Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
چا چې کړې و دنيا وته اسرې دي
چا چې کړې و دنيا وته اسرې دي
ستا له غمه مې په مخ باندې ولې دي
ستا له غمه مې په مخ باندې ولې دي
له چشمانو مې له غمه اوښکې اوري
له چشمانو مې له غمه اوښکې اوري
صبحدم چې هغه يار راباندې راشي
صبحدم چې هغه يار راباندې راشي
چې شهيد دتورو سترگو په خنجر شي
چې شهيد دتورو سترگو په خنجر شي
چې غبار د ستا د لارې په خوا ورشي
چې غبار د ستا د لارې په خوا ورشي
تبسم مې د وگړي په روزگار شي
تبسم مې د وگړي په روزگار شي
کرد گلو کړه چې سيمه دې گلزار شي
کرد گلو کړه چې سيمه دې گلزار شي
هر وگړی چې منصور غوندې په دار شي
هر وگړی چې منصور غوندې په دار شي
که دې غم د درست جهان تر زړه چاپېر شي
که دې غم د درست جهان تر زړه چاپېر شي
که د زرو مېړو سر وي خو چې مړ شي
که د زرو مېړو سر وي خو چې مړ شي
هر چې ستا په زنخدان کې يې منزل شي
هر چې ستا په زنخدان کې يې منزل شي
که د زړه په وينو رنگ دچا گوگل شي
که د زړه په وينو رنگ دچا گوگل شي
که سل ځله هم کنار وهم بغل شي
که سل ځله هم کنار وهم بغل شي
هغه دم چې زړه ملال شي
هغه دم چې زړه ملال شي
هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي
هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي
چې مجنون غوندې يو موټی استخوان شي
چې مجنون غوندې يو موټی استخوان شي
د سکوت په تېغ چې ژبه بُريده شي
د سکوت په تېغ چې ژبه بُريده شي
د عاشق بې خپله ياره قرار نه شي
د عاشق بې خپله ياره قرار نه شي
چې سړی له بله بد وايي بد گوی شي
چې سړی له بله بد وايي بد گوی شي
هر چې په حيات صورت له مرگ سره اشنا وي
هر چې په حيات صورت له مرگ سره اشنا وي
تل دې ستا د خوب آلودو سترگو خواب وي
تل دې ستا د خوب آلودو سترگو خواب وي
هر چې کښت يې په باران او په سېلاب وي
هر چې کښت يې په باران او په سېلاب وي
د هغو چې وبله مهر و محبت وي
د هغو چې وبله مهر و محبت وي
د هغې بنا چې نوم محنت آباد وي
د هغې بنا چې نوم محنت آباد وي
په دنيا کې که هر څو و بله پيوند وي
په دنيا کې که هر څو و بله پيوند وي
له هغو سره به څه فکر ديار وي
له هغو سره به څه فکر ديار وي
که د ستا دخاطر مينه په اغيار وي
که د ستا دخاطر مينه په اغيار وي
چې په مخ باندې د اوښکو يو رقم وي
چې په مخ باندې د اوښکو يو رقم وي
همېشه دې زما سر او ستا قدم وي
همېشه دې زما سر او ستا قدم وي
زړه مې ور کړ وخود رای
زړه مې ور کړ وخود رای
که له ډېره غمه دم د چا ختی
که له ډېره غمه دم د چا ختی
چې دارو د درد و غم وي هغه می
چې دارو د درد و غم وي هغه می
ورک شه ورک شه بد کرداره بد سړی
ورک شه ورک شه بد کرداره بد سړی
غم دې هسې غلبه شه په ما باندې
غم دې هسې غلبه شه په ما باندې
سره لمبه گوره چې څه کا په وچ ډکي
سره لمبه گوره چې څه کا په وچ ډکي
غم خواري دا هسې چرې وي غمخورې
غم خواري دا هسې چرې وي غمخورې
خدايه مه کړه نا اميد هغه وگړی
خدايه مه کړه نا اميد هغه وگړی
د آشنا له لاسه ناست يم په زړه ستړی
د آشنا له لاسه ناست يم په زړه ستړی
ما چې سترگې و گل رخ ته واړولې
ما چې سترگې و گل رخ ته واړولې
د ازل په ورځ د برخو جواري وه
د ازل په ورځ د برخو جواري وه
ته چې خپله بې عقلي هوښياري بولې
ته چې خپله بې عقلي هوښياري بولې
زه د ستا له غمه ژاړم واړه وينې
زه د ستا له غمه ژاړم واړه وينې
هسې رنگ نعمت راکړی خدای و ما دی
هسې رنگ نعمت راکړی خدای و ما دی
يو يو داغ په ټټر ايښی د هر چا دی
يو يو داغ په ټټر ايښی د هر چا دی
دا چې مست په ميو راغی يار د چا دی
دا چې مست په ميو راغی يار د چا دی
غواصان که گوهر غواړي گوهر دادی
غواصان که گوهر غواړي گوهر دادی
د ساقي په لاس کې جام د ميوناب دی
د ساقي په لاس کې جام د ميوناب دی