Portrait of Khushal Khan Khattak
Portrait of Khushal Khan Khattak. Centiplus · Creative Commons; see source page · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · National

Khushal Khan Khattak

خوشحال خان خټک

Poet, writer, chieftain, and warrior, and a major figure in Pashto literature and a forceful voice for Afghan unity.

Life and work

Introduction

Khushal Khan Khattak was a seventeenth-century poet, writer, tribal leader, and warrior. His life encompassed service to the Mughal court, imprisonment, resistance, and a sustained call for Pashtun unity.

In poetry and prose, Khushal wrote about love, ethics, medicine, hunting, politics, and courage. His vast literary legacy helped establish Pashto as a complete intellectual and literary language.

The most wide-ranging author in classical Pashto literature and one of the principal founders of Pashtun national thought.

Recorded works

Poems

څلوريزه

چې طبيبان مې د رنځ درمان نه کا

چې طبيبان مې د رنځ درمان نه کا

Khushal Khan Khattak
غزل

په هره زمانه تر ليلا کښلې پيدا کېږي

په هره زمانه تر ليلا کښلې پيدا کېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

په کاته کاته مې سترگې په خاته شي

په کاته کاته مې سترگې په خاته شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې طبيب يې د زړه په زور کا

چې طبيب يې د زړه په زور کا

Khushal Khan Khattak
غزل

پښتانه که ادم زاد دي

پښتانه که ادم زاد دي

Khushal Khan Khattak
غزل

په هر ځای چې قدمونه په خرام ږدي

په هر ځای چې قدمونه په خرام ږدي

Khushal Khan Khattak
غزل

په دا کلي کې ډېر کښلي

په دا کلي کې ډېر کښلي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې عاشقۍ ته هوا هوس کا

چې عاشقۍ ته هوا هوس کا

Khushal Khan Khattak
غزل

پښتانه په عقل پوهه څه ناکس دي

پښتانه په عقل پوهه څه ناکس دي

Khushal Khan Khattak
غزل

ته چې هسې حکم، ناز کړې په وگړي

ته چې هسې حکم، ناز کړې په وگړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې کښېني ستا نه د زلفو راز کا

چې کښېني ستا نه د زلفو راز کا

Khushal Khan Khattak
غزل

تمامه شپه د ژمي په هی هی په ما تېرېږي

تمامه شپه د ژمي په هی هی په ما تېرېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

تر مکې، تر مدينې لاړې حاجي

تر مکې، تر مدينې لاړې حاجي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې له حرامه سړی نفرت کا

چې له حرامه سړی نفرت کا

Khushal Khan Khattak
غزل

تور اوربل به يې و چاوته غوړېږي

تور اوربل به يې و چاوته غوړېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په خپل عيب بينا شي

چې په خپل عيب بينا شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې نوکري کا څوک ډېر گنده کا

چې نوکري کا څوک ډېر گنده کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په سب د ابوبکر، د عمر دي

چې په سب د ابوبکر، د عمر دي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې نظر دې په اغيار هورې دلې وي

چې نظر دې په اغيار هورې دلې وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځان به په قدر هغه فرزند کا

ځان به په قدر هغه فرزند کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې مې زړه پسې مېښ مېښ شي

چې مې زړه پسې مېښ مېښ شي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې هسې لايعقل لاړم په شومي

چې يې هسې لايعقل لاړم په شومي

Khushal Khan Khattak
غزل

د بلبلې بخره نول ده

د بلبلې بخره نول ده

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې په علم گردن دراز کا

ځينې په علم گردن دراز کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې درې څيزه حاصل وي

چې يې درې څيزه حاصل وي

Khushal Khan Khattak
غزل

چوهړي د خپلې خونې په بوی خوش وي

چوهړي د خپلې خونې په بوی خوش وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې يوه کا ځينې دوې درې کا

ځينې يوه کا ځينې دوې درې کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې عمر د څارويو سره تېر وي

چې يې عمر د څارويو سره تېر وي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو دې زړه خاندي خوله دې خندا کا

څو دې زړه خاندي خوله دې خندا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې درومې په انگړ کې، درست انگړ سره يو گل شي

چې درومې په انگړ کې، درست انگړ سره يو گل شي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي

چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې بد ذات ته علم هنر ورکا

څوک چې بد ذات ته علم هنر ورکا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې محنت په ځان قبول کانو راحت شي

چې محنت په ځان قبول کانو راحت شي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې ښکاره په آرايش کې شگفته شي

چې ښکاره په آرايش کې شگفته شي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې ادب لري سړی، سړی هاله شي

چې ادب لري سړی، سړی هاله شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې له خلکه شورو غوغا کا

څوک چې له خلکه شورو غوغا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې ړانده وته اسمان ښييې، يا ستوري

چې ړانده وته اسمان ښييې، يا ستوري

Khushal Khan Khattak
غزل

چې وربل دې په سپين مخ آسفته کېږي

چې وربل دې په سپين مخ آسفته کېږي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دخولې ويل يې نور دزړه يې نور وي

چې دخولې ويل يې نور دزړه يې نور وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څيز چې کمياب شي عزت پيدا کا

څيز چې کمياب شي عزت پيدا کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دا هسې سحر گرې سترگې ستا دي

چې دا هسې سحر گرې سترگې ستا دي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د بخت د طالو سپين دی، تور به نه شي

چې د بخت د طالو سپين دی، تور به نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خاص به له عامه اختلاط کم کا

خاص به له عامه اختلاط کم کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې اميد په دا ايام لي

چې اميد په دا ايام لي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې سړی تر عقله تېر شي محبط شي

چې سړی تر عقله تېر شي محبط شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشال چې تشه مينه په بل کا

خوشال چې تشه مينه په بل کا

Khushal Khan Khattak
غزل

چې د لويو کتابونو دانشمند وي

چې د لويو کتابونو دانشمند وي

Khushal Khan Khattak

Books and editions

Bibliography