Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

غزل

چې يې مياشت کړه د اسمان د پاسه شقه

چې يې مياشت کړه د اسمان د پاسه شقه

Khushal Khan Khattak
غزل

بزگر چې دا دانې لوني په مځکه

بزگر چې دا دانې لوني په مځکه

Khushal Khan Khattak
غزل

که نيولې زرکه باز پرېږدي لکه چنگه

که نيولې زرکه باز پرېږدي لکه چنگه

Khushal Khan Khattak
غزل

اورنگ زېبه بې دليله

اورنگ زېبه بې دليله!

Khushal Khan Khattak
غزل

بيا څېره په سر کږه کښېږده له خياله

بيا څېره په سر کږه کښېږده له خياله

Khushal Khan Khattak
غزل

په دا ښهر کې دې نه وينم څوک سياله

په دا ښهر کې دې نه وينم څوک سياله

Khushal Khan Khattak
غزل

په دا باغ کې به دې پاڼې نه وي گله

په دا باغ کې به دې پاڼې نه وي گله!

Khushal Khan Khattak
غزل

چې دا هسې ښايسته يې زېړه گله

چې دا هسې ښايسته يې زېړه گله!

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې بخره ازلي راغله اصيله

چې يې بخره ازلي راغله اصيله

Khushal Khan Khattak
غزل

څه به ووايې خوشاله

څه به ووايې خوشاله!

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا د زړه سختي مې سر تر پايه وليدله

ستا د زړه سختي مې سر تر پايه وليدله

Khushal Khan Khattak
غزل

يار مې غوښت، چې مې اندوه يوسي له دله

يار مې غوښت، چې مې اندوه يوسي له دله

Khushal Khan Khattak
غزل

تاوی نورې تر ماښې دي، پسې درومه

تاوی نورې تر ماښې دي، پسې درومه!

Khushal Khan Khattak
غزل

تا هنر د سردارۍ نه زده بهرامه

تا هنر د سردارۍ نه زده بهرامه!

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا د راغلو منت ډېر لرم نسيمه

ستا د راغلو منت ډېر لرم نسيمه!

Khushal Khan Khattak
غزل

ښايسته نه دي بلا دي، اشنايي يې ده له غمه

ښايسته نه دي بلا دي، اشنايي يې ده له غمه

Khushal Khan Khattak
غزل

که گذر په خير اباد وکړې نسيمه

که گذر په خير اباد وکړې نسيمه!

Khushal Khan Khattak
غزل

نجومي چې قدم نه ږدي بې نجومه

نجومي چې قدم نه ږدي بې نجومه

Khushal Khan Khattak
غزل

وړاندې وروستو دوه عدمه

وړاندې وروستو دوه عدمه

Khushal Khan Khattak
غزل

آه هم دا هومره آهونه

آه هم دا هومره آهونه

Khushal Khan Khattak
غزل

ای چې مخ دې ښايسته دی په خالونه

ای چې مخ دې ښايسته دی په خالونه

Khushal Khan Khattak
غزل

په هره کوڅه گرځم، که مې چا ليده رنگينه

په هره کوڅه گرځم، که مې چا ليده رنگينه

Khushal Khan Khattak
غزل

برسېرن شول پيوندونه

برسېرن شول پيوندونه

Khushal Khan Khattak
غزل

تل په ځان کېږدې تازه تازه نومونه

تل په ځان کېږدې تازه تازه نومونه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې خوشال يې په کاغذ، په قلم وکښي

چې خوشال يې په کاغذ، په قلم وکښي

Khushal Khan Khattak
غزل

چې له عشقه بله چار گڼي افزونه

چې له عشقه بله چار گڼي افزونه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې يې تا غوندې رادرومي په پوښتنه

چې يې تا غوندې رادرومي په پوښتنه

Khushal Khan Khattak
غزل

چې نه لري ننگونه

چې نه لري ننگونه

Khushal Khan Khattak
غزل

څوک خبر دي له فتنو ددې جهانه

څوک خبر دي له فتنو ددې جهانه

Khushal Khan Khattak
غزل

څوک به څه ساتي په پوهه، په پندونه

څوک به څه ساتي په پوهه، په پندونه

Khushal Khan Khattak
غزل

څو دملک وارث و نه وهي سرونه

څو دملک وارث و نه وهي سرونه

Khushal Khan Khattak
غزل

د دلبرو په ستاينه

د دلبرو په ستاينه

Khushal Khan Khattak
غزل

د جهان په مخ به ډېر وي ښه مخونه

د جهان په مخ به ډېر وي ښه مخونه

Khushal Khan Khattak
غزل

رنگينه کالي اغوستې، راښکاره شه ناگهانه

رنگينه کالي اغوستې، راښکاره شه ناگهانه

Khushal Khan Khattak
غزل

سترگې دې مستان دي، زما زړه ښيښه مهينه

سترگې دې مستان دي، زما زړه ښيښه مهينه

Khushal Khan Khattak
غزل

ستا په سترگو کې فتنې کاندي خوابونه

ستا په سترگو کې فتنې کاندي خوابونه

Khushal Khan Khattak
غزل

ښځه بويه هوسناکه، خنده رويه، مهرجنه

ښځه بويه هوسناکه، خنده رويه، مهرجنه

Khushal Khan Khattak
غزل

له نېکانو هم نشينه، له بدانو په زړه خوړينه

له نېکانو هم نشينه، له بدانو په زړه خوړينه

Khushal Khan Khattak
غزل

که په هند کې نشته سپينه

که په هند کې نشته سپينه

Khushal Khan Khattak
غزل

لا منت لرم په دا هم ته اسمانه

لا منت لرم په دا هم ته اسمانه

Khushal Khan Khattak
غزل

مه وای هسې کلي چې د چرگو کولمې خورينه

مه وای هسې کلي چې د چرگو کولمې خورينه

Khushal Khan Khattak
غزل

ناز، نخرې، مهر، خندا، فتنې، جنگونه

ناز، نخرې، مهر، خندا، فتنې، جنگونه

Khushal Khan Khattak
غزل

نه يې ملک، نه يې لښکر، نه يې گنجونه

نه يې ملک، نه يې لښکر، نه يې گنجونه

Khushal Khan Khattak
غزل

يار زما کره دننه

يار زما کره دننه

Khushal Khan Khattak
غزل

ای چې ستا ديار له غمه استغفا ده

ای چې ستا ديار له غمه استغفا ده

Khushal Khan Khattak
غزل

ای چې اصل دې يوه قطره مني ده

ای چې اصل دې يوه قطره مني ده

Khushal Khan Khattak
غزل

بيا مې څه د نورو بولې! تور مه کړه

بيا مې څه د نورو بولې! تور مه کړه!

Khushal Khan Khattak
غزل

بې اخلاصه د يارۍ څه جواز نشته

بې اخلاصه د يارۍ څه جواز نشته

Khushal Khan Khattak