Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
ما د نيت خبره ووی و ناکس ته
ما د نيت خبره ووی و ناکس ته
په رښتيا ويل غوړېږي د زړه غوټه
په رښتيا ويل غوړېږي د زړه غوټه
که د شعمې غوندې کښېناستې مخ پټه
که د شعمې غوندې کښېناستې مخ پټه
ساقيا! تش مزاجه
ساقيا! تش مزاجه
ارزو لرم ساقي! يو څو اقداحه
ارزو لرم ساقي! يو څو اقداحه
د چمن په لوري وخوځه له کاخه
د چمن په لوري وخوځه له کاخه
د خوبا له بې نيازيه سل اوخه
د خوبا له بې نيازيه سل اوخه
يو قرين هسې پيدا نه شو راڅخه
يو قرين هسې پيدا نه شو راڅخه
ابلهي، بد گوماني تر هسې حده
ابلهي، بد گوماني تر هسې حده
چې د زړه اخلاص دې نه وي له معبوده
چې د زړه اخلاص دې نه وي له معبوده
که مې يو ځله رسد وشي تر سنده
که مې يو ځله رسد وشي تر سنده
هم خدای غواړې نادانه! هم فاني دنيا نابوده
هم خدای غواړې نادانه! هم فاني دنيا نابوده
آه، دا هومره استغفاره
آه، دا هومره استغفاره
بيا له ورايه په خندا راغله نگاره
بيا له ورايه په خندا راغله نگاره
که پوستی له پوستې واوړي گوندې واوړي
که پوستی له پوستې واوړي گوندې واوړي
چې په درست تومن اوڅاره
چې په درست تومن اوڅاره
چې پلو له مخه نه اخلي دلبره
چې پلو له مخه نه اخلي دلبره
دم به نه وهې له خپله زوره، زره
دم به نه وهې له خپله زوره، زره
د جهان په مخ به نه وي هسې تا غوندې دلبره
د جهان په مخ به نه وي هسې تا غوندې دلبره
ذرې ته چېهسې برېښې منوره
ذرې ته چېهسې برېښې منوره
راشه که يې اروې دا خبره ده نادره
راشه که يې اروې دا خبره ده نادره
ستا په داغ راغلم له موره
ستا په داغ راغلم له موره
قربان دې تر نامه شم محمده پيغمبره
قربان دې تر نامه شم محمده پيغمبره!
که هيڅ نهوي چې ويل راشي له ياره
که هيڅ نهوي چې ويل راشي له ياره
نيمه شپه مې په پالنگ راغله دلبره
نيمه شپه مې په پالنگ راغله دلبره
وخت د نوبهار دی، زه جدا له خپله ياره
وخت د نوبهار دی، زه جدا له خپله ياره
ودره چې څه خو په ياريه شې خبره
ودره چې څه خو په ياريه شې خبره
پارسايي يې د پارسا له لاسه يووړه
پارسايي يې د پارسا له لاسه يووړه
چې مې وليده په خپل انگړ ولاړه
چې مې وليده په خپل انگړ ولاړه
بړ بړ رايشه نوروزه دل افروزه
بړ بړ رايشه نوروزه دل افروزه!
چې دا هسې په پالنگ راغله نوخېزه
چې دا هسې په پالنگ راغله نوخېزه
هم مې بې حسابه پورې کړه په سترگو
هم مې بې حسابه پورې کړه په سترگو
ای په خپل گومان کې بړوسه
ای په خپل گومان کې بړوسه!
په هر لوري دی فغان د مرگ له لاسه
په هر لوري دی فغان د مرگ له لاسه
دا زما زړگی په خپل زړگوټي نسه
دا زما زړگی په خپل زړگوټي نسه
زه هم چېرې فرزانه وم، فرزانه يم لا تر اوسه
زه هم چېرې فرزانه وم، فرزانه يم لا تر اوسه
که اغزي وي ستا له لاسه
که اغزي وي ستا له لاسه
که مردي دې په دستار ده، په منډوسه
که مردي دې په دستار ده، په منډوسه
په طلب کې دې سستي وينم دروېشه
په طلب کې دې سستي وينم دروېشه!
څه غم د نعمتونو چې اختر راغی دروېشه
څه غم د نعمتونو چې اختر راغی دروېشه
دلربا پسره! راشه
دلربا پسره! راشه
که غواړم، نه يې موم هسې تا غوندې مهوشه
که غواړم، نه يې موم هسې تا غوندې مهوشه
نشته هسې مينه د يارانو خاص الخاصه
نشته هسې مينه د يارانو خاص الخاصه
سپين نمري اغوستي، په پښو سرې کوښې نوخطه
سپين نمري اغوستي، په پښو سرې کوښې نوخطه
هر سړی چې په لاس ونيسي غلطه
هر سړی چې په لاس ونيسي غلطه
نشته هسې سر چې به خالي وي له دماغه
نشته هسې سر چې به خالي وي له دماغه
يار مې بيا د رقيب يار شو درېغه، درېغه
يار مې بيا د رقيب يار شو درېغه، درېغه
يوه بده زمانه شوه درېغه، درېغه
يوه بده زمانه شوه درېغه، درېغه