Portrait of Rahman Baba
Portrait of Rahman Baba. Unknown manuscript artist · Public domain · Image source ↗ (opens in a new window)

Classical · Sufi

Rahman Baba

رحمان بابا

Pashto’s great Sufi poet, whose direct language carries themes of love, humility, and human unity.

Life and work

Introduction

Abdur Rahman Mohmand, widely known as Rahman Baba, was a seventeenth-century Sufi poet. He lived around Peshawar and kept his distance from courtly praise and political power.

The Divan of Rahman Baba is among the most widely read works in Pashto. His ghazals express deep mystical thought in a flowing language that has remained alive in popular memory.

The most beloved voice of the Pashto Sufi ghazal; his divan has circulated in numerous manuscripts since the eighteenth century.

Recorded works

Poems

غزل

که هزار ځله نژدې د زړه په ياد يم

که هزار ځله نژدې د زړه په ياد يم

Rahman Baba
غزل

دا ځواب رحمان هغه کا چې مرزا وی

دا ځواب رحمان هغه کا چې مرزا وی

Rahman Baba
غزل

خوشالا او دولتا مې غلامان دي

خوشالا او دولتا مې غلامان دي

Rahman Baba
غزل

چې هر دم له خپله ځانه گرېزان يم

چې هر دم له خپله ځانه گرېزان يم

Rahman Baba
غزل

زه د يار په درد و غم کې شادمان يم

زه د يار په درد و غم کې شادمان يم

Rahman Baba
غزل

په هردم کې نوې نوې تماشا کړم

په هردم کې نوې نوې تماشا کړم

Rahman Baba
غزل

زه يو دم دا ستا له غمه بې غم نه يم

زه يو دم دا ستا له غمه بې غم نه يم

Rahman Baba
غزل

هسې تېز درومي دروان

هسې تېز درومي دروان

Rahman Baba
غزل

خان سلطان ددې جهان

خان سلطان ددې جهان

Rahman Baba
غزل

چرته ديار شونډې، چرته غم د دل و جان

چرته ديار شونډې، چرته غم د دل و جان

Rahman Baba
غزل

فراموش مې دی د ستا په مينه ځا

فراموش مې دی د ستا په مينه ځا

Rahman Baba
غزل

چې له دره يې شړې گناه يې کوم دی

چې له دره يې شړې گناه يې کوم دی

Rahman Baba
غزل

ورکه عاشقي شه هم يې نوم هم يې نښان

ورکه عاشقي شه هم يې نوم هم يې نښان

Rahman Baba
غزل

که ترې ولوښته شاهان او سلطانان

که ترې ولوښته شاهان او سلطانان

Rahman Baba
غزل

ته چې هسې گاه يې ترش گاه يې خندان

ته چې هسې گاه يې ترش گاه يې خندان

Rahman Baba
غزل

ډېر ياران وو د گل خان او جمال خان

ډېر ياران وو د گل خان او جمال خان

Rahman Baba
غزل

که پخوا تر اشناييه وی بېلتون

که پخوا تر اشناييه وی بېلتون

Rahman Baba
غزل

دنيادار د دنيا کار کا زه د دين

دنيادار د دنيا کار کا زه د دين

Rahman Baba
غزل

هر ساعت زما د غوږ په تاوولو

هر ساعت زما د غوږ په تاوولو

Rahman Baba
غزل

تا چې رنگ دميو ورکړ و لبانو

تا چې رنگ دميو ورکړ و لبانو

Rahman Baba
غزل

چې کوتلي وي په تېغ ستا د چشمانو

چې کوتلي وي په تېغ ستا د چشمانو

Rahman Baba
غزل

تور لېمه مې د فراق په ژړا سپين شو

تور لېمه مې د فراق په ژړا سپين شو

Rahman Baba
غزل

هېڅوک مه شه گرفتار د تورو زلفو

هېڅوک مه شه گرفتار د تورو زلفو

Rahman Baba
غزل

اوښکې نه لري حساب زما د سترگو

اوښکې نه لري حساب زما د سترگو

Rahman Baba
غزل

که نظر کا څوک په کار د دروېشانو

که نظر کا څوک په کار د دروېشانو

Rahman Baba
غزل

که هر څو په صحرا سر شوم هم په کليو

که هر څو په صحرا سر شوم هم په کليو

Rahman Baba
غزل

د دلبرو په درگاه

د دلبرو په درگاه

Rahman Baba
غزل

ته شها يې شکر لبه

ته شها يې شکر لبه

Rahman Baba
غزل

په ورځ ناست يې بې طلبه

په ورځ ناست يې بې طلبه

Rahman Baba
غزل

په هر زړه چې د يار مينه شي غالبه

په هر زړه چې د يار مينه شي غالبه

Rahman Baba
غزل

چې يې وليده ستا حسن بې حسابه

چې يې وليده ستا حسن بې حسابه

Rahman Baba
غزل

ورځ دې تېره په شومۍ کړه شپه له خوابه

ورځ دې تېره په شومۍ کړه شپه له خوابه

Rahman Baba
غزل

په آزار د چا راضي مه شه رحمانه

په آزار د چا راضي مه شه رحمانه!

Rahman Baba
غزل

زه رحمان په سل حلقو د زلفو بند يم

زه رحمان په سل حلقو د زلفو بند يم

Rahman Baba
غزل

تا چې په دا تورو سترگو وکاته وماته

تا چې په دا تورو سترگو وکاته وماته

Rahman Baba
غزل

که د عقل څه اثر لرې و سر ته

که د عقل څه اثر لرې و سر ته

Rahman Baba
غزل

ددې سست بدن منت په رحمان باندې

ددې سست بدن منت په رحمان باندې

Rahman Baba
غزل

مخ ته دې که نمر وايم دنمر زلفې تار تار نشته

مخ ته دې که نمر وايم دنمر زلفې تار تار نشته

Rahman Baba
غزل

ستا په مخ کې څه حساب د جمال نشته

ستا په مخ کې څه حساب د جمال نشته

Rahman Baba
غزل

که څوک لاس له سوده وکاږي زيان نشته

که څوک لاس له سوده وکاږي زيان نشته

Rahman Baba
غزل

په دنيا کې مخ د يار دی نور څه نشته

په دنيا کې مخ د يار دی نور څه نشته

Rahman Baba
غزل

تا خو زده زما د زړه له احتياجه

تا خو زده زما د زړه له احتياجه

Rahman Baba
غزل

چې خبر شوم د ساقي دجام له راحه

چې خبر شوم د ساقي دجام له راحه

Rahman Baba
غزل

زړه مې هسې رنگ بيمار دی ستا له درده

زړه مې هسې رنگ بيمار دی ستا له درده

Rahman Baba
غزل

څه شو که خاموش يم ستا د عشق له آه سرده

څه شو که خاموش يم ستا د عشق له آه سرده

Rahman Baba
غزل

که زما مينه په تا ده خطا نه ده

که زما مينه په تا ده خطا نه ده

Rahman Baba
غزل

له اغيار سره خندا څه په کار نه ده

له اغيار سره خندا څه په کار نه ده

Rahman Baba
غزل

گوره بيا به څوک ادا کا په زړه غونډه

گوره بيا به څوک ادا کا په زړه غونډه

Rahman Baba

Books and editions

Bibliography