پښتو شاعري

شعرونه

د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.

غزل

چا چې کړې و دنيا وته اسرې دي

چا چې کړې و دنيا وته اسرې دي

رحمان بابا
غزل

ستا له غمه مې په مخ باندې ولې دي

ستا له غمه مې په مخ باندې ولې دي

رحمان بابا
غزل

له چشمانو مې له غمه اوښکې اوري

له چشمانو مې له غمه اوښکې اوري

رحمان بابا
غزل

صبحدم چې هغه يار راباندې راشي

صبحدم چې هغه يار راباندې راشي

رحمان بابا
غزل

چې شهيد دتورو سترگو په خنجر شي

چې شهيد دتورو سترگو په خنجر شي

رحمان بابا
غزل

چې غبار د ستا د لارې په خوا ورشي

چې غبار د ستا د لارې په خوا ورشي

رحمان بابا
غزل

تبسم مې د وگړي په روزگار شي

تبسم مې د وگړي په روزگار شي

رحمان بابا
غزل

کرد گلو کړه چې سيمه دې گلزار شي

کرد گلو کړه چې سيمه دې گلزار شي

رحمان بابا
غزل

هر وگړی چې منصور غوندې په دار شي

هر وگړی چې منصور غوندې په دار شي

رحمان بابا
غزل

که دې غم د درست جهان تر زړه چاپېر شي

که دې غم د درست جهان تر زړه چاپېر شي

رحمان بابا
غزل

که د زرو مېړو سر وي خو چې مړ شي

که د زرو مېړو سر وي خو چې مړ شي

رحمان بابا
غزل

هر چې ستا په زنخدان کې يې منزل شي

هر چې ستا په زنخدان کې يې منزل شي

رحمان بابا
غزل

که د زړه په وينو رنگ دچا گوگل شي

که د زړه په وينو رنگ دچا گوگل شي

رحمان بابا
غزل

که سل ځله هم کنار وهم بغل شي

که سل ځله هم کنار وهم بغل شي

رحمان بابا
غزل

هغه دم چې زړه ملال شي

هغه دم چې زړه ملال شي

رحمان بابا
غزل

هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي

هغه زړه چې خدای روښان کا جام د جم شي

رحمان بابا
غزل

چې مجنون غوندې يو موټی استخوان شي

چې مجنون غوندې يو موټی استخوان شي

رحمان بابا
غزل

د سکوت په تېغ چې ژبه بُريده شي

د سکوت په تېغ چې ژبه بُريده شي

رحمان بابا
غزل

د عاشق بې خپله ياره قرار نه شي

د عاشق بې خپله ياره قرار نه شي

رحمان بابا
غزل

چې سړی له بله بد وايي بد گوی شي

چې سړی له بله بد وايي بد گوی شي

رحمان بابا
غزل

هر چې په حيات صورت له مرگ سره اشنا وي

هر چې په حيات صورت له مرگ سره اشنا وي

رحمان بابا
غزل

تل دې ستا د خوب آلودو سترگو خواب وي

تل دې ستا د خوب آلودو سترگو خواب وي

رحمان بابا
غزل

هر چې کښت يې په باران او په سېلاب وي

هر چې کښت يې په باران او په سېلاب وي

رحمان بابا
غزل

د هغو چې وبله مهر و محبت وي

د هغو چې وبله مهر و محبت وي

رحمان بابا
غزل

د هغې بنا چې نوم محنت آباد وي

د هغې بنا چې نوم محنت آباد وي

رحمان بابا
غزل

په دنيا کې که هر څو و بله پيوند وي

په دنيا کې که هر څو و بله پيوند وي

رحمان بابا
غزل

له هغو سره به څه فکر ديار وي

له هغو سره به څه فکر ديار وي

رحمان بابا
غزل

که د ستا دخاطر مينه په اغيار وي

که د ستا دخاطر مينه په اغيار وي

رحمان بابا
غزل

چې په مخ باندې د اوښکو يو رقم وي

چې په مخ باندې د اوښکو يو رقم وي

رحمان بابا
غزل

همېشه دې زما سر او ستا قدم وي

همېشه دې زما سر او ستا قدم وي

رحمان بابا
غزل

زړه مې ور کړ وخود رای

زړه مې ور کړ وخود رای

رحمان بابا
غزل

که له ډېره غمه دم د چا ختی

که له ډېره غمه دم د چا ختی

رحمان بابا
غزل

چې دارو د درد و غم وي هغه می

چې دارو د درد و غم وي هغه می

رحمان بابا
غزل

ورک شه ورک شه بد کرداره بد سړی

ورک شه ورک شه بد کرداره بد سړی

رحمان بابا
غزل

غم دې هسې غلبه شه په ما باندې

غم دې هسې غلبه شه په ما باندې

رحمان بابا
غزل

سره لمبه گوره چې څه کا په وچ ډکي

سره لمبه گوره چې څه کا په وچ ډکي

رحمان بابا
غزل

غم خواري دا هسې چرې وي غمخورې

غم خواري دا هسې چرې وي غمخورې

رحمان بابا
غزل

خدايه مه کړه نا اميد هغه وگړی

خدايه مه کړه نا اميد هغه وگړی

رحمان بابا
غزل

د آشنا له لاسه ناست يم په زړه ستړی

د آشنا له لاسه ناست يم په زړه ستړی

رحمان بابا
غزل

ما چې سترگې و گل رخ ته واړولې

ما چې سترگې و گل رخ ته واړولې

رحمان بابا
غزل

د ازل په ورځ د برخو جواري وه

د ازل په ورځ د برخو جواري وه

رحمان بابا
غزل

ته چې خپله بې عقلي هوښياري بولې

ته چې خپله بې عقلي هوښياري بولې

رحمان بابا
غزل

زه د ستا له غمه ژاړم واړه وينې

زه د ستا له غمه ژاړم واړه وينې

رحمان بابا
غزل

هسې رنگ نعمت راکړی خدای و ما دی

هسې رنگ نعمت راکړی خدای و ما دی

رحمان بابا
غزل

يو يو داغ په ټټر ايښی د هر چا دی

يو يو داغ په ټټر ايښی د هر چا دی

رحمان بابا
غزل

دا چې مست په ميو راغی يار د چا دی

دا چې مست په ميو راغی يار د چا دی

رحمان بابا
غزل

غواصان که گوهر غواړي گوهر دادی

غواصان که گوهر غواړي گوهر دادی

رحمان بابا
غزل

د ساقي په لاس کې جام د ميوناب دی

د ساقي په لاس کې جام د ميوناب دی

رحمان بابا