Portrait of Gul Pacha Ulfat
Gul Pacha Ulfat Unknown photographer · All rights reserved · Image source ↗ (opens in a new window)

Modern · Poetry and prose

Gul Pacha Ulfat

ګل پاچا الفت

A major Pashto poet, author, journalist, and leader of language and literary institutions.

Life and work

Introduction

Gul Pacha Ulfat was born in 1909 in Aziz Khan Kats, Qarghayi district of Laghman. He studied Arabic and religious subjects and began his public literary career with the Anis newspaper in 1935.

Ulfat founded the Wolus weekly, led the Pashto Academy, taught at Kabul University, and wrote extensively in poetry, prose, and social thought. He died in 1977.

A foundational figure in twentieth-century Pashto literary, ethical, and social thought.

Sources

Biographical references

Recorded works

Poems

نظم

څوک څه پوهېږی؟

څوک څه پوهېږي سبا څه راوړي له ځانه سره

Gul Pacha Ulfat
نظم

د محمد (ص) تعليم

توره تياره وه انسان ورک خپل وهمونو کښې و

Gul Pacha Ulfat
نظم

د محمد (ص) عرفان

جهان بدل شو چې جهان کښې محمد(ص) شو عيان

Gul Pacha Ulfat
نظم

اوسنی او پخوانی مسلمان

زمکه دمکې وه بې اوبو او بې حاصله

Gul Pacha Ulfat
نظم

په ځان مينه!

په ځان مينه! په جانان شه مين

Gul Pacha Ulfat
نظم

محيط او انسان

سوزوي مو اوبه هم چې په جوش راشي

Gul Pacha Ulfat
نظم

عمل او عکس العمل

ډېر فشار کله شي ډېر دوام کولی

Gul Pacha Ulfat
نظم

سوټي

د سوټي او سياست خود قديمه آشنايي ده

Gul Pacha Ulfat
نظم

خپل او پردي

لري بېل بېل رنگونه د يو چمن گلان

Gul Pacha Ulfat
نظم

د شاعر ترنم

په موجونو سپور ټيټېږي او جگېږي

Gul Pacha Ulfat
نظم

اميدونه را ژوندی کړه

اميدونه را ژوندي کړه خاورو لاندې مايوسی کړه

Gul Pacha Ulfat
نظم

د عصر دلبره !

ته منظور د هر نظر يې

Gul Pacha Ulfat
نظم

جوي انقلاب

دا هوا د طوفانو هيولی ده

Gul Pacha Ulfat
نظم

نوی گل

د حاکم نوم چې ولسوال شو تحول دي کنه

Gul Pacha Ulfat
نظم

آزادي

باداري د زور او زرو چې کړي ورکه

Gul Pacha Ulfat
نظم

زما وصيت

غواړمه چې مرگ مې وي په شان د يو فقير

Gul Pacha Ulfat
غزل

شهرت د عقل له نامه دافلاطونه نه ځي

د ازادی مينه هېڅکله له پښتونه نه ځي

Gul Pacha Ulfat
غزل

زه بل څوک نه یمه اولاد دغریبانویمه

سکنې ورور دعاجزانودخوارانویمه

Gul Pacha Ulfat
شعر

د تــــوتـــیــــانـــــو لـــــــــه ویـــــــــنـــــــــا دا مـــعــــلـــــو مـــیـــــږي

چــــــي خـــــبـــــــرو بــــــانـــــــدي څــــــــــوک نــــــه ســـــــړي کـــــــیــــــــږي

Gul Pacha Ulfat
غزل

په مذهب اودين خندا څه په کارنه ده

پيروي د هر هرچا څه په کار نه ده

Gul Pacha Ulfat
شعر

له ګلو ډک دي غرونه رغونه                   زرکو سره کړي پښي لاسونه

د سپينو زرو تختي ښکاريږي               سړي چي ګوري نن أبشارونه

Gul Pacha Ulfat
غزل

د وطن په محبت باندې قسم خورم

چې د ځان له غمه زيات د وطن غم خورم

Gul Pacha Ulfat
غزل

ای زما د زړګي سرد سترګو توره

د بهار وږمه تا وېږي ستا له کوره

Gul Pacha Ulfat
غزل

په ږيره د بابا اوس ماشومان لوبې کوي

خپه يم په مشرانو چې کشران لوبې کوي

Gul Pacha Ulfat
غزل

يو ورځ په يوه باغ کې ګـــــــــــــرځېـــــــــــــدمــــه

د وږمې په شان  له ګلو تــــــــــاوېــــــــــــــدمــــه

Gul Pacha Ulfat
غزل

په زړه کې عشق د ښکلي يار ښه دی

په سر کې فکر د دلدار ښه دی

Gul Pacha Ulfat
غزل

باغوانه زيری مې درباندي پسرلی راغلي

وخت د ګلانو او موسم ډير ګلالی راغلی

Gul Pacha Ulfat
غزل

دادب او شعر لویه قهرمانه

دمغلو په کور تندر داسمانه

Gul Pacha Ulfat
غزل

مورې چې خدای له تا پیدا کړمه

ګران یې له هر چا نه په تا کـــــــړمه

Gul Pacha Ulfat
غزل

بې حسابه  څاڅکي توی پـــــه بحــــــرو بر شـــي

لــــه لکــــــونـــــو کـــــــروړونو یو ګو هر شـــــــي

Gul Pacha Ulfat
غزل

پښتـــــون سیده دشــــرق نامداره           ددیــــن او عــــلم دکــــور ســــــرداره

تلــلی وې چیــــرې دڅـــه دپــــــاره              دچـــــاله غمـــــــه وې ناکـــــــــراره

Gul Pacha Ulfat
غزل

نه یې سیال نه یې نظیر شته په جــهان کې

بو علي باندې نازیږي افــــغـــان ځــــکــــه

Gul Pacha Ulfat
غزل

ستــــا ټـــــول کارونــــه خــدایږو دي برای نــام غــونـــدې

رامـــعلــــومیـــــږي ستــا فکرونه راتـــه خـــــام غونــــدې

Gul Pacha Ulfat
غزل

دسیلاب مخه چې  دشګو په بنـــدونــــــــو تــــړي

ژبې اوخولې دملایــانو پـــــه دمـــــــونـــــو تــــړي

Gul Pacha Ulfat
غزل

داسمان په زړه کې ځای دی تانیولی

توره شپه دې په سپین مخ باندې رڼاده

Gul Pacha Ulfat
غزل

پسرلی ؤ تازګي وه غوړیــــــدلـــــــي ؤ ګلـــــــونـــــه

دګلانو موج کې پټ وو دوطـــــن غـــــــرونــه رغونه

Gul Pacha Ulfat
غزل

لمر لویدلی ؤ تیاره په خپــــریدو وه

دماښام توره پرده  په غــــــوړیدو وه

Gul Pacha Ulfat
غزل

هغه چې و زمــــوږ اغا  او زمــوږ خـــــان غــــونــــدې

اوس معلومیږي څه قــــدرته پــــریشــان غـونــــــدې

Gul Pacha Ulfat
غزل

زموږ دتورې شپــــې احوال بــــاد ســـبا تــــه وایـــــه

دپتنــــګانـــــو بیتــــــابـــــــي دعشـــــق رڼــــا ته وایه

Gul Pacha Ulfat
غزل

په ږیره دبابا چې ماشـــومــــــان لـــــوبــــــې کــــــوي

خپــــــه یـــــم په مشرانو چې کشران لوبـــــې کـــــوي

Gul Pacha Ulfat
غزل

سرو صورت یوازې مه ګوره معنا وګــــــــوره

په سرکې فکر زړه کې پټه مدعا وګـــــــــوره

Gul Pacha Ulfat
غزل

اوریدلې مــــې قصـــــه لـــــه راویـــــانـــــو

که یې اورئ ای دعقــــل خـــــــونـــــدانــــــو

Gul Pacha Ulfat
غزل

چې امید ورته دبـــاغ او دصحـــــرا شــــــــــي

چې له فیضه یې ګلونـــه را پیــــــدا شـــــــــي

Gul Pacha Ulfat
غزل

راغی پسرلی بیا به وطـــــن ګل و ګلــــــزار شــــي

بیا به په وطن کې دبلبلـــو چــــغـــــهــــار شــــــــي

Gul Pacha Ulfat
غزل

څومره ښکلي معلومیږي               دوطن غــرونه رغـــونه

سپینې تورې وریځې ونم               دلته هلته غرونه غرونه

Gul Pacha Ulfat
غزل

پســــــرلــــــــی ! بیا دې راوړه سره ګلـــــــــونـــــــــه

بیا به جګ کـــــــــړی دبلبلو فـــــــریــــــــادونــــــــــه

Gul Pacha Ulfat
غزل

هــــــــرکله راشې تازه بهاره          تــــــا دي راوړي ګلان بې شمــــــاره

نری شمال دې دم دعیسی دی         سحر چې راشي له جګ کهساره

Gul Pacha Ulfat
غزل

بیا وطن ښکاري تازه نوی بهـــار دی                بــــــیـــا پــه غاړه دهر چا دګلو هاردی

باغ کې ځوړند دي  دګلو امیلونـــــه                  ته خو ګوره ورته ! څنګه ښه ګلزاردی

Gul Pacha Ulfat

Books and editions

Bibliography