Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
دلربا که د خپل حسن مخ عيان کا
دلربا که د خپل حسن مخ عيان کا
زما اوښکې چې دا هسې شست و شو کا
زما اوښکې چې دا هسې شست و شو کا
ورځ چې بده شي عاقل او دانا څه کا
ورځ چې بده شي عاقل او دانا څه کا
څو يو ځله يې تاراج په جفا نه کا
څو يو ځله يې تاراج په جفا نه کا
عاشقان دناصحانو وينا نه کا
عاشقان دناصحانو وينا نه کا
که سړی د خپلې پوهې تقصير نه کا
که سړی د خپلې پوهې تقصير نه کا
زړه مې بې له خپل نگاره آرام نه کا
زړه مې بې له خپل نگاره آرام نه کا
هر چې ستا کوڅه ماوی کا
هر چې ستا کوڅه ماوی کا
تر حد تېره شوه په يار پسې ژړا زما
تر حد تېره شوه په يار پسې ژړا زما
چې هر چا ليدلی نه وي يار زما
چې هر چا ليدلی نه وي يار زما
سل ځله که وخوري ناصحان ځيگر زما
سل ځله که وخوري ناصحان ځيگر زما
درست جهان که واړه ما رحمان لره دلبر شي
درست جهان که واړه ما رحمان لره دلبر شي
سر زما سامان زما
سر زما سامان زما
ستا په څېر نه دي خوبان ليدلي ما
ستا په څېر نه دي خوبان ليدلي ما
چې واده يې کا په ډول او په سُرنا
چې واده يې کا په ډول او په سُرنا
چې يې نقش په زړه خيال شي د اشنا
چې يې نقش په زړه خيال شي د اشنا
که نماښام تر ستوني ښکته کړې حلوا
که نماښام تر ستوني ښکته کړې حلوا
دل و دين مې هغې ترکې کړه رها
دل و دين مې هغې ترکې کړه رها
عاشقيه مې په زړه وکړ اثر بيا
عاشقيه مې په زړه وکړ اثر بيا
که مين يې په خپل يار باندې رښتيا
که مين يې په خپل يار باندې رښتيا
يو گفتار در لره بس کاندي رحمانه
يو گفتار در لره بس کاندي رحمانه
ښه ده ښه ده دا دنيا
ښه ده ښه ده دا دنيا
دوباره دې راتله نشته په دنيا
دوباره دې راتله نشته په دنيا
هوښيار مه گڼه هوښيار ددې دنيا
هوښيار مه گڼه هوښيار ددې دنيا
عالمان دي روښنايي ددې دنيا
عالمان دي روښنايي ددې دنيا
زه په سل رنگه راغب
زه په سل رنگه راغب
هسې مست يم ستا د شونډو په شراب
هسې مست يم ستا د شونډو په شراب
يو کتاب په سړبن کې چا ونه کړ
يو کتاب په سړبن کې چا ونه کړ
هر مطرب چې غوږی تاو کا د رباب
هر مطرب چې غوږی تاو کا د رباب
ورقونه لټوم د هر مکتوب
ورقونه لټوم د هر مکتوب
چې نظر کړم په قسمت او په نصيب
چې نظر کړم په قسمت او په نصيب
آفرين د عاشقانو په همت
آفرين د عاشقانو په همت
که مې وشي له دلبره ملاقات
که مې وشي له دلبره ملاقات
يار ياري راسره نه که الغياث
يار ياري راسره نه که الغياث
د وصال شپه مې بدله په بېلتون شوه الغياث
د وصال شپه مې بدله په بېلتون شوه الغياث
چې ويلی مې له تا دی دا حديث
چې ويلی مې له تا دی دا حديث
چې برهم کا عاشقي د چا مزاج
چې برهم کا عاشقي د چا مزاج
په طلب د مهرويانو سرگردان دی زما روح
په طلب د مهرويانو سرگردان دی زما روح
ستا وصال دی رابخښلی زما روح
ستا وصال دی رابخښلی زما روح
ما سحر سبا ليدلی و د چا مخ
ما سحر سبا ليدلی و د چا مخ
کله شو لا کله خريدار يم ستا د مخ
کله شو لا کله خريدار يم ستا د مخ
چې پيدا شو ستا چشمان دا هسې شوخ
چې پيدا شو ستا چشمان دا هسې شوخ
بادشاهانو که قصرونه کړل آباد
بادشاهانو که قصرونه کړل آباد
زه که لافې د وفا کوم هر چند
زه که لافې د وفا کوم هر چند
که قاصد يې د مقصود
که قاصد يې د مقصود
چې مې يار وليد په سيمه د اغيار گډ
چې مې يار وليد په سيمه د اغيار گډ
دا څه مخ دی منور
دا څه مخ دی منور
زه تېر شوی يم تر سر
زه تېر شوی يم تر سر