Modern · Philosophical
Ghani Khan
غني خان
Poet, philosopher, painter, and sculptor with a singular voice shaped by beauty, free thought, and human contradiction.
Life and work
Introduction
Abdul Ghani Khan was one of the twentieth century’s major Pashto poets, philosophers, and artists. The son of Abdul Ghaffar Khan, he found his own literary voice not in politics but in the pursuit of beauty, existence, reason, and love.
Ghani Khan’s poetry brings together wit, colour, philosophy, and restless questioning. He also painted and sculpted, writing poetry in conversation with artistic traditions from both East and West.
The most distinctive and widely recognised voice in modern Pashto philosophical poetry.
Recorded works
Poems
سپرلے
بيا سپرلے راغے بيا ئې پېغام راوړۀ
شپږ زمری (1)
دلته کښې پنجره ده پکښې شپږ دی ازمری
شپږ زمری (2)
اخوا ترې زرين دے د وطن نوم ئې مياسه
شپږ زمری (3)
بل سر کښې يوسف دے هاضمه د غريب روانه ده
شپږ زمری (4)
خوا کښې ئې دې پير شاکرالله، زمونږه خان
شپږ زمری (5)
دېخوا ترې مهردل دے، دے زمونږ وړوکې رور
شپږ زمری (6)
خوا کښې ئې لالی دے زمونږ کشر، زما رور
اووۀ گلونه (1)
يو وړه غوندې پنجره کښې
اووۀ گلونه (2)
ورپورې دے فردوس خان
اووۀ گلونه (3)
ورپسې زما چکۍ ده
اووۀ گلونه (4)
راپسې ړوکے لالی دے
اووۀ گلونه (5)
ورپورې چکۍ کښې پروت
اووۀ گلونه (6)
ورپسې شاکر الله دے
اووۀ گلونه (7)
اخری دے يوسف خان
خوب
دے خبر نۀ دے چې زما تنده
خيال او رنگ
دا سوز او ساز، دا شان او شرنگ
خُمار
چې نشه شمه د خپله ځان وځم
خدايه ولې؟
خدايه! عقل چې وۀ زړۀ دې ولې ارکړو؟
د فريدون دمور خط
ما د دوؤ لپو خاؤرې تاله ژوند او جهان جوړ کۀ
اے خانه د ټنگ ټنگ
اے خانه د ټنگ ټنگ مونږ له هم راوله يو تار
يا حکيم جی
تۀ څۀ خبر ئې د دې مزې نه
غازی خان ته خط
يو يار ته مې ښپې ابله گډې شوے وۀ ټرېکټر
د هشنغر مغرور ملنگ
د هشنغر مغرور ملنگ
ولی ته
تۀ اول هم زما رور وے
شهيد ډاکټر خان صاحب
د بهرام بابا بچيه، ستا په وينو کښې نرتوب وۀ
د ډاکټر صاحب په کال 1968ع
ژوند روان کاروان دے هر څوک بيائی ځی تېريږی
نگينه (زما نږور)
د ژوندون په لوې تورتم کښې
زما نمسے بهرام خان
پنځم د اکتوبر وۀ، وۀ پنځه اويايم کال
بهرام
بهرام خانه بهرام گله ښکلے ځوان شې
مشال (زما نمسے)
پېدا شو مشالے په شپږويشتم داکتوبر
زما نمسۍ شانۍ
پېدا د يوې حورې شوه وړوکې ښاپېرۍ
شانۍ
شانۍ د گلو لښته ده وړوکی ښاپېرۍ ده
د گلونو ښاپېرۍ
دا اصل کښې زمونږ د دې گلونو ښاپېرۍ ده
د زرينې په کېدو
اوه يوه ذره د نور وه
زرېنه
توره شپه وه او تياره وه اودۀ جهان اودۀ وۀ
شاندانه (زما لور)
اوه يوه ذره د نور وه شوه درياب کښې دښېست ډوبه
امير محمد خان لالا ته
تا ړندو ته مشال بل کړے دے
دامير محمد خان د خط جواب د جېل نه
چې سُرونه غم کښې روک شی
اشنا غلام عباسه
دا ټول دې مبارک شه
زما محترم رور سردار علی خان (اميرجماعت اسلامی ته)
دا چې تۀ په سجده پريوځې اؤ زۀ ډک د ميو جام کړم
بېنوا ته خط
بېنوا په هشنغر
روره قلندره
روره قلندره
بابا ته
دا منم کم عقل ډېر دے
په مردان مارچ د باچا خان
راشه اے خوشحال بابا
مور
زۀ د هغې لال، زۀ د هغې د سترگو تور ومه
مورې
گرچې خاؤرو کښې دې پټ وجود ستا موې!
کۀ
کۀ مې سر د زړۀ صلا وے اورېدلے
کور کښې
وخت خو تا جوړ کړے دے نو وخت به تاته څه ووئ
Books and editions