پښتو شاعري

شعرونه

د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.

غزل

هغه زړه چې ستا د عشق په اور کباب دی

هغه زړه چې ستا د عشق په اور کباب دی

رحمان بابا
غزل

چې تر سنگ و تر آهنه يې زړه سخت دی

چې تر سنگ و تر آهنه يې زړه سخت دی

رحمان بابا
غزل

که يې مهر و محبت که يې عناد دی

که يې مهر و محبت که يې عناد دی

رحمان بابا
غزل

چې دا نور شاعران کاندي هغه نه کا

چې دا نور شاعران کاندي هغه نه کا

رحمان بابا
غزل

دنيا دار که دنيادار په سيم و زر دی

دنيا دار که دنيادار په سيم و زر دی

رحمان بابا
غزل

زړه مې ستا د غم و غشيو ته سپر دی

زړه مې ستا د غم و غشيو ته سپر دی

رحمان بابا
غزل

په خاطر باندې مې ستا د غم غبار دی

په خاطر باندې مې ستا د غم غبار دی

رحمان بابا
غزل

کميني يو نادر کار دی

کميني يو نادر کار دی

رحمان بابا
غزل

ستا له غمه مې په سر کې هسې شور دی

ستا له غمه مې په سر کې هسې شور دی

رحمان بابا
غزل

چې د څنگه مې دلبر په لاس کې جام دی

چې د څنگه مې دلبر په لاس کې جام دی

رحمان بابا
غزل

بې غمي په دنيا چرې ده رحمانه

بې غمي په دنيا چرې ده رحمانه!

رحمان بابا
غزل

زړه مې ستا په ذکر فکر گلستان دی

زړه مې ستا په ذکر فکر گلستان دی

رحمان بابا
غزل

په نامه د هغه خدای مې دا بيان دی

په نامه د هغه خدای مې دا بيان دی

رحمان بابا
غزل

په دنيا کې که څه کار دی خو د دين دی

په دنيا کې که څه کار دی خو د دين دی

رحمان بابا
غزل

زه بلبل ستا د وصال يم بوستان څه دی

زه بلبل ستا د وصال يم بوستان څه دی

رحمان بابا
غزل

د عاشق نظر په خورد و په خواب نه دی

د عاشق نظر په خورد و په خواب نه دی

رحمان بابا
غزل

هغه يار چې بې وفا دی څه يار نه دی

هغه يار چې بې وفا دی څه يار نه دی

رحمان بابا
غزل

په تلخۍ د ميو هر څوک ميخوار نه دی

په تلخۍ د ميو هر څوک ميخوار نه دی

رحمان بابا
غزل

دعشق زخم څه د زخم په شان نه دی

دعشق زخم څه د زخم په شان نه دی

رحمان بابا
غزل

که دخلکو و نظر ته آدمی دی

که دخلکو و نظر ته آدمی دی

رحمان بابا
غزل

په ظاهر صورت چې ستا د در گدای دی

په ظاهر صورت چې ستا د در گدای دی

رحمان بابا
غزل

که مطلب و مدعا د سړی خدای دی

که مطلب و مدعا د سړی خدای دی

رحمان بابا
غزل

ته په هره گړۍ غم د سيم و زر خورې

ته په هره گړۍ غم د سيم و زر خورې

رحمان بابا
غزل

تر ابدې ورځې پورې به جفا کړې

تر ابدې ورځې پورې به جفا کړې

رحمان بابا
غزل

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

په پيرۍکې چې هوس دميو ناب کړې

رحمان بابا
غزل

چې مدام د بل و عيب وته نظر کړې

چې مدام د بل و عيب وته نظر کړې

رحمان بابا
غزل

که نظر په ماتو گوډو د روزگار کړې

که نظر په ماتو گوډو د روزگار کړې

رحمان بابا
غزل

ما په تا پسې دا سپينې جامې رنگ کړې

ما په تا پسې دا سپينې جامې رنگ کړې

رحمان بابا
غزل

خدايه زړه د مهرويانو مهربان کړې

خدايه زړه د مهرويانو مهربان کړې

رحمان بابا
غزل

څو به هسې آزادي په دا جهان کړې

څو به هسې آزادي په دا جهان کړې

رحمان بابا
غزل

تا چې مخ د پري سترگې د آهو کړې

تا چې مخ د پري سترگې د آهو کړې

رحمان بابا
غزل

که د عشق شکرې تېرې تر گلو کړې

که د عشق شکرې تېرې تر گلو کړې

رحمان بابا
غزل

ولې ولې و عاشق ته نظر نه کړې

ولې ولې و عاشق ته نظر نه کړې

رحمان بابا
غزل

و خوبانو وته ولې نظر نه کړې

و خوبانو وته ولې نظر نه کړې

رحمان بابا
غزل

د بهار د گلو عمر مدام نه وي

د بهار د گلو عمر مدام نه وي

رحمان بابا
غزل

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

اشنايي توره بلا ده اشنا مه شې

رحمان بابا
غزل

ستا د مينې گوهر نشته په هر آب کې

ستا د مينې گوهر نشته په هر آب کې

رحمان بابا
غزل

يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې

يا دا ستا چشم آبرو وينم په خواب کې

رحمان بابا
غزل

زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې

زړه مې بايلو ستا په مهر محبت کې

رحمان بابا
غزل

مغرور مه اوسه د عشق په کاروبار کې

مغرور مه اوسه د عشق په کاروبار کې

رحمان بابا
غزل

مدام ناست يم وچ گوگل سترگې په تم کې

مدام ناست يم وچ گوگل سترگې په تم کې

رحمان بابا
غزل

د بلبل له حاله زده کړه په خزان کې

د بلبل له حاله زده کړه په خزان کې

رحمان بابا
غزل

هسې بې ياره خفه يم په جهان کې

هسې بې ياره خفه يم په جهان کې

رحمان بابا
غزل

زړه مې ډوب ډوب کېږي ستا دغم په غلغلو کې

زړه مې ډوب ډوب کېږي ستا دغم په غلغلو کې

رحمان بابا
غزل

هسې خوښ يم ستا در په خاکسارۍ کې

هسې خوښ يم ستا در په خاکسارۍ کې

رحمان بابا
غزل

سپين مخونه تور کودی شي په پيرۍ کې

سپين مخونه تور کودی شي په پيرۍ کې

رحمان بابا
غزل

وخت د عيش و طرب تېر شه خزان راغی

وخت د عيش و طرب تېر شه خزان راغی

رحمان بابا
غزل

مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې

مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې

رحمان بابا