پښتو شاعري

شعرونه

د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.

غزل

ازلي بخره چې چا راوړه له خدايه

ازلي بخره چې چا راوړه له خدايه

خوشحال خان خټک
غزل

چې لري په خپله خونه کې خوشخويه

چې لري په خپله خونه کې خوشخويه

خوشحال خان خټک
غزل

که هر څو يې په دا خپل حسن کې لويه

که هر څو يې په دا خپل حسن کې لويه

خوشحال خان خټک
غزل

و مجنون ته د ليلا له شونډو وايه

و مجنون ته د ليلا له شونډو وايه

خوشحال خان خټک
غزل

اوس خو کار د وار د پار دی

اوس خو کار د وار د پار دی

خوشحال خان خټک
غزل

بېهوده يې د دستار په شمله خيال دی

بېهوده يې د دستار په شمله خيال دی

خوشحال خان خټک
غزل

په څه دود يې ځای نيولی ستا تر څنگ دی

په څه دود يې ځای نيولی ستا تر څنگ دی

خوشحال خان خټک
غزل

په دانا مې د ناپوه ديدن الم دی

په دانا مې د ناپوه ديدن الم دی

خوشحال خان خټک
غزل

په دا قول د درست خلکو اتفاق دی

په دا قول د درست خلکو اتفاق دی

خوشحال خان خټک
غزل

په درياب کې چې جهاز بيايي نا خدای دی

په درياب کې چې جهاز بيايي نا خدای دی

خوشحال خان خټک
غزل

په سينه کې مې اوده مينه پهر جاگي

په سينه کې مې اوده مينه پهر جاگي

خوشحال خان خټک
غزل

په دا څه که د بنگښ راته ډنگ ډنگ دی

په دا څه که د بنگښ راته ډنگ ډنگ دی

خوشحال خان خټک
غزل

ته هغه ليلا يې چې دې تل په بخره ناز دی

ته هغه ليلا يې چې دې تل په بخره ناز دی

خوشحال خان خټک
غزل

تر هر چا نه د رښتينو کار اول دی

تر هر چا نه د رښتينو کار اول دی

خوشحال خان خټک
غزل

تازی سپی چې په نمړۍ مومې ويړيا دی

تازی سپی چې په نمړۍ مومې ويړيا دی

خوشحال خان خټک
غزل

جهان شرم، نام و ننگ دی

جهان شرم، نام و ننگ دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې توفيق ورکوي رب العالمين دی

چې توفيق ورکوي رب العالمين دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې خون په غاړه کېږي له دې کاره څه خو غم دی

چې خون په غاړه کېږي له دې کاره څه خو غم دی

خوشحال خان خټک
غزل

ايمل خان، دريا خان دواړه په ښه رنگ تېر شول په ننگ کې

ايمل خان، دريا خان دواړه په ښه رنگ تېر شول په ننگ کې

خوشحال خان خټک
غزل

چې بندي د يار د زلفو په کمند دی

چې بندي د يار د زلفو په کمند دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې راغلی په حيله دی

چې راغلی په حيله دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې مې خپل مېن نيولی تر آغوش دی

چې مې خپل مېن نيولی تر آغوش دی

خوشحال خان خټک
نظم

دارو د خفته باد

د بنگرې وله هم ښه ده

خوشحال خان خټک
غزل

چې په آن و آن په مځکه په اسمان دی

چې په آن و آن په مځکه په اسمان دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې مور پلار ځنې آزار شي، هغه عاق دی

چې مور پلار ځنې آزار شي، هغه عاق دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې مې کړی هر آثام دی

چې مې کړی هر آثام دی

خوشحال خان خټک
غزل

چې د خپل عقل ويل کا هغه کله خردمند دی

چې د خپل عقل ويل کا هغه کله خردمند دی

خوشحال خان خټک
غزل

چا يې راز د خولې تحقيق نه دی موندلی

چا يې راز د خولې تحقيق نه دی موندلی

خوشحال خان خټک
غزل

چې يې مخ تر گل زېبا دی، يار زما دی

چې يې مخ تر گل زېبا دی، يار زما دی

خوشحال خان خټک
غزل

څوک په لوري د کعبې ځي په هی هی

څوک په لوري د کعبې ځي په هی هی

خوشحال خان خټک
غزل

خلق فراغت کا زه، تل ستا په غم نيولی

خلق فراغت کا زه، تل ستا په غم نيولی

خوشحال خان خټک
غزل

د ځوانيې په خوبيه کې څه شک دی

د ځوانيې په خوبيه کې څه شک دی

خوشحال خان خټک
غزل

د عطار خوني عطار و ته اظهار دی

د عطار خوني عطار و ته اظهار دی

خوشحال خان خټک
غزل

د دانا په حال نادان کله خبر دی

د دانا په حال نادان کله خبر دی

خوشحال خان خټک
غزل

د دني دنيا دا هسې قرار داد دی

د دني دنيا دا هسې قرار داد دی

خوشحال خان خټک
غزل

د همه خلقو نظر په خپل بهبود دی

د همه خلقو نظر په خپل بهبود دی

خوشحال خان خټک
غزل

د يار مخ که په ظاهر له ما جدا شو

د يار مخ که په ظاهر له ما جدا شو

خوشحال خان خټک
غزل

د خاطر مې له اندوهه نه څه ننگ دی

د خاطر مې له اندوهه نه څه ننگ دی

خوشحال خان خټک
غزل

دلربا، خوبا اوربل دې تېر و بېر دی

دلربا، خوبا اوربل دې تېر و بېر دی

خوشحال خان خټک
غزل

دا ويی زما د راز دی

دا ويی زما د راز دی

خوشحال خان خټک
غزل

دا ستم چې خپل اشنا دی په ماکړی

دا ستم چې خپل اشنا دی په ماکړی

خوشحال خان خټک
غزل

دا سړی خو په ادب سره سړی دی

دا سړی خو په ادب سره سړی دی

خوشحال خان خټک
غزل

د هوښيار د نادان هومره تفاوت دی

د هوښيار د نادان هومره تفاوت دی

خوشحال خان خټک
غزل

د سوخته و يو وصال دی

د سوخته و يو وصال دی

خوشحال خان خټک
غزل

د فساد فکر مې نشته، خدای حاضر دی

د فساد فکر مې نشته، خدای حاضر دی

خوشحال خان خټک
غزل

د ناکس د تربيت سره څه کار دی

د ناکس د تربيت سره څه کار دی

خوشحال خان خټک
غزل

رفتار يې مستانه دی

رفتار يې مستانه دی

خوشحال خان خټک
غزل

رحمت په اکوړي شه چې يې ونيوه ځای سرای

رحمت په اکوړي شه چې يې ونيوه ځای سرای

خوشحال خان خټک