کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
د اسفل فکرونه نه کا
د اسفل فکرونه نه کا
يو ځله که ووينم بيا وچولی د يار خپل
يو ځله که ووينم بيا وچولی د يار خپل
ما په ننگ د پښتانه ځوانان قربان کړل
ما په ننگ د پښتانه ځوانان قربان کړل
اشفته دې د جمال يم
اشفته دې د جمال يم
په مردن پروا دار نه يم
په مردن پروا دار نه يم
په زړه تر يار ځارېږم د پتنگ غوندې پېرې کړم
په زړه تر يار ځارېږم د پتنگ غوندې پېرې کړم
ته دلبره که عذرايې، زه وامق يم
ته دلبره که عذرايې، زه وامق يم
تا چې زلفې کړې خم خم
تا چې زلفې کړې خم خم
تا خو ياري پرېکړه واړه زه درپسې درومم
تا خو ياري پرېکړه واړه زه درپسې درومم
څه عجب زېبا صورت دی، چې زه پابست دده يم
څه عجب زېبا صورت دی، چې زه پابست دده يم
چې دا هسې دې له جوره مشوش يم
چې دا هسې دې له جوره مشوش يم
چې د عشق په ملک نديم يم
چې د عشق په ملک نديم يم
چې ستا له زېبا مخ چېرې گل وته نظر کړم
چې ستا له زېبا مخ چېرې گل وته نظر کړم
څه زه څه مې مجال دی چې به ووايم ستا يار يم
څه زه څه مې مجال دی چې به ووايم ستا يار يم
چې نظر دې په ټيکه د تور وربل کړم
چې نظر دې په ټيکه د تور وربل کړم
چې په خوب شم ستا له خياله سره خواب کړم
چې په خوب شم ستا له خياله سره خواب کړم
څو ژوندی يې د رزق مه کوه هيڅ غم
څو ژوندی يې د رزق مه کوه هيڅ غم
چې په ما باندې مېن، زه پرې مېن يم
چې په ما باندې مېن، زه پرې مېن يم
څوک خو به کېده، واړه به نه وو سره سم
څوک خو به کېده، واړه به نه وو سره سم
چې بازييې په جهان کړم، هغه زه يم
چې بازييې په جهان کړم، هغه زه يم
څو به ستا د ديو غمونو زغمل تل کړم
څو به ستا د ديو غمونو زغمل تل کړم
چې مين دې د زلفينو په سلسل يم
چې مين دې د زلفينو په سلسل يم
حيران يم، نه پوهېږم، چې زه څه يم څه به شم
حيران يم، نه پوهېږم، چې زه څه يم څه به شم
د يار غم به په تنها صورت زغمم
د يار غم به په تنها صورت زغمم
د صفا په لارې نه ايښی قدم
د صفا په لارې نه ايښی قدم
دا نه وايم و چاته، چې پارسا يم، فاسق نه يم
دا نه وايم و چاته، چې پارسا يم، فاسق نه يم
د خپل يار مينې په زړه هسې بيمار کړم
د خپل يار مينې په زړه هسې بيمار کړم
د تقوی، د پارساييه دعا تل کړم
د تقوی، د پارساييه دعا تل کړم
زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم
زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم
زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم
زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم
زه چې خپل قدم د عشق په خوني را ږدم
زه چې خپل قدم د عشق په خوني را ږدم
ښه به هغه وخت وي چې به يار لره ور درومم
ښه به هغه وخت وي چې به يار لره ور درومم
که مين زه په گلزار يمه په ځای يم
که مين زه په گلزار يمه په ځای يم
که مې هر څو ته بادشاه يې، زه گدا يم
که مې هر څو ته بادشاه يې، زه گدا يم
که همېش د ملامت کاڼي په سر خورم
که همېش د ملامت کاڼي په سر خورم
که گناه نه کړی ادم
که گناه نه کړی ادم
گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم
گرم خو نه يم که ارمان کوم لا ژاړم
گرم خو نه يم چې له درده سره ښورم
گرم خو نه يم چې له درده سره ښورم
که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم
که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم
له هنره چې څوک ووايي لرم
له هنره چې څوک ووايي لرم
لا به کله خپل مقام و دلبر ورکړم
لا به کله خپل مقام و دلبر ورکړم
ما شراب خوړلي نه په حد واهه شم
ما شراب خوړلي نه په حد واهه شم
ما بې دوده توسني کړه، منجېدلم
ما بې دوده توسني کړه، منجېدلم
مست يم، مې پرست يم، رندي کړمه، کړمه ، کړم
مست يم، مې پرست يم، رندي کړمه، کړمه ، کړم
نور به مخ په آيينه برابر نه کړم
نور به مخ په آيينه برابر نه کړم
هغه دم چې د ساقي پياله نوش کړم
هغه دم چې د ساقي پياله نوش کړم
هله ، مخ راته ښکاره کړه! دېوانه شوم
هله ، مخ راته ښکاره کړه! دېوانه شوم
يوه نخښه درته وايم د بې شرم
يوه نخښه درته وايم د بې شرم
کتابونه او نسخې