پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
داسې زه د يار په عشق کې يم په دار مست
داسې زه د يار په عشق کې يم په دار مست
باران چې نه وی د شبنم د گل خندل به نه وو
باران چې نه وی د شبنم د گل خندل به نه وو
چې الفت د حد نه تېر شي د حبيبی
چې الفت د حد نه تېر شي د حبيبی
چاپېرولې ستا د کور شوې د افلاس لښکرې وايه
چاپېرولې ستا د کور شوې د افلاس لښکرې وايه
تازه په ما هر گړۍ د عشق چپې راځي
تازه په ما هر گړۍ د عشق چپې راځي
عرش چې کړي لړزان هغه ته آه ورسايي وايي
عرش چې کړي لړزان هغه ته آه ورسايي وايي
ډېر له سوزه بدر، کله زه هلال د عيد شمه
ډېر له سوزه بدر، کله زه هلال د عيد شمه
بيا نو نهال زما په اوښکو شو گلشن د ژړا
بيا نو نهال زما په اوښکو شو گلشن د ژړا
لېنديې غشي د حسن پريوش وژل کوي
لېنديې غشي د حسن پريوش وژل کوي
دا زما د تخيل څيرې گرېوان دی
دا زما د تخيل څيرې گرېوان دی
داغ د گفتگو مې لاله رويه په زړه نه شو
داغ د گفتگو مې لاله رويه په زړه نه شو
عالم د حوادثو شور و شر دی چې تېرېږي
عالم د حوادثو شور و شر دی چې تېرېږي
ماسو و چرته پاتې د نسبت چې ورک خندق و
ماسو و چرته پاتې د نسبت چې ورک خندق و
په گوټ گوټ د بلا نوش صبر تمام شو
په گوټ گوټ د بلا نوش صبر تمام شو
انتظار د ټولې شپې مې سودايي شي
انتظار د ټولې شپې مې سودايي شي
څڼه وره چې ستا غم له ما جدا شو
څڼه وره چې ستا غم له ما جدا شو
ستا په جور مې چې لېمه په شېبو نه دي
ستا په جور مې چې لېمه په شېبو نه دي
صد بهاره شه در ځار د مينې درده
صد بهاره شه در ځار د مينې درده
څو چې وينه د عاشقو ارزانېږي
څو چې وينه د عاشقو ارزانېږي
اخر خو اننگو ته يې زلفان ورسېدل
اخر خو اننگو ته يې زلفان ورسېدل
ای عشقه! ځار چې تا راله چشمان راکړي دي
ای عشقه! ځار چې تا راله چشمان راکړي دي
سرکوزي مې هله زده کړه چې سر نه و
سرکوزي مې هله زده کړه چې سر نه و
هر کس ښکاري قاصد راته چې تا شړلی يم
هر کس ښکاري قاصد راته چې تا شړلی يم
چې زمانه دې رخصت په سحر وغوښت
چې زمانه دې رخصت په سحر وغوښت
مقراضونه د ستم دې دلبر ډېر دي
مقراضونه د ستم دې دلبر ډېر دي
ما ويل چې په منت به رضا کېږي
ما ويل چې په منت به رضا کېږي
درېغه وحشت مې ابادۍ ته له صحرا راولي
درېغه وحشت مې ابادۍ ته له صحرا راولي
هسې رنگ د جمعيت لټون په کار دی
هسې رنگ د جمعيت لټون په کار دی
ستا په حکم کې تاخير کولی نه شم
ستا په حکم کې تاخير کولی نه شم
سپرلی شو د گلرخو تماشا ته مې زړه کېږي
سپرلی شو د گلرخو تماشا ته مې زړه کېږي
اوس د عقل مې د سر نه اثر ووت
اوس د عقل مې د سر نه اثر ووت
اوس مې هوش ته پښه نيولی نفس رسي
اوس مې هوش ته پښه نيولی نفس رسي
اور د عشق له قيده خلاص کړمه لوگی شوم
اور د عشق له قيده خلاص کړمه لوگی شوم
اشنا که مې له حاله خبردار شي رابه شي
اشنا که مې له حاله خبردار شي رابه شي
چې لگام د ضبط نفس مې پسند شو
چې لگام د ضبط نفس مې پسند شو
د وراني وېره وې څه په ودانۍ کې
د وراني وېره وې څه په ودانۍ کې
کړه مې طمع حرف په حرف سره مضموم شوم
کړه مې طمع حرف په حرف سره مضموم شوم
څو که مې غم په انتها ښکاري
څو که مې غم په انتها ښکاري
شمعې هم زما په شانې انتظار کړ
شمعې هم زما په شانې انتظار کړ
وارخطا ستړيه زړگيه په مزل شوې
وارخطا ستړيه زړگيه په مزل شوې
جنگ د پيمانو د باده نوشو ترانې دي
جنگ د پيمانو د باده نوشو ترانې دي
ياره ستا زلفان پرېشان سوري دي
ياره ستا زلفان پرېشان سوري دي
تصور دې شو مهمان زما د سترگو
تصور دې شو مهمان زما د سترگو
اوس زما هغه مقام دی نه خوشحالی يم نه خفه يم
اوس زما هغه مقام دی نه خوشحالی يم نه خفه يم
زه چې خپل لېوني زړه کړم پوه (پوی) په پته
زه چې خپل لېوني زړه کړم پوه (پوی) په پته
همدمان کوي اصرار کله ښودی شي
همدمان کوي اصرار کله ښودی شي
خود غوبل به تل د مکر کړي چې گوی دی
خود غوبل به تل د مکر کړي چې گوی دی
دنيا د تخيل مې گل ورينه غوندې ښکاري
دنيا د تخيل مې گل ورينه غوندې ښکاري