Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
د سحر وږمې
ګاره او سيند او يوه لويه ونه
د شنو ښاخلو کوډله
لکه ماشوم په لويه لار کي ناست يم ـ
د غرور څلى
دا مننمه چي مي مينه پښتنه ده
د مرغلرو امېل
د پسرلي په يوه ښکلي سهار ـ
د مورچل ځوان
ځوانه دا څوک يې چي ګولۍ اوروې
د مورچل ځوان
بلا دي واخلم مېړنيه ځوانه
د هستۍ مستي
پرېږدئ پرېږدئ زما لاسونه زه اورونه په لړمه
د هنر تېشه
که زه شاعر نه واى ـ
دوه رنګي
د خلقت په قافله کي ناآشنا جرس ږغېږي
راکټ
شپه ده سړه د ژمي توره شپه ده ـ
رسم
کله يې سترګي تورومه ورته ـ
غزل
رنځور قسمت مي ويښي شپې راوړي
سندره
زما له ساقي سره ازل ايښى پيمان پيمان
سارانۍ مينه
ما به ويل چي ما به نه مچوې ـ
غزل
ساقي داسي مستي غواړم چي توبه مي په توبو سي
سبزه کوب
دا د مستو پسرلى دئ دا د اور سبزه کوبي ده
سفر
دا چي لامبو پکښي وهئ پر ورځئ
غزل
ساقي وعده دي د پلمو ډکه ده
سندره
چي د شمعي د پتنګ سره پيمان وي
شناخته
لکه په ژوند چي دي هېر کړى يمه ـ
غني خان ته
چي په سترګو د خيام کي نشې مستي د جنون سي
لوبه
تا خو به زر ځله پر مخ باندي وهلى يمه ـ
لېونى
هلته په دار سو منصوري لېونتوب
غزل
مه ګوره سبا نن مي د زړه داغونه مه ګوره
نظر
ما ويل ګوره زموږ د ميني کيسه ـ
نفرت
يو ورځ به وينو له عمرونو وروسته ـ
نقاب
که يو ځل خلکو رشتيا وويله ـ
غزل
نن دي بيا قتل ته جوړي دواړي سترګي فتانې دي
نړېدلى بت
هغه د حسن او د زرو څښتن ـ
غزل
هغه ګرېوان چي له ازله د ګنډلو نه وو
ورکه لار
چيرته درومي دا لار ورکي کاروانونه
ورکه لار
دا د کوم ظالم په لاس کي مهار کښېووت
د اورونو ځولۍ
د اورونو ځولۍ اوري د اسمان سترګي ړندې دي
د اورونو ځولۍ
عزازيل کوثر نيولى خضر ويني ويني ژاړي
غزل
چي دي پر مخ د تورو زلفو سلسلې پاته دي
چي زما درد لره ژبه پيدا سي
زما درد يو بې آوازه شان نغمه ده
ژوندى بت
توپاني بېړۍ لاهو کړو
ځنګل شاهي
کتابونو دي راوړي دا نکلونه
غزل
چي پرون پکښي غوغا وه نن زندان پر ماتېدو دئ
مناجات
كور په اور كي د اغيار درڅخه غواړم
غزل
زه لكه پرخه په لوېدلو كي چا نه وليدم
سندره
لاندي باندي بريان په انګار كي مي كور دى
زما کندهاره
زما كندهاره د زمرو وطنه
زما کندهاره
ما خو به ستا په نوم فالونه كتل
زما کندهاره
راځه چي بيا د افسانو په ژبه
اوس به څه ليکې شاعره
هغه ستا د ابا مېنه تالا سوې
اوس به څه ليکې شاعره
پر انګړ يې د پاتا كمبلي ژاړي
اوس به څه ليکې شاعره
اوس به څوك له قلندره سره ژاړي