پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
خوب د مينې کړې ، بيدار شو زما عمر
خوب د مينې کړې ، بيدار شو زما عمر
کله د يار سترگې زما داسې استقبال کا
کله د يار سترگې زما داسې استقبال کا
چې مېن د خپل اشنا د کوڅې سپی شي
چې مېن د خپل اشنا د کوڅې سپی شي
چې موسکی شو د سينگار په آيينه کې
چې موسکی شو د سينگار په آيينه کې
چې توبه به ما کوله ستا له عشقه په ځوانۍ کې
چې توبه به ما کوله ستا له عشقه په ځوانۍ کې
عشقه په حواسو کې مې ستا نه دښمني شوه
عشقه په حواسو کې مې ستا نه دښمني شوه
ستا په ککو کې چې زه آباد يم
ستا په ککو کې چې زه آباد يم
زړه مې اشنا شو ستا د سترگو د مېخواره سره
زړه مې اشنا شو ستا د سترگو د مېخواره سره
بس حيرت دی هېڅ نشان د حيران نشته
بس حيرت دی هېڅ نشان د حيران نشته
کړه وړه دې د اشنا دي په دا څه که خوی دې نور که
کړه وړه دې د اشنا دي په دا څه که خوی دې نور که
هسې هم له خويه وځې خاندې ولې
هسې هم له خويه وځې خاندې ولې؟
يو گوی زما له زړه دې د بڼو په چوگان جوړ که
يو گوی زما له زړه دې د بڼو په چوگان جوړ که
غم د ښکليو څه احساس زما جميل کړ
غم د ښکليو څه احساس زما جميل کړ
د ستم نخښې د روانې زمانې ساتمه
د ستم نخښې د روانې زمانې ساتمه
راته دې جوړې کړې زړې سترگې
راته دې جوړې کړې زړې سترگې
له فطرته به بدبخت ومه چې رد شوم
له فطرته به بدبخت ومه چې رد شوم
وحشت کې بيابان شو گلستان د تسلۍ
وحشت کې بيابان شو گلستان د تسلۍ
چې په ښکليو زما مينه ازلي شوه
چې په ښکليو زما مينه ازلي شوه
گواښ د سترگو د اشنا سترگې چړې کړې
گواښ د سترگو د اشنا سترگې چړې کړې
ستا په ناز کې رنگينۍ وې زړه راښکون زما له نيازه
ستا په ناز کې رنگينۍ وې زړه راښکون زما له نيازه
که ستا له مستو سترگو پيمانې وشرمېدې
که ستا له مستو سترگو پيمانې وشرمېدې
تا چې په سترگو کې خندا زده کړه
تا چې په سترگو کې خندا زده کړه
بې قراري د زړه قرار کړه چې قرار ومومې
بې قراري د زړه قرار کړه چې قرار ومومې
ته به ما نه شې ليدی که دې لېمه شم
ته به ما نه شې ليدی که دې لېمه شم
دا کوم طرف ته اوړي زما سترگې لوري لوري
دا کوم طرف ته اوړي زما سترگې لوري لوري
خوښ يې چې کړې هغه دې د خولې په واته شي
خوښ يې چې کړې هغه دې د خولې په واته شي
ستا د زلفو ملامت او زما سر
ستا د زلفو ملامت او زما سر
تور مې د الفت کړو ستا په پله پورې
تور مې د الفت کړو ستا په پله پورې
اشنا زه ثناگر يمه انعام ته څه حاجت و
اشنا زه ثناگر يمه انعام ته څه حاجت و؟
شبگير وهلی زما نظر دی
شبگير وهلی زما نظر دی
شوخۍ زما د سترگو شوې ځوانۍ زما د شپو
شوخۍ زما د سترگو شوې ځوانۍ زما د شپو
په لېمو کې مې غړېږي د چا سترگې
په لېمو کې مې غړېږي د چا سترگې
لکه زه سوی سکاره شوم مخ و يار خو داسې نه و
لکه زه سوی سکاره شوم مخ و يار خو داسې نه و
دا يې کوم ستم دی چې جفا يې کړله کمه
دا يې کوم ستم دی چې جفا يې کړله کمه
اوس مې رنگين رنگين خيالونه له دماغه وځي
اوس مې رنگين رنگين خيالونه له دماغه وځي
ښه قاصده چې ته وايې چې معذور دی
ښه قاصده چې ته وايې چې معذور دی
اشنا له ډېره رشکه عنادونه پيدا کېږي
اشنا له ډېره رشکه عنادونه پيدا کېږي
ستا په سترگو کې غړېږي زما مينه
ستا په سترگو کې غړېږي زما مينه
ښه ده ښه ده جوړې نورې بهانې کړه
ښه ده ښه ده جوړې نورې بهانې کړه
لاشوم خوبولی د سحر د باد خرامه
لاشوم خوبولی د سحر د باد خرامه
د کلۍ په تنکي زړه کې د گلونو په دهان کې
د کلۍ په تنکي زړه کې د گلونو په دهان کې
يو سکون لرم که څو بې قرار يم زه
يو سکون لرم که څو بې قرار يم زه
آيينه د تخيل خو د عکسونو يو جهان دی
آيينه د تخيل خو د عکسونو يو جهان دی
ستا غم دې زما تل وي که فرقت وي نو م وي دې
ستا غم دې زما تل وي که فرقت وي نو م وي دې
پرې مې ږده واعظه يم د يار په انتظار کې ناست
پرې مې ږده واعظه يم د يار په انتظار کې ناست
تر څو به درد يې درده راشه ته خو اوس دوا شه
تر څو به درد يې درده راشه ته خو اوس دوا شه
چې په عالم چغې سورې پرېوتې
چې په عالم چغې سورې پرېوتې
که د عکس مېلمه وايي چې مېزبان د جهان تنگ شي
که د عکس مېلمه وايي چې مېزبان د جهان تنگ شي