پښتو شاعري

شعرونه

د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.

غزل

که همېش د ملامت کاڼي په سر خورم

که همېش د ملامت کاڼي په سر خورم

خوشحال خان خټک
غزل

که گناه نه کړی ادم

که گناه نه کړی ادم

خوشحال خان خټک
غزل

گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم

گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم

خوشحال خان خټک
غزل

گرم خو نه يم چې له درده سره ښورم

گرم خو نه يم چې له درده سره ښورم

خوشحال خان خټک
غزل

که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم

که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم

خوشحال خان خټک
غزل

له هنره چې څوک ووايي لرم

له هنره چې څوک ووايي لرم

خوشحال خان خټک
غزل

لا به کله خپل مقام و دلبر ورکړم

لا به کله خپل مقام و دلبر ورکړم

خوشحال خان خټک
غزل

ما شراب خوړلي نه په حد واهه شم

ما شراب خوړلي نه په حد واهه شم

خوشحال خان خټک
غزل

ما بې دوده توسني کړه، منجېدلم

ما بې دوده توسني کړه، منجېدلم

خوشحال خان خټک
غزل

مست يم، مې پرست يم، رندي کړمه، کړمه ، کړم

مست يم، مې پرست يم، رندي کړمه، کړمه ، کړم

خوشحال خان خټک
غزل

نور به مخ په آيينه برابر نه کړم

نور به مخ په آيينه برابر نه کړم

خوشحال خان خټک
غزل

هغه دم چې د ساقي پياله نوش کړم

هغه دم چې د ساقي پياله نوش کړم

خوشحال خان خټک
غزل

هله ، مخ راته ښکاره کړه! دېوانه شوم

هله ، مخ راته ښکاره کړه! دېوانه شوم

خوشحال خان خټک
غزل

يوه نخښه درته وايم د بې شرم

يوه نخښه درته وايم د بې شرم

خوشحال خان خټک
غزل

زه چې خپلو گناهونو ته نظر کړم

زه چې خپلو گناهونو ته نظر کړم

خوشحال خان خټک
غزل

په کاته شم و عالم و ته حيران

په کاته شم و عالم و ته حيران

خوشحال خان خټک
غزل

په تېرو تورو درومي يکرنگان

په تېرو تورو درومي يکرنگان

خوشحال خان خټک
غزل

بېهوده په ځان غره دی دا انسان

بېهوده په ځان غره دی دا انسان

خوشحال خان خټک
غزل

پنډ، بد روز، بکر، حيران، بهادر خان

پنډ، بد روز، بکر، حيران، بهادر خان

خوشحال خان خټک
غزل

څو گلرنگه څېرې راغلې په جهان

څو گلرنگه څېرې راغلې په جهان

خوشحال خان خټک
غزل

څو خبر په قباحت نه شي انسان

څو خبر په قباحت نه شي انسان

خوشحال خان خټک
غزل

خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون

خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون

خوشحال خان خټک
غزل

د زېبا جمال يې ډېر دی زېب و زين

د زېبا جمال يې ډېر دی زېب و زين

خوشحال خان خټک
غزل

واړه شملې پرېږدي،برېښوي ورته خپل ځان

واړه شملې پرېږدي،برېښوي ورته خپل ځان

خوشحال خان خټک
غزل

را ښکاره شوې کج فهميې د جهان

را ښکاره شوې کج فهميې د جهان

خوشحال خان خټک
غزل

عارف سړی هغه دی چې يې شناخت وشو دځان

عارف سړی هغه دی چې يې شناخت وشو دځان

خوشحال خان خټک
غزل

گوره راته څه وايي دا ستا دواړه چشمان

گوره راته څه وايي دا ستا دواړه چشمان

خوشحال خان خټک
غزل

که همېش دې همنشين وي تور ماران

که همېش دې همنشين وي تور ماران

خوشحال خان خټک
غزل

که هر څو ښايسته يې، نه يوسف يې د کنعان

که هر څو ښايسته يې، نه يوسف يې د کنعان

خوشحال خان خټک
غزل

نفس مې اپريدی دی، څه غم نه لري د دين

نفس مې اپريدی دی، څه غم نه لري د دين

خوشحال خان خټک
غزل

دا ښايست چې يې په تا باندې کښېښو

دا ښايست چې يې په تا باندې کښېښو

خوشحال خان خټک
غزل

افرين دې په دا سرو سترگو خونخوارو

افرين دې په دا سرو سترگو خونخوارو

خوشحال خان خټک
غزل

افرين دې په ولول تورو سنبلو

افرين دې په ولول تورو سنبلو

خوشحال خان خټک
غزل

بيا له کومه لوريه بوی راغی د څڼو

بيا له کومه لوريه بوی راغی د څڼو

خوشحال خان خټک
غزل

بندوبست د کاينات دی په خبرو

بندوبست د کاينات دی په خبرو

خوشحال خان خټک
غزل

پرې غوغا کاڼئ بلبلو

پرې غوغا کاڼئ بلبلو!

خوشحال خان خټک
غزل

چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو

چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو

خوشحال خان خټک
نظم

د اورو د وينې دارو

که دې ځي له اورو وينه

خوشحال خان خټک
غزل

چې په لار د رحيل راغی روارو

چې په لار د رحيل راغی روارو

خوشحال خان خټک
غزل

حب د دنيا څه دی، سر د کل واړه بديو

حب د دنيا څه دی، سر د کل واړه بديو

خوشحال خان خټک
غزل

د ښادمنو په خندا ږو

د ښادمنو په خندا ږو

خوشحال خان خټک
غزل

راته مه وايه په تا ږو

راته مه وايه په تا ږو

خوشحال خان خټک
غزل

ستا په ور د سرفرازو

ستا په ور د سرفرازو

خوشحال خان خټک
غزل

سپينو وازدو لره ورغله پيشو

سپينو وازدو لره ورغله پيشو

خوشحال خان خټک
غزل

عجب کار دی ستا د شونډو

عجب کار دی ستا د شونډو

خوشحال خان خټک
غزل

که د زړه څه خو ترس، ډار وای څه به ښه و

که د زړه څه خو ترس، ډار وای څه به ښه و

خوشحال خان خټک
غزل

کل قربان شه تر جمال د ښو يارانو

کل قربان شه تر جمال د ښو يارانو

خوشحال خان خټک
غزل

لېوني شول پښتانه په منصبونو

لېوني شول پښتانه په منصبونو

خوشحال خان خټک