Modern · Poetry and prose
Gul Pacha Ulfat
ګل پاچا الفت
A major Pashto poet, author, journalist, and leader of language and literary institutions.
Life and work
Introduction
Gul Pacha Ulfat was born in 1909 in Aziz Khan Kats, Qarghayi district of Laghman. He studied Arabic and religious subjects and began his public literary career with the Anis newspaper in 1935.
Ulfat founded the Wolus weekly, led the Pashto Academy, taught at Kabul University, and wrote extensively in poetry, prose, and social thought. He died in 1977.
A foundational figure in twentieth-century Pashto literary, ethical, and social thought.
Sources
Biographical references
Recorded works
Poems
دخان مهرباني
خان ته سر ښکته کول سرگرداني ده
پالېسي
د غنا د تن جامه که مفلسي ده
زه او دی
ما وې په زړه کښې به ځای در کړم ده وې بر ښه دی
ترقي او تمدن
په دې لاره غوايی هم اوس په موټرو کښې تېرېږي
څه جوړوي ؟
چې لوی کار دار ځانته مکان جوړوي
بې چله اوناچله
دلته کله څوک چلېږي بې څه چله
رڼا
د هغو له مخې هر کله رڼا وي
قبيله پرستي
بادار دی خو ازاد نه دی قبيله کښې دی اسير
د شوری فضا 13 دوره
څه طوفانو نه د شوری خړه فضا کښې وينم
په چا پسې ځي؟
نن په يوه پسې روان سبا په بل پسې ځي
نه گورم
چې کرلی استعماروي هغو گلو ته نه گورم
دروغ او رښتيا
په رښتيا ويلو ډېر زړونه بدېږي
د درگاه سپي
د صاحب د درگاه سپی
زندان
لاړم دارالمجانين ته
د محيط تاثير
سوزوي مو اوبه هم چې په جوش راشي
د دهقان درس
وايي چېرته په کوم ځای کښې يو دهقان و
چا څه راوړه او چا څه
چا جهان ته تش کدوغوندې سر راووړ
په ښکلا مين
څوک مين په ښکلا څوک مين په ښکلو
څلوريځې
فکر کښې خيال په خيال کښې فکر نيول
څلوريځې
په خوراک کښې وي د خولې برخه خوندونه
څلوريځې
څوک خپل فکر ته ملگری لټوي
څلوريځې
بايد شعر شعور خلاص کړي له قيدونو
څلوريځې
د يوه آسوده ژوند کښې شرم و عار وي
څلوريځې
که مادي ژوند چا بدل کړ په معنا
خپلواکي
د ملي ژوند اساس خپلواکي ده
که پيدا شي
د صورت ښکلا به شي معنوي حسن
په داسې حال کښې
حقوق دانان وي نوکران د خان
ښځه
پوهېږئ ! ښځه څوک ده؟ ضامنه د بقا ده
دلبر او ستمگر
عناد په زړه کښې توره لاس کښې کبر سر کښې لري
په غلا غلا کتل
پخوا د زلفو په تيارو کښې مينې غلا کوله
زما کار
چې تور اور بل په سپين مخ ووينم غزل جوړوم
د ژوند مرثيه
نشاط مړ شو په وجود کښې آرزو مړه شوه
زړه او ضمير
بل وخت بيا راباندې ښکل کړي
زر
هر صورت قبلوي زر
د ژوند د ستور
د يوه مرگ د بل ژوند دی
حسن او نظر
حسن که دې که ډېره تجلی لري
اولو االبصار ( خواجه عبدالله انصار په ياد)
عارفان د زړه په سترگو گوري يار
خبر نه و
يوه بل نه يې په ډېر لياز او امتنان
اقتدار
چې يې ځان د خلکو کړ علمبر دار
مزدورې سترگې
په خان گرو شوې سترگې ارزانه
ملی قدرت
په رښتيا هغه ملت وي بختور
محمد (ص)
محمد بې اوره د خدای هغه انوار وليده
پاکه مينه
د مومن په زړه کښې مينه وي د الله اکبر
رسم او رواج
د واده او خوښۍ کور کښې
بابا
خپل نيکه ته لمسو وويل بابا
ښامار
وايي چې يو وخت په کوم لرې ځای کښې
د غريب گيلې
خوځېږي زمکه بيا بيا هر چېرته زلزلې دي
حاضر جوابي
څو اديبان او شاعران په يوه لارو روان
Books and editions