Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
که د سرو شونډو سره غواړې تحقيق
که د سرو شونډو سره غواړې تحقيق
يو څه بحر دی عميق
يو څه بحر دی عميق
چې په روی به يې بخښل شي پاک نا پاک
چې په روی به يې بخښل شي پاک نا پاک
دال او واو د محرم د صفر (اک)
دال او واو د محرم د صفر (اک)
که زه نه وای تا به ځان لره بلل څوک
که زه نه وای تا به ځان لره بلل څوک
مرد هغه چې همت پاک، برکت ناک
مرد هغه چې همت پاک، برکت ناک
نه په خوله گولۍ خوړلې د ټوپک
نه په خوله گولۍ خوړلې د ټوپک
اقربا راته عقرب شول
اقربا راته عقرب شول
بد زحمت شي په بازونو يو، يو کال
بد زحمت شي په بازونو يو، يو کال
که يوه ذره لونگ هم په کې وينه
که يوه ذره لونگ هم په کې وينه
چې په زلفو يې پابست شول
چې په زلفو يې پابست شول
خپل، پردي چې د شمشېر شول
خپل، پردي چې د شمشېر شول
د ښه يار ديدن وای تل
د ښه يار ديدن وای تل
مخ دې لاله گل دی،لا بهتر تر لاله گل
مخ دې لاله گل دی،لا بهتر تر لاله گل
د اسفل فکرونه نه کا
د اسفل فکرونه نه کا
يو ځله که ووينم بيا وچولی د يار خپل
يو ځله که ووينم بيا وچولی د يار خپل
ما په ننگ د پښتانه ځوانان قربان کړل
ما په ننگ د پښتانه ځوانان قربان کړل
اشفته دې د جمال يم
اشفته دې د جمال يم
په مردن پروا دار نه يم
په مردن پروا دار نه يم
په زړه تر يار ځارېږم د پتنگ غوندې پېرې کړم
په زړه تر يار ځارېږم د پتنگ غوندې پېرې کړم
ته دلبره که عذرايې، زه وامق يم
ته دلبره که عذرايې، زه وامق يم
تا چې زلفې کړې خم خم
تا چې زلفې کړې خم خم
تا خو ياري پرېکړه واړه زه درپسې درومم
تا خو ياري پرېکړه واړه زه درپسې درومم
څه عجب زېبا صورت دی، چې زه پابست دده يم
څه عجب زېبا صورت دی، چې زه پابست دده يم
چې دا هسې دې له جوره مشوش يم
چې دا هسې دې له جوره مشوش يم
چې د عشق په ملک نديم يم
چې د عشق په ملک نديم يم
چې ستا له زېبا مخ چېرې گل وته نظر کړم
چې ستا له زېبا مخ چېرې گل وته نظر کړم
څه زه څه مې مجال دی چې به ووايم ستا يار يم
څه زه څه مې مجال دی چې به ووايم ستا يار يم
چې نظر دې په ټيکه د تور وربل کړم
چې نظر دې په ټيکه د تور وربل کړم
چې په خوب شم ستا له خياله سره خواب کړم
چې په خوب شم ستا له خياله سره خواب کړم
څو ژوندی يې د رزق مه کوه هيڅ غم
څو ژوندی يې د رزق مه کوه هيڅ غم
چې په ما باندې مېن، زه پرې مېن يم
چې په ما باندې مېن، زه پرې مېن يم
څوک خو به کېده، واړه به نه وو سره سم
څوک خو به کېده، واړه به نه وو سره سم
چې بازييې په جهان کړم، هغه زه يم
چې بازييې په جهان کړم، هغه زه يم
څو به ستا د ديو غمونو زغمل تل کړم
څو به ستا د ديو غمونو زغمل تل کړم
چې مين دې د زلفينو په سلسل يم
چې مين دې د زلفينو په سلسل يم
حيران يم، نه پوهېږم، چې زه څه يم څه به شم
حيران يم، نه پوهېږم، چې زه څه يم څه به شم
د يار غم به په تنها صورت زغمم
د يار غم به په تنها صورت زغمم
د صفا په لارې نه ايښی قدم
د صفا په لارې نه ايښی قدم
دا نه وايم و چاته، چې پارسا يم، فاسق نه يم
دا نه وايم و چاته، چې پارسا يم، فاسق نه يم
د خپل يار مينې په زړه هسې بيمار کړم
د خپل يار مينې په زړه هسې بيمار کړم
د تقوی، د پارساييه دعا تل کړم
د تقوی، د پارساييه دعا تل کړم
زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم
زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم
زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم
زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم
زه چې خپل قدم د عشق په خوني را ږدم
زه چې خپل قدم د عشق په خوني را ږدم
ښه به هغه وخت وي چې به يار لره ور درومم
ښه به هغه وخت وي چې به يار لره ور درومم
که مين زه په گلزار يمه په ځای يم
که مين زه په گلزار يمه په ځای يم
که مې هر څو ته بادشاه يې، زه گدا يم
که مې هر څو ته بادشاه يې، زه گدا يم