Modern · Poetry and prose
Gul Pacha Ulfat
ګل پاچا الفت
A major Pashto poet, author, journalist, and leader of language and literary institutions.
Life and work
Introduction
Gul Pacha Ulfat was born in 1909 in Aziz Khan Kats, Qarghayi district of Laghman. He studied Arabic and religious subjects and began his public literary career with the Anis newspaper in 1935.
Ulfat founded the Wolus weekly, led the Pashto Academy, taught at Kabul University, and wrote extensively in poetry, prose, and social thought. He died in 1977.
A foundational figure in twentieth-century Pashto literary, ethical, and social thought.
Sources
Biographical references
Recorded works
Poems
لمره!
په سپين مخ دې د هجران شپه سبا کېږي
د وطن ترانه
وطن دی کور زمونږ د سترگو تور زمونږ
دافغان ترانه
تل دې سرونه زمونږ اوچت وي
د يووالی ترانه
دا وطن دی په مونږ گران
دمعارف ترانه
د جهل دوره تېره شوه دا عصر د عرفان دی
د غيرت سندره
مونږ پښتانه يو د غيرت په ځای کښې سر ورکوو
استعمارچيان
جالونه شته دامونه شته باښې لري تازيان لري
علم اومعنا
بې معنی کله پټېږي په لباس کښې
دپلار توره
په چت کښې وينم زړه توره د پلار
نه ځي
دروندوالی غرونه پښتونواله پښتنونه نه ځی
ښکاري باز
باز نيولی په منگولو کښې سيسۍ وه
زخمي زړه
زړه يې مه بوله تور کاڼی د صحرا دی
د شاعر نظر
زه يې پېژنم شاعر دی بل څوک نه دی
څه گورم
گورم جهان کې څوک کعبه ځينې بوتان جوړوي
غريب ماشوم
د غريب کاله ماشوم دی هر هلک يوځل وهلی
حوار حسن
په زړو جامو کښې ما وليده حوره
همدردي
ژاړي په غمونو کښې خواخوږی له هر چا سره
حسن او نظر
د ړانده بډای په کور کښې ښايسته ښکلی ليلاوه
بډای
يويې لوی بولی هغه بل ورته وړوکی وايي
ماشوم
چې نوی گل د پسرلی ددې دنيا ومه زه
غزل
چا چې ايښی دا شين خال ستا په جبين دی
د ناز مېرمنې
ورور دې خواري او مزدوري کوي له پلاره سره
په ليلی پسې ځم
مکړه په ما هسې گمان چې په دنيا پسې ځم
څومره به ښه وی
چې په سپين مخ دې زلفې خورې وی
زه څوک يم
زه بل څوک نه يمه اولاد د غريبانو يمه
زما گناه
نه مې د چا مال خوړلی نه مې څوک وژلي دي
زما خوب
وربل يې ما په خوب کښې پرېشان ليدلی دی
انسان
زه جسم نه يمه روح ددې جهان وگڼه
څه جوړ شوه؟
زما د آه له حرارته دوزخونه جوړ شوه
عدالت
فرق د حق او د باطلو لوی حکمت دی
دوه ماموران
زمونږ په محله کښې يو دوه کوره ماموران دی
د حق جذبه
د حق جذبه ده چې په ځوی د پلار بوتان ماتوي
خاورې اوگردونه
که څنډې کله جامې خپلې له خاورو
فرد او ملت
په زرگونو کلو ژوند کړي ملتونه
علم او پوهه
بصيرت او علم نشته په کتاب کښې
سړيتوب
د توتيانو له وينا دا معلومېږي
سياست
سياست دمطلب سرته رسول دی
بې قدري
لکه گل د بيابان هسې لويېږم
ديموکراسي
پرستش د يوه تن بت پرستي ده
د روح اطمينان
هغه ځای کښې وي دژوند واړه خوندونه
صبر
ځينې وايي صبر غم کښې نه ژړل دي
د دنيا قانون
يوه ورځې سحر ووې په خندا کښې
يوسف او زلېخا
ته يوسف نفسي ازرو دې زليخا ده
فکر او مينه
مينه تل اوسي د زړو لاندې کورو کښې
د آشنايي اثر
له غمو سره مې هومره آشنا يې شوه
فکر او کار
چې له لرې سړی کاندي سنجشونه
بې خبري
په گودر پېغلو منگي خپل ډکول
علت او سبب
هسې وايي سوی سوی پتنگان
Books and editions