پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
اوس د وخت په سترگو کې عتاب نه پيدا کېږي
اوس د وخت په سترگو کې عتاب نه پيدا کېږي
اوس مېن له ياره و خپل ځان وته روان دي
اوس مېن له ياره و خپل ځان وته روان دي
چې له نورو سره هم له تا نه دا شي
چې له نورو سره هم له تا نه دا شي
مهربان چې په هر چا باندې مولی شي
مهربان چې په هر چا باندې مولی شي
ويلې کړو غمونو د زړگي مې صدا نه راځي
ويلې کړو غمونو د زړگي مې صدا نه راځي
بلبل پوه په عاقبت دگل ژړا کړي
بلبل پوه په عاقبت دگل ژړا کړي
ښکلې که کوتره وي چې يو ناڅاپه بازه شي
ښکلې که کوتره وي چې يو ناڅاپه بازه شي
ښکليو ته هر دم چې بهانه راځي
ښکليو ته هر دم چې بهانه راځي
چې نظر د يو له بله برابر شي
چې نظر د يو له بله برابر شي
په کوم سبب چې دروازه زما نظر ښکلوي
په کوم سبب چې دروازه زما نظر ښکلوي
ستا اختر دې د اختر لکه اختر وي
ستا اختر دې د اختر لکه اختر وي
ښکليه دا خلک چې ما نه پېژني
ښکليه دا خلک چې ما نه پېژني
طلب د يار زړگيه پاڅه په پالنگ نه شي
طلب د يار زړگيه پاڅه په پالنگ نه شي
په بڼو غشو د ستا چې څوک گايل وي
په بڼو غشو د ستا چې څوک گايل وي
يار مې سر د يو بوسې په بدل وايي
يار مې سر د يو بوسې په بدل وايي
په پښتنه وينه زرغون ښکاري
په پښتنه وينه زرغون ښکاري
وختونه دي اړخونه بدلوي رابدلوي
وختونه دي اړخونه بدلوي رابدلوي
چې له عالم سره صحبت نه کړي جاهل ته رسي
چې له عالم سره صحبت نه کړي جاهل ته رسي
حيف يې په ژوند، هغه چې ستا له ملاقاته وځي
حيف يې په ژوند، هغه چې ستا له ملاقاته وځي
بوی يې ديار د تورو زلفو عنبرو راځي
بوی يې ديار د تورو زلفو عنبرو راځي
تا چې لاس زما زړه په وينو وللي
تا چې لاس زما زړه په وينو وللي
لړۍ لړۍ چې په ځايونو کې سنبل ښکاره شي
لړۍ لړۍ چې په ځايونو کې سنبل ښکاره شي
کله مې وژنې کله ما له جام دجم راکوې
کله مې وژنې کله ما له جام دجم راکوې
که زړه وته زما نوي داغونه رالېږي
که زړه وته زما نوي داغونه رالېږي
تا مې ارمانونه کړه همه دخاورو لاندې
تا مې ارمانونه کړه همه دخاورو لاندې
په دوا څه چې مرض وي په دوا کې
په دوا څه چې مرض وي په دوا کې
ستا له بې نيازۍ نه پښتنې شوې زما اوښکې
ستا له بې نيازۍ نه پښتنې شوې زما اوښکې
گل دې نن د چا د پاره ايښی دی په سر کې
گل دې نن د چا د پاره ايښی دی په سر کې
شوې له عقل نه مغلوب ولې وحشته
شوې له عقل نه مغلوب ولې وحشته
نن چې بلبلان او بوراگان دي په چرچه کې
نن چې بلبلان او بوراگان دي په چرچه کې
له رهزنه نشته هېڅ خطر په زړه کې
له رهزنه نشته هېڅ خطر په زړه کې
بويه بويه چې به بيا راسره يار شې
بويه بويه چې به بيا راسره يار شې
ورځه نه تلې نه راغلې سترگې
ورځه نه تلې نه راغلې سترگې
په ديدن د اشنا ټول يم سترگې سترگې
په ديدن د اشنا ټول يم سترگې سترگې
وې که د وختونو څه چپې اوبه اوبه شوې
وې که د وختونو څه چپې اوبه اوبه شوې
اوس تپوس مې چې په وروځو کړې کامل شوې
اوس تپوس مې چې په وروځو کړې کامل شوې
اوښکې مې راغلې خو څه ستنې شوې
اوښکې مې راغلې خو څه ستنې شوې
دلبر چې په رنجو کړې سترگې تورې
دلبر چې په رنجو کړې سترگې تورې
يو دي زما او ستا د زړه خبرې
يو دي زما او ستا د زړه خبرې
چې په محفل کې راته نه راگورې
چې په محفل کې راته نه راگورې
په کاشانه زما په قهر جانان را مه ولې
په کاشانه زما په قهر جانان را مه ولې
کله کله داسې عينيت وي چې به څه وايې
کله کله داسې عينيت وي چې به څه وايې
دومره رانه پټ دومره ښکاره لکه خيال يې
دومره رانه پټ دومره ښکاره لکه خيال يې
خياله د يار، تل په زړه کې ما وگرځولې
خياله د يار، تل په زړه کې ما وگرځولې
چې مې په زړه کې په لېمو کې ته يې
چې مې په زړه کې په لېمو کې ته يې
اوس که زه هغه زه نه يم نو ته هم هغه ته نه يې
اوس که زه هغه زه نه يم نو ته هم هغه ته نه يې
چې نظر مې شو نظر، نظر د چا دی
چې نظر مې شو نظر، نظر د چا دی
چې په کار شي د سړي هغه سړی دی
چې په کار شي د سړي هغه سړی دی