Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
بنی ادم ته قصيده
لوئ شې گوډاگيه اؤ ټوپونو نه دې ځار شم
مخ د جانان
کله مخ زۀ په قبله کړم، کله مخ کړم و جانان ته
تماشه
خښتک د پښتون شليږی باچا خان ورته گيندې وهی
رښتيا
چې مې باغ د گلو نۀ وی بهار به څۀ کړم؟
ښځې
چا له شراب ورکړی، چا له سرې وينې د جام
زړه نوې
زوړ اشنا زين کړے اس دے، دے زوړ کور لکه جنت
اراده
نۀ مې يار شته نۀ به وشی
زبرگ
چې دې وس د بدو نۀ وی څۀ به تۀ، څۀ به دې ښه وی
د توت ښاخ
کۀ دے سُر کۀ سرور نو دے پائی په غم
د جېلخانې خوب
خوب وينم عالمه کۀ ئې څوک راکړی معنی
د جېلخانې خوب (2)
خوب وينم چې ناست يم د جيندی په يخه غاړه
د جېلخانې خوب (3)
خوب وينم چې باغ دے د گلونو اؤ ماښام دے
د جېلخانې خوب (4)
خوب وينم چې سپينه سپوږمئ پاس په خندا راغلله
د جېلخانې خوب (5)
خوب وينم چې پټ شوم په نسيم کښې بهر لاړمه
د جېلخانې خوب (6)
خوب وينم چې زۀ لکه لولکه په سېل ووتم
د جېلخانې خوب (7)
خوب وينم چې پورته لکه چغه د منصور شومه
سلام
نۀ ساز شو، نۀ سوز شو بس هسې ژوند تمام شو
د زنې خال
په سپينو گوتو ايرې کړې پورته
دوه سترگې
کله گورم زمکې ته اؤ کله گورم ستورو ته
الا بلا به گردن مُلا
ما په گل کښې وليد چې تۀ ئې نۀ مومې کتاب کښې
باويړې
بيا شروع
ارنی
ځان له څۀ بانه زۀ د بيگا اؤ سبا گورمه
ډهنډ کښې
گوره بلبل په پنجنره کښې جوړ
مړه شمع
ماته نسيمه مۀ وايه
روک خيال
يو خېشته غوندې ماشوم وۀ، کۀ يو خيال کۀ يو خمار وۀ
يوه قصه
څوک په ساز کښې
غنی غنی ته
ما وې غنی يار څۀ بې اندازه غوندې ئې
شاعر
نور يې وصل کې نه مومې څه چې دی مومي هجران کښې
رَحمان بابا
پېژندلی دې هم ځان او هم جهان دی
خوشحال خټک
د ادب او شعر لويه قهرمانه
سيد جمال الدين
بې حسابه څاڅکی توی په بحر و بر شي
پښتون سيده
توره تياره وه مړه اولسونه
بو علی سينا
نه يې سيال نه يې نظير شته په جهان کې
ريا کاره
ستا ټول کارونه خدايږو دی برای نام غوندې
د حقيقت ورځ
ډېر ښايسته او سپين مخونه به تک توروي
دلته شته بل چېرته نشته
د سېلاب مخه چې د شگو په بندونو تړي
سپوږمۍ
د اسمان په زړه کې ځای دی تا نيولی
د آزادۍ وږمه
پسرلی و تازگی وه غوړېدلی ؤ گلونه
په غره کې
لمر لوېدلی ؤ تياره په خپرېدو وه
تحول
هغه چې و زمونږ آغا او زمونږ خان غوندې
حسب الحال
زمونږ دتورې شپې احوال باد سبا ته وايه
لوبې کوي
په ږيره د بابا اوس ماشومان لوبې کوي
معنا وگوره
سرو صورت يوازې مه گوره معنا وگوره
هوښيار او دنيا دار
اوريدلی مې قصه له روايانو
د پسرلی انتظار
چې اميد ورته د باغ او دصحرا شي
د پسرلی زېری
راغی پسرلی بيا به وطڼ گل و گلزار شي
د بَهار ننداره
د اتڼ د پاره زاڼو قطار جوړ که په هوا کې
پسرليه
پسرليه! بيا دې راوړه سره گلونه