Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
که همېش د ملامت کاڼي په سر خورم
که همېش د ملامت کاڼي په سر خورم
که گناه نه کړی ادم
که گناه نه کړی ادم
گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم
گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم
گرم خو نه يم چې له درده سره ښورم
گرم خو نه يم چې له درده سره ښورم
که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم
که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم
له هنره چې څوک ووايي لرم
له هنره چې څوک ووايي لرم
لا به کله خپل مقام و دلبر ورکړم
لا به کله خپل مقام و دلبر ورکړم
ما شراب خوړلي نه په حد واهه شم
ما شراب خوړلي نه په حد واهه شم
ما بې دوده توسني کړه، منجېدلم
ما بې دوده توسني کړه، منجېدلم
مست يم، مې پرست يم، رندي کړمه، کړمه ، کړم
مست يم، مې پرست يم، رندي کړمه، کړمه ، کړم
نور به مخ په آيينه برابر نه کړم
نور به مخ په آيينه برابر نه کړم
هغه دم چې د ساقي پياله نوش کړم
هغه دم چې د ساقي پياله نوش کړم
هله ، مخ راته ښکاره کړه! دېوانه شوم
هله ، مخ راته ښکاره کړه! دېوانه شوم
يوه نخښه درته وايم د بې شرم
يوه نخښه درته وايم د بې شرم
زه چې خپلو گناهونو ته نظر کړم
زه چې خپلو گناهونو ته نظر کړم
په کاته شم و عالم و ته حيران
په کاته شم و عالم و ته حيران
په تېرو تورو درومي يکرنگان
په تېرو تورو درومي يکرنگان
بېهوده په ځان غره دی دا انسان
بېهوده په ځان غره دی دا انسان
پنډ، بد روز، بکر، حيران، بهادر خان
پنډ، بد روز، بکر، حيران، بهادر خان
څو گلرنگه څېرې راغلې په جهان
څو گلرنگه څېرې راغلې په جهان
څو خبر په قباحت نه شي انسان
څو خبر په قباحت نه شي انسان
خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون
خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون
د زېبا جمال يې ډېر دی زېب و زين
د زېبا جمال يې ډېر دی زېب و زين
واړه شملې پرېږدي،برېښوي ورته خپل ځان
واړه شملې پرېږدي،برېښوي ورته خپل ځان
را ښکاره شوې کج فهميې د جهان
را ښکاره شوې کج فهميې د جهان
عارف سړی هغه دی چې يې شناخت وشو دځان
عارف سړی هغه دی چې يې شناخت وشو دځان
گوره راته څه وايي دا ستا دواړه چشمان
گوره راته څه وايي دا ستا دواړه چشمان
که همېش دې همنشين وي تور ماران
که همېش دې همنشين وي تور ماران
که هر څو ښايسته يې، نه يوسف يې د کنعان
که هر څو ښايسته يې، نه يوسف يې د کنعان
نفس مې اپريدی دی، څه غم نه لري د دين
نفس مې اپريدی دی، څه غم نه لري د دين
دا ښايست چې يې په تا باندې کښېښو
دا ښايست چې يې په تا باندې کښېښو
افرين دې په دا سرو سترگو خونخوارو
افرين دې په دا سرو سترگو خونخوارو
افرين دې په ولول تورو سنبلو
افرين دې په ولول تورو سنبلو
بيا له کومه لوريه بوی راغی د څڼو
بيا له کومه لوريه بوی راغی د څڼو
بندوبست د کاينات دی په خبرو
بندوبست د کاينات دی په خبرو
پرې غوغا کاڼئ بلبلو
پرې غوغا کاڼئ بلبلو!
چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو
چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو
د اورو د وينې دارو
که دې ځي له اورو وينه
چې په لار د رحيل راغی روارو
چې په لار د رحيل راغی روارو
حب د دنيا څه دی، سر د کل واړه بديو
حب د دنيا څه دی، سر د کل واړه بديو
د ښادمنو په خندا ږو
د ښادمنو په خندا ږو
راته مه وايه په تا ږو
راته مه وايه په تا ږو
ستا په ور د سرفرازو
ستا په ور د سرفرازو
سپينو وازدو لره ورغله پيشو
سپينو وازدو لره ورغله پيشو
عجب کار دی ستا د شونډو
عجب کار دی ستا د شونډو
که د زړه څه خو ترس، ډار وای څه به ښه و
که د زړه څه خو ترس، ډار وای څه به ښه و
کل قربان شه تر جمال د ښو يارانو
کل قربان شه تر جمال د ښو يارانو
لېوني شول پښتانه په منصبونو
لېوني شول پښتانه په منصبونو