پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
تاو د عشق زما جوثه کړله بد رنگه
تاو د عشق زما جوثه کړله بد رنگه
د زړه حجره کې مې غوغا شوه کمه
د زړه حجره کې مې غوغا شوه کمه
مجنون دې کړم په عشق کې صحرا ته لاړمه
مجنون دې کړم په عشق کې صحرا ته لاړمه
ما خو به دا وې، چې زه هم ستا شومه
ما خو به دا وې، چې زه هم ستا شومه
له حقيقت نه دې خبر نه شومه
له حقيقت نه دې خبر نه شومه
زه چې ستا د مينې په مجمر کې سپېلنی شومه
زه چې ستا د مينې په مجمر کې سپېلنی شومه
زه دهجران د ورځې نول په ماسخوتن کومه
زه دهجران د ورځې نول په ماسخوتن کومه
زهد ته مې خدايه نظر ورکړې رندانه
زهد ته مې خدايه نظر ورکړې رندانه
والوتمه ډېر خو زه بهر نه شوم له څه نه
والوتمه ډېر خو زه بهر نه شوم له څه نه
ستا غمونه به ختمېږي هم که نه
ستا غمونه به ختمېږي هم که نه
هېڅ پوه نه يم له تا چې شناسا يم او که نه
هېڅ پوه نه يم له تا چې شناسا يم او که نه
عاشقي به فنا نه شي که په ما بل کړي اورونه
عاشقي به فنا نه شي که په ما بل کړي اورونه
داسې کيف مې کړو حاصل له ميکدې نه
داسې کيف مې کړو حاصل له ميکدې نه
ژوندی به نه شې په اشنا مېنه
ژوندی به نه شې په اشنا مېنه
بټ د عشق مې کړه هستي لکه نينه
بټ د عشق مې کړه هستي لکه نينه
ما به اودس دعشق نماز سره په وينو وکړو
ما به اودس دعشق نماز سره په وينو وکړو
قياس د مينې د قياسه وهه
قياس د مينې د قياسه وهه
چې وتم د عشق له بحره دا غوټه راله غوپه شوه
چې وتم د عشق له بحره دا غوټه راله غوپه شوه
اوښکه چې بهر ته راغله سپکه شوه
اوښکه چې بهر ته راغله سپکه شوه
په سپرلي د خار په ژبه دگلونو افسانه شوه
په سپرلي د خار په ژبه دگلونو افسانه شوه
رڼا که دې د حسن څه غښتلې غوندې شوه
رڼا که دې د حسن څه غښتلې غوندې شوه
پلار چې زه د وخت وم پښتنو ته مې پرې نه ښوه
پلار چې زه د وخت وم پښتنو ته مې پرې نه ښوه
واړولې سترگې دې چې بله پيمانه نه وه
واړولې سترگې دې چې بله پيمانه نه وه
عشق ته مقابل چې شو لا هو شو په زور ووايه
عشق ته مقابل چې شو لا هو شو په زور ووايه
د الفت مېنه د صبر ستنه غواړي
د الفت مېنه د صبر ستنه غواړي
څوک چې عاشق وي په رښتيا په زړه کې ځار نه لري
څوک چې عاشق وي په رښتيا په زړه کې ځار نه لري
که په برخه مې د مستو سترگو مينه ورسېږي
که په برخه مې د مستو سترگو مينه ورسېږي
رقيبان مينه د بې زړه عاشق وژل ته لري
رقيبان مينه د بې زړه عاشق وژل ته لري
ماته هغه ښکلي، څه که بد وايي که ښه وايي
ماته هغه ښکلي، څه که بد وايي که ښه وايي
ستا چې تصور په تخيل د دېوانه کې وي
ستا چې تصور په تخيل د دېوانه کې وي
وحشت مې د صحرا بيا په سر خاوې بادوي
وحشت مې د صحرا بيا په سر خاوې بادوي
اخر به ستا ظلم و ستم جو وجفا تېره شي
اخر به ستا ظلم و ستم جو وجفا تېره شي
چا چې الفت له بې وفا سره وي
چا چې الفت له بې وفا سره وي
هېڅ نه شوم پوه چې ستا رضا څه به وي
هېڅ نه شوم پوه چې ستا رضا څه به وي
چې وايم اوښکې مې په سترگو کې اوس پاتې نه دي
چې وايم اوښکې مې په سترگو کې اوس پاتې نه دي
وختونه ددې ځلند انتظار څنگه خواږه دي
وختونه ددې ځلند انتظار څنگه خواږه دي
را لره اوس نه اندېښنې هغه اوږدې بس دي
را لره اوس نه اندېښنې هغه اوږدې بس دي
پورته کړه نقاب دې چې دنيا لېمه لېمه شي
پورته کړه نقاب دې چې دنيا لېمه لېمه شي
اوښکې مې لاړې خو ناښادې نه دي
اوښکې مې لاړې خو ناښادې نه دي
چې رڼا يې په څېره کې داسلام دتهذيب نه وي
چې رڼا يې په څېره کې داسلام دتهذيب نه وي
ستا که هستي د حوادثو له ادراکه وځي
ستا که هستي د حوادثو له ادراکه وځي
پخپل فکر که واعظ نادرې وايي
پخپل فکر که واعظ نادرې وايي
کله چې له خپله ځانه تېر شي لارې جوړې شي
کله چې له خپله ځانه تېر شي لارې جوړې شي
قربان دې له کاکل نه شوگيرې نه قبلوي
قربان دې له کاکل نه شوگيرې نه قبلوي
زمانه بېرته په پېر شوه عاشقان يې دي بللي
زمانه بېرته په پېر شوه عاشقان يې دي بللي
اشنا دغم چپې چې وې اوس تېرې غوندې دي
اشنا دغم چپې چې وې اوس تېرې غوندې دي
تل به کړې الوت چې دې وزرې حوصلې دي
تل به کړې الوت چې دې وزرې حوصلې دي
لا مې خمار لره لمبې پاتې دي
لا مې خمار لره لمبې پاتې دي