پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
باغ وای د گلونو، په کې ناست وای زه او ته
باغ وای د گلونو، په کې ناست وای زه او ته
په دا ساه نشته ويسا
په دا ساه نشته ويسا
په جهان کې لويه چار ده دمير ښکار ده
په جهان کې لويه چار ده دمير ښکار ده
په خوله کلمه لولي، نمونځ روژه کاندي کافر شته
په خوله کلمه لولي، نمونځ روژه کاندي کافر شته
په دنيا کې نعمتونه رنگا رنگ شته
په دنيا کې نعمتونه رنگا رنگ شته
پروت يم ستا په ور کې په خيرات مې ياد لره
پروت يم ستا په ور کې په خيرات مې ياد لره
په دا کلي کې څوک نه لرم نېکخواه
په دا کلي کې څوک نه لرم نېکخواه
په هر کار کې مصلحت شته
په هر کار کې مصلحت شته
په خپل قسمت راضي شه، تل د بل قسمت مه غواړه
په خپل قسمت راضي شه، تل د بل قسمت مه غواړه
په هره تنگه خوله کې برابر نه دي خواږه
په هره تنگه خوله کې برابر نه دي خواږه
توره چې تېرېږي، خو گوزار لره کنه
توره چې تېرېږي، خو گوزار لره کنه
توانگران په ملک و مال لري تکيه
توانگران په ملک و مال لري تکيه
تر هر چا دی زما يار ښه
تر هر چا دی زما يار ښه
تا وژلی هم له خپله لاسه ښخ کړه
تا وژلی هم له خپله لاسه ښخ کړه
چې د دواړو سترگو شېر در څخه شته
چې د دواړو سترگو شېر در څخه شته
چې دا هسې رنگ ماڼې کړې بې گناهه
چې دا هسې رنگ ماڼې کړې بې گناهه
چې له هر چا طمع پرېکړې سلطاني ده
چې له هر چا طمع پرېکړې سلطاني ده
چې دا هسې يې اغازه عربده کړه
چې دا هسې يې اغازه عربده کړه
چې بنياد د عاشقيې چا کاوه
چې بنياد د عاشقيې چا کاوه
څو راسره خلکه جفا ډېره هغه کس کړه
څو راسره خلکه جفا ډېره هغه کس کړه
څو جفا راسره ډېره هغه کس کړه
څو جفا راسره ډېره هغه کس کړه
چې گټل، خورول، بخښل کا ځوان هغه
چې گټل، خورول، بخښل کا ځوان هغه
ځان چې پېژني که گورې ښه هغه
ځان چې پېژني که گورې ښه هغه
څه لره مې زړه وړې، چې د زړه ساتل دې نه زده
څه لره مې زړه وړې، چې د زړه ساتل دې نه زده
څو په باغ کې لا يو گل د نوبهار شته
څو په باغ کې لا يو گل د نوبهار شته
څو په باغ او په بوستان کې لا لاله شته
څو په باغ او په بوستان کې لا لاله شته
چرگ دې خپل چرگوالی کا، که يې رضا ده
چرگ دې خپل چرگوالی کا، که يې رضا ده
چې مې وليده د زړه په سترگو خپل زړه
چې مې وليده د زړه په سترگو خپل زړه
چې وايم هغه نه کا دا زما زويه گمراه
چې وايم هغه نه کا دا زما زويه گمراه
چې تا وته نظر کړم، نور مې هېر دي ښايسته
چې تا وته نظر کړم، نور مې هېر دي ښايسته
چې پرېوځي څوک له پاڼه، موميايي ورلره بويه
چې پرېوځي څوک له پاڼه، موميايي ورلره بويه
حيران يم، نه پوهېږم چې له ياره مخ پوښل څه
حيران يم، نه پوهېږم چې له ياره مخ پوښل څه
خپله پوهه به لرم، خپله لره
خپله پوهه به لرم، خپله لره
خواږه عمر غوندې تلنه کوې ښه
خواږه عمر غوندې تلنه کوې ښه
خوله مې غوښته له نگارې، را يې نه کړه
خوله مې غوښته له نگارې، را يې نه کړه
خاتمه که د سړي په خيريت ده
خاتمه که د سړي په خيريت ده
د اسمان په حکم څه فتنه بر پای ده
د اسمان په حکم څه فتنه بر پای ده
د جهان خوښي همه دهغه کس ده
د جهان خوښي همه دهغه کس ده
د عشق بخره ازلي ده، په جنگ نه ده
د عشق بخره ازلي ده، په جنگ نه ده
د مجاز عاشقي عين حقيقت ده
د مجاز عاشقي عين حقيقت ده
د سپېرو خاورو غوغا ده
د سپېرو خاورو غوغا ده
درته چا وی چې د يار سره جفا کړه
درته چا وی چې د يار سره جفا کړه
د ماړه تر فهمه هيڅ نه ده غنمينه
د ماړه تر فهمه هيڅ نه ده غنمينه
د گلونو قدر چا زده
د گلونو قدر چا زده؟
د سبا باده گذر په چمن بيا کړه
د سبا باده گذر په چمن بيا کړه
د دانا په ځان بلا شوه خپله پوهه
د دانا په ځان بلا شوه خپله پوهه
د ناکس له اشنايۍ توبه توبه
د ناکس له اشنايۍ توبه توبه
در خو خود په ادم خان باندې شيدا وه
در خو خود په ادم خان باندې شيدا وه