Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

په نظر د بې بصر

په نظر د بې بصر

Rahman Baba
غزل

چې په زور ور سره نه يې برابر

چې په زور ور سره نه يې برابر

Rahman Baba
غزل

پورته بدر راښکاره شه ښکته نمر

پورته بدر راښکاره شه ښکته نمر

Rahman Baba
غزل

هومره اوښکې مې بهېږي په رخسار

هومره اوښکې مې بهېږي په رخسار

Rahman Baba
غزل

چې دې زړه پورې تړلی استوار

چې دې زړه پورې تړلی استوار

Rahman Baba
غزل

څو جفا قبوله نه کړې د اغيار

څو جفا قبوله نه کړې د اغيار

Rahman Baba
غزل

څوک دې راکاندي قسم په کردگار

څوک دې راکاندي قسم په کردگار

Rahman Baba
غزل

دغه يار دی دا اغيار

دغه يار دی دا اغيار

Rahman Baba
غزل

هر چې نه وي خوار و زار

هر چې نه وي خوار و زار

Rahman Baba
غزل

په بزرگۍ د هغه پاک پروردگار

په بزرگۍ د هغه پاک پروردگار

Rahman Baba
غزل

هسې تله کاندي و گور ته ياران ژر ژر

هسې تله کاندي و گور ته ياران ژر ژر

Rahman Baba
غزل

تل به نه وي شگفته گلزار د عمر

تل به نه وي شگفته گلزار د عمر

Rahman Baba
غزل

که د عشق لاره اغزنه ده هر گور

که د عشق لاره اغزنه ده هر گور

Rahman Baba
غزل

پس له مرگه که څوک ارت غواړي خپل گور

پس له مرگه که څوک ارت غواړي خپل گور

Rahman Baba
غزل

خراب زړه مې د دلبرو هوا يووړ

خراب زړه مې د دلبرو هوا يووړ

Rahman Baba
غزل

ستا دې خواب آلودو سترگو خواب را څخه يووړ

ستا دې خواب آلودو سترگو خواب را څخه يووړ

Rahman Baba
غزل

لکه کاندي په کوترو نظر باز

لکه کاندي په کوترو نظر باز

Rahman Baba
غزل

که بې ځايه زرکې نه وکښی آواز

که بې ځايه زرکې نه وکښی آواز

Rahman Baba
غزل

بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز

بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز

Rahman Baba
غزل

تېر شه درست عمر زما په دا هوس

تېر شه درست عمر زما په دا هوس

Rahman Baba
غزل

وېښته سپين سترگې تارېکې غاښ کنډاس

وېښته سپين سترگې تارېکې غاښ کنډاس

Rahman Baba
غزل

که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس

که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس

Rahman Baba
غزل

څه عجب بلند مقام دی د اخلاص

څه عجب بلند مقام دی د اخلاص

Rahman Baba
غزل

که گوهر د عشق په لاس راکړي غواص

که گوهر د عشق په لاس راکړي غواص

Rahman Baba
غزل

که تر ستوني دېشي گوټ له جام خاص

که تر ستوني دېشي گوټ له جام خاص

Rahman Baba
غزل

که ته نه کړې په بل چا باندې غرض

که ته نه کړې په بل چا باندې غرض

Rahman Baba
غزل

که مې يار په ديدن سر غواړي عوض

که مې يار په ديدن سر غواړي عوض

Rahman Baba
غزل

طمع مه کړه دنيا کې دنشاط

طمع مه کړه دنيا کې دنشاط

Rahman Baba
غزل

نن نگار و ماته راکړ د يارۍ خط

نن نگار و ماته راکړ د يارۍ خط

Rahman Baba
غزل

بلبلان که له گلزاره مومي خط

بلبلان که له گلزاره مومي خط

Rahman Baba
غزل

په تندي چې آتش بل کا مدام شمع

په تندي چې آتش بل کا مدام شمع

Rahman Baba
غزل

که دې پرېکړه له وگړيو رښتيا طمع

که دې پرېکړه له وگړيو رښتيا طمع

Rahman Baba
غزل

هر يو گل د سا د باغ، روشن تر دی تر چراغ

هر يو گل د سا د باغ، روشن تر دی تر چراغ

Rahman Baba
غزل

اورنگ زېب او شاهجان غوندې اشراف

اورنگ زېب او شاهجان غوندې اشراف

Rahman Baba
غزل

چې پای بند شه د ليلی په اشتياق

چې پای بند شه د ليلی په اشتياق

Rahman Baba
غزل

خدايه! څه شه هغه ښکلی ښکلی خلق

خدايه! څه شه هغه ښکلی ښکلی خلق

Rahman Baba
غزل

چې په زړه مې تور لحد شي دخپل خاک

چې په زړه مې تور لحد شي دخپل خاک

Rahman Baba
غزل

ماتوي مې خوله په سوک

ماتوي مې خوله په سوک

Rahman Baba
غزل

زړه مې تراشي د بڼو په تېره نوک

زړه مې تراشي د بڼو په تېره نوک

Rahman Baba
غزل

چې علاج کولی نه شي د قسمت څوک

چې علاج کولی نه شي د قسمت څوک

Rahman Baba
غزل

په ښايست زما د يار نه دي خبر څوک

په ښايست زما د يار نه دي خبر څوک

Rahman Baba
غزل

چې مشغول نه وي د ترکو په جمال څوک

چې مشغول نه وي د ترکو په جمال څوک

Rahman Baba
غزل

که په بخت کم بخته نه وی سوخته دل څوک

که په بخت کم بخته نه وی سوخته دل څوک

Rahman Baba
غزل

زغره واغونده ملا وتړه په جنگ

زغره واغونده ملا وتړه په جنگ

Rahman Baba
غزل

هېڅ مې نه کړه په دا عمر کې حاصل

هېڅ مې نه کړه په دا عمر کې حاصل

Rahman Baba
غزل

يښی مې په سر دی ستا د مخ دمينې گل

يښی مې په سر دی ستا د مخ دمينې گل

Rahman Baba
غزل

مه غوږ باسه د نا اهلو قيل وقال

مه غوږ باسه د نا اهلو قيل وقال

Rahman Baba
غزل

چې له نازه پوشيده لري چشمان خپل

چې له نازه پوشيده لري چشمان خپل

Rahman Baba