Modern · Philosophical
Ghani Khan
غني خان
Poet, philosopher, painter, and sculptor with a singular voice shaped by beauty, free thought, and human contradiction.
Life and work
Introduction
Abdul Ghani Khan was one of the twentieth century’s major Pashto poets, philosophers, and artists. The son of Abdul Ghaffar Khan, he found his own literary voice not in politics but in the pursuit of beauty, existence, reason, and love.
Ghani Khan’s poetry brings together wit, colour, philosophy, and restless questioning. He also painted and sculpted, writing poetry in conversation with artistic traditions from both East and West.
The most distinctive and widely recognised voice in modern Pashto philosophical poetry.
Recorded works
Poems
چيندخ
مخ دې د شېخڼو په شانې نۀ خاندی اوښيار دے
چينجی
راځی چې تبرک له ښکل کړو خپل مړنے ځوان
خړو
يو مې خان لالا دے چې دے نر په سرخپوشانو
د جادو خر
جر جر د جادو خر
کوچے
زما کوچيه! زما کوچيه!
کور کوړه
څومره ښکلے تصوير دے ستا
تورانۍ
داسې ټکی په پښتو ژبه کښې نشته
لنډے چرگ
نن چرگ د انقلاب وهی نعرې د "قوقوقو"
ماشے
د ماښامه تر سبا
مُلا چرگگ
زيړ دې قميص دے
مږه
اوسې په کندو کښې ياره غل ئې، پلار دې غل وۀ
مچ
شغ شی چائې کښې راغوټه شې
مېږے
وږد کاروان ستا
کمتره
د جنت مرغۍ کمترې
اس بدو
ترپ ئې د هوسۍ په شان زړۀ ئې د زمری وۀ
اوښ
لکۍ دې د خرچو کی اؤ غړانگه دې د بطې
بازيگر کمتر
چا له لوږه، چا له تنده، چا له نور، چا له نظر
بورا
توره بورا توره تۀ مهمند ئې کۀ خټک ئې
تارو
وگوره يوورځی تور تارو په سجده پرېوته
د ايلم توتيان
چا بند کړی دی پنجرو کښې د ايلم د سر توتيان
کارغۀ او بلبل
د خزان دوران وۀ نوے وو يو دوه گلونه سوی
توره مچۍ
د وزور دې قربان شم اے وړوکے جادوگرې
ستا مينه
کۀ دا نۀ وی نو حسن له به لوږې تندې تورې
تول او تال
په سترگه دې پردې د لېونتوب دی لېونيه!
تول
جال نۀ دے، دام نۀ دے، تول کجکے تول!
اے نائېکه!
اے مالياره د دې چمن!
قسمت
چې څوک سوال د پلاؤ وکړی ورکړې دال
غُبار
غضب ته ړوند يمه اؤ جمال وينم
ذکر
هغه مينه د څه وی چې په ژبه کښې ځائيږی؟
بُت
دا شونډې سرې د گل غوټۍ
ولې؟
گل له د بنده ښايست
وېش
باغ کښې څوک گلاب شی، څوک شی سروې، څوک ورخاړے
واؤره جنتی
جنت يو حال دے، د عشق د مستۍ يورنگ
ولې تۀ
سر په زمکه باندې کښېږده
جنت
ډوډۍ غړپ مُلا، جنتی مُلا
جنت اؤ دُنيا
چې مستی وی اؤ ځوانی وی اؤ جانان وی اؤ ډک جام
اول سترگې ستا د ليدو خو را
زۀ خو ساز او سرور او خُمار پېژنم
ټنگ ټونگ
ښۀ قلار مجلس وی د اېشياء
ټوقه
ما به شمع شمع کوله
جزا
د الله په انصاف بس پوهيږی الله
جانان
دوه مئينو سترگو کښې رنگونه په سوونو
باچا
څنگه غم غنی له ورکړم؟
در په در
در په در خاؤرې په سر، پهاړپور اؤ بهگنوتر
اختلافات
پلار مې ورک په خپل وطن
زۀ
مۀ کړه ماته قيصې د ژوند
دلربا
نۀ مې پلار شته نۀ مې مور
هےئ هےئ زما لېلی
ما وې زما لېلی به ښکلې مسته مسته گرځی
رشته
يا بې جرړو ونه زۀ وے
Books and editions