

Khushal Khan Khattak
غزل

بيا دې سهي نه کړم په هغو سترګو

بيا دې سهي نه کړم په هغو سترګو

Khatir Afridi
غزل

بيا رباب د مغني ښه سرايت کا

بيا رباب د مغني ښه سرايت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

بیا له کومه را پیدا شو دا بهار

بیا له کومه را پیدا شو دا بهار

Khushal Khan Khattak
غزل

بې غم کله

بــــــې غـــــم کـــله د غـــم جـــن پــه غــم پـــوهــیـــږي

Malang Jan
شعر

بې له بندګۍ دې بنده نور هيڅ نه که

بې له بندګۍ دې بنده نور هيڅ نه که

Khushal Khan Khattak
غزل

تخت و تاج دې مبارک شه

تخت و تاج دې مبارک شه

Ahmad Shah Durrani
غزل

تلم پرخپله لاره راسره مله شوه نګارا

تلم پرخپله لاره راسره مله شوه نګارا

Khushal Khan Khattak
غزل

ته به ګرځې داسې ښکلی زه به مړ يم

ته به ګرځې داسې ښکلی زه به مړ يم

Khatir Afridi
غزل

ته شها یې شکر لب

ته شها یې شکر لب

Rahman Baba
غزل

ته چې ماته وايې چې په څه کوې ژړا

ته چې ماته وايې چې په څه کوې ژړا

Rahman Baba
شعر

حق د عورت په مرد

حق د عورت په مرد

Khushal Khan Khattak
شعر

حق د مرد په عورت

حق د مرد په عورت

Khushal Khan Khattak
غزل

حیران یم! نه پوهېږم چې زه څه یم؟ څه به شم؟

حیران یم! نه پوهېږم چې زه څه یم؟ څه به شم؟

Khushal Khan Khattak
غزل

خراب زړه مې د دلبرو هوا يوړه

خراب زړه مې د دلبرو هوا يوړه

Rahman Baba
غزل

خوی که په دا شان وي دل ازار ستا

خوی که په دا شان وي دل ازار ستا

Rahman Baba