Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

نظم

تښته تښته دلرُبا

تښته تښته دلربا

Ghani Khan
نظم

تجربه

د رواج چپې مې وسوې

Ghani Khan
نظم

تقديريان

څومره چې مُريد کښې وی خرتوب هغه پتير خوری

Ghani Khan
نظم

شاعری

د سگرټو بېخ مې وښکۀ

Ghani Khan
نظم

صاحب

زوے مې راغې د يورپ د تربيته

Ghani Khan
نظم

څۀ وکړم؟

يو سړک د گلستان بله لاره د زندان

Ghani Khan
نظم

حال زما

هېڅ د عشق له غمه نۀ دی برابر غمونه کُل

Ghani Khan
نظم

رڼا د شمع کښې د سحر نوُر راغے

تاؤ د غرمې لاړ ماسپښينے شو

Ghani Khan
نظم

زۀ هم جادوگر يمه

رنگ اؤ اواز دواړه د اوو اوو پردو دی جوړ

Ghani Khan
نظم

زړۀ چاؤدے

ستا زړگے وچوه پښتونه

Ghani Khan
نظم

زور

خداے چې پېدا کړۀ دځان نه زور

Ghani Khan
نظم

زما محل

د سيند د سپينو شگو نه مې جوړ کړو يو محل

Ghani Khan
نظم

زوړ اور

اوه د غمه مې شو سپين د سترگو تور

Ghani Khan
نظم

زما د گلو لښتې

خداې ږو زۀ به ؤم خوشحاله د جفا خنجر په زړۀ کښې

Ghani Khan
نظم

يو شعر

لاړ سبا شو لاړه د ژوند بله شپه

Ghani Khan
نظم

يو بې مهاره اوښ ته

تۀ اول هم زما رور وے

Ghani Khan
نظم

گډورے ځی په شا

چې زور په مخه وکړی سخته ووهی ډغره

Ghani Khan
نظم

گډه شه گډه شه

د حرکت شاعری اؤ د ليدلو قران

Ghani Khan
نظم

گيله

دا څۀ انعامونه دی، حسابونه دی، کتابونه دی

Ghani Khan
نظم

گنی دنيا ښه ده

د بېغمۍ لږ خوب

Ghani Khan
نظم

باميان

زۀ د زړۀ په سرو وينو ژاړمه ژړيږمه

Ghani Khan
نظم

پروت يمه يواځې

پروت يمه يواځې، تور غمونه رانه تاؤ دی

Ghani Khan
نظم

ډانډت

چې نۀ خوند لری نۀ جوش، نۀ سرور اؤ نۀ خمار

Ghani Khan
نظم

حُسېن (رض)

دا قيامت دے کۀ معراج دے او که ورځ د کربلا؟

Ghani Khan
نظم

اے زما وطنه

اے زما وطنه د لعلونو خزانې زما

Ghani Khan
نظم

دُنيا

ما د وينځې پښو کښې شهزاده په ژړا وليدۀ

Ghani Khan
نظم

د ټېگور ثناء (ترجمه)

ستا په يو بڅری به زۀ زر ډيوگۍ بلې کړم

Ghani Khan
نظم

د وصال مزه

د وصال مزه کۀ ما نۀ وې څکلې

Ghani Khan
نظم

يورپ

د مغرب د سوی زړۀ نه، يوه سوې کريکه وځی

Ghani Khan
نظم

يو نامعلوم جانان ته

چې څۀ مې زړۀ کښې دی وئيلې نۀ شم چې دروغ وايمه شرميږم

Ghani Khan
نظم

ريدی گل

يوه ورځې يو صحرا کښې په ښکار وتې ؤم روان

Ghani Khan
نظم

ربه!

اے په ښېست مئينه جوړؤنکی د گلاب ربه!

Ghani Khan
نظم

رب

د انسان د عقله لرې

Ghani Khan
نظم

يو ټکے

دا لکها زره کتابه، مونږ دا ټکے زده کړې

Ghani Khan
نظم

يو' ان

قسمته کښېنه په ارام کښېنه

Ghani Khan
نظم

تصور

زۀ يم ناست ځان له جانان يو تصورکښې جوړومه

Ghani Khan
نظم

ټالۍ

ژوند مې ټال دے زۀ پرې زانگم

Ghani Khan
نظم

رنگ

ښۀ دے په رنگونو کښې زړگيه د ځوانۍ رنگ

Ghani Khan
نظم

رنگونه

سپين سره مې نۀ لگی

Ghani Khan
نظم

قادره! ذوالجلاله (ج)

چې زۀ شوم درنه ورک

Ghani Khan
نظم

راکه ساقی راکه شراب

زړۀ مې تورې خاؤرې، بهر تاؤ رانه انگار دے

Ghani Khan
نظم

منم

ولاړ ومه په اور کښې ماوې اور زما قسمت

Ghani Khan
نظم

مسلمان

مسلمان هغه بنده دے چې ئې شونډې تل موسکۍ وی

Ghani Khan
نظم

ځمه ځمه ځمه

په رڼا باندې مئين يم خو تيارو نه نۀ يرېږم

Ghani Khan
نظم

ځار درنه شمه

اے خدايه! عقل راکړه، اے خدايه! پويه را

Ghani Khan
نظم

گلونه د ورخاړی

گلونه د ورخاړی

Ghani Khan
نظم

گوگوشتو

همه بحث ئې فالتو

Ghani Khan
نظم

هوبرگيه هو

پېښ په لېونی باندې شو پيښ لېونے يؤ

Ghani Khan